آدم است دیگر . گاهی دلش می خواهد خودش را بردارد، مچاله کند، پرتاب کند یک جای خیلی دور... مثلا وسط یک خاطره، میان یک‌ نگاه، در آغوش یک آدم، در آغوش یک آدم....

گاهی‌وقتا یکی وارد زندگی‌ت میشه که حاضری به خاطر یه بار بغل کردنش کیلومتر‌ها راه رو طی کنی..

ولی یه روز بالاخره تو یه گوشه از این شهر درندشت پیدات میکنم یقتو میگیرم و تمومه حرفاعه دلمو میکوبونم تو صورتت:)!

اکثر فریاد ها نهفته در همین سکوت هاست.

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم سمرقند و بخارا را

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم سر و دست و تن و پا را هر آن کس چیز می بخشد، ز جان خویش می بخشد نه چون حافظ که می بخشد سمرقند و بخارا را

اگر آن ترک شیرازی به دست آرد دل ما را به خال هندویش بخشم تمام روح و اجزا را سر و دست و تن و پا را به خاک گور می بخشند نه بر آن ترک شیرازی که برده جمله دل ها را هر آن کس چیز می بخشد بسان مرد می بخشد نه چون صائب که می بخشد سر و دست و تن و پا را