پروردگارا یک ستون فقرات کافی نیست برای حمل تن ها اندوه...

چون بیش از حد صبوری گمان کردند که هیچ چیز را احساس نمیکنی.

حواست به آدمایی که دو دستی قلبشونو دادن بهت، هست؟؟

محبوبم!عجله نکن بگذار وقتی استخوانم زیر خاک پوسید.. بیایی:)

اگر بدانند در دل ما چه جایگاهی دارند از شرمساری رفتارشان به گریه می افتند..(:

احساس میکنم ی چیزیم هست. ی جایی از درونم گرفته و اینقدر بهش مشت و لگد زدن که کبود شده. میدونم چمه ولی انگار‌ لا به لایِ مغزم خودشو مخفی کرده و من نمیدونم، نمیدونم چمه. و این ندونستن بیشتر گرفتم میکنه‌

؛

تویه فیلمی دیدم که میگف: حال آدما بد نميشه كه . . خوبيش كم ميشه الان حال من كم خوبه خيلى كم . .!

من‌ هر‌شب‌ قبلِ‌ خواب‌ تو خیالم‌ بغلت‌ میکنم ؛

این سنگینیِ فراموشی نیست، این عذاب به یاد آوردن است که دارد ما را از پا درمی‌آورد.