دیوانه ها؛
با خودشان حرف نمی زنند .
آن ها فقط تمام روز را؛ به کسی که نیست بلند بلند فکر می کنند:)))
آدما افسرده به دنیا نمیان، اولش اشتیاق و آرزو دارن، تا وقتی که یه چیزی باعث میشه چشمشون به روی حقیقت باز بشه.
ما همه احتیاج داریم زمانهایی با تنهایی برخورد کنیم و حضورش را حس کنیم تا بیاموزیم چطور آرام باشیم بدون حضور دیگران.
‹اغمــٔـا›
گفتمش بیا عاشقم هنوز خنده کرد و گفت در غمت بسوز . .
من دهان باز نکردم که نرنجی از من
مثلِ زخمی که لبش باز به خنده نشد . .
هیچکس اندوهِ هیچکس را درنمییابد
و هیچکس شادمانیِ هیچکس را.
آدمی فقط گمان میکند که دیگری را میفهمد.
حقیقت این است که آنها فقط از کنار هم عبور میکنند"
عجیب نیست در این زمین گرد میان چند میلیارد آدم همیشه یکی هست که دیگر هیچ کس مثل او اتفاق نمیافتد؟:)
در مرداب ِ خویش دست و پا میزدیم و میآمدند و میپرسیدند گِل بازی خوش میگذرد؟! آری خوش گذشت و میگذرد ...
رفته رفته از گِلِ وجودمان چیزی نماند؛