لطفاً اگه فتحی و دلی و سارا و فاطمه (رفیق مجازیم+) ملیکا این پیام رو میبینن لطف کنن مثل قبلاً هر عکسی یا چیزی دیدن یادم افتادن یا فکر کردن شبیهمه برام بفرستین دلم برای این کارشون تنگ شده.

.

دلقک من بودم که گفتم مهم نیست نشستم تا صبح گریه کردم

Day¹⁰

...

لب هایش را بوسیدم، مزه ی خون میداد مشخص بود که بارها و بارها حرف هایش را در دهانش کشته بود مشخص بود که در تلاطم زندگی چند وقتی است که به او سخت میگذرد به اندازه ی کافی سختی کشیده بود کاش شانه ایی به وسعت درد ها و قلبی به سختی روحش داشتم وکاش تکیه گاه بی پناهی های او من بودم نه کاغذو قلم... –من

از خانوادم و به خصوص مامانم ممنونم بابت اینکه هیچوقت مجبورم نکرد کارای خونه رو به بهونه ی اینکه خونه ی شوهر بره بگن بلد نیست چی...دختره باید حتما بلد باشه و حرفایی از این قبیل انجام بدم .

...

Day¹¹