چشم ها صبر را نمی فهمند به وقت دلتنگی ابر می شوند می بارند...

گاهی شدت خشم و درماندگی چنان انسان را آزار میدهد که حتی توان فریاد کشیدن هم ندارد! +چقد حال خیلی از ماهاست.

آدم‌های مبتلا به رنجی عمیق وقتی که شاد هستند رنجشان فاش می‌شود طوری به شادی می‌چسبند که انگار از سرِ حسد می‌خواهند بغلش کنند و خفه‌اش کنند.

این نقاب قوی بودن که رو صورت خیلی از ماست، باعث می‌شه خیلی جاها از درون شکننده‌تر باشیم! چون هیچ‌کس نمی‌دونه چه غوغایی تو وجودمون بر پاست و کسی نمی‌بینه . .

هرکس به اندازه رنج‌هایش درگیر شب است: ).

هیچکس نمی تواند مدت درازی ماسکی را که بر چهره دارد به نمایش بگذارد سرشت آدمی هرآنچه را که بطور تصنعی کسب شده است، درهم می شکند:))!

سلام

همه ما پشت نقاب بزرگسالی‌مان کودکی است نیازمندِ عاطفه، گذشت، عشق و ترسیده از تنهایی!

و تنهایی، تقدیر آدم‌هایی است که در قلب‌شان قبرستانی از حرف‌هایِ ناگفته دارند.

از عشق سخن گفتن،برای آدمی؛ هنوز خیلی زود است! خیلی زود:)