آدم‌ها معجزه هستند. معجزه‌هایی دردناک که موقتاً در اختیارِ ما هستند، تا تمرینِ دل نبستن کنیم...

‏من واقعاً نياز به معاشرت دارم، نياز دارم با آدماى جديد آشنا بشم ولى هم حال و حوصله طى كردن مسير آشنايى رو ندارم، هم با هركى یکم آشنا ميشم میبینم فرسنگ‌ها از هم دوریم و دنیاهامون متفاوته !.

مدتیست گرفتاریم در سکوت بغض الود؛

جایی بین آغوشِ بازِ مرگ؛ و آغوشِ بسته‌یِ زندگی، پنهان شده‌‌ام.

از شنیدن در رنجم. گوش‌هایم را کجا به ارزانی بگذارم؟

گفت: هیچ‌کس از دوری و نبودِ هیچ‌کسی نمرده، مُرده ؟ در دل گفتم: اونایی که مردن، زبانِ گفتن ندارن .

از ته دل می‌خواستم و آرزو می‌کردم که خودم را تسلیم خواب فراموشی کنم. .

دیگر چیزی نمانده ، حتی برایِ نخواستن.

و هنگامی که داشتم باورش میکردم ؛ خنجرش را در سینه ام فرو کرد.

دیوانه ها؛ با خودشان حرف نمی زنند . آن ها فقط تمام روز را؛ به کسی که نیست بلند بلند فکر می کنند:)))

علاقمندی^^