غم انگیز ترین چیزی که آدم می‌تونه از خودش بپرسه اینه که «چرا اونقدری که من حواسم به همه هست، هیچ‌کس حواسش به من نیست»

مرا رنجاندند؛ آن‌قدر که تمامِ احساساتم را به خاک سپردم.

بمیرم برا دل مادراتون😭💔

شایدم اصلا تو آینده ای که نگرانشیم، نباشیم.🙂

یه دیالوگ از فیلم دلتنگی هست که خوشم اومد از توجه به جزئیات خیلی کوچیک.. حمید: خب من واقعاً ازت ممنونم. ناهید: به خاطر چی ممنونی؟ حمید: به خاطر چیزهای خیلی کوچیک. به خاطر اینکه یادت بود من این رستوران رو خیلی دوست دارم. یادت بود بهترین غذایی که دوست دارم باقالی‌پلو با ماهیچه‌اس. یادت بود با غذام فلفل می‌خورم. بعد غذام حتما خلال دندون برمی‌دارم؛ حتی یادت بود از صدای خیار تو سالاد بدم میاد. ازت ممنونم به خاطر همه چیزهای کوچیک که برای آدمای دیگه اهمیتی نداره. ناهید: از همه اینا چه نتیجه‌ای می‌گیری؟ حمید: اینکه هنوز دوستم داری.

یه وقتایی باید خودخواه باشی. فقط به این فکر کنی که خودت چی می‌خوای و با چی خوشحال میشی. بقیه رو بذار کنار!

💔

ولی من الآن باید توی مشایه بودم :))

آدما فقط لحظه انفجار تورو میبینن، نمیبینن چقدر کنار اومدی، کوتاه اومدی و چقدر سازش کردی.

ولی روضه خونگی یه جور دیگه خوبه:))

وقتی مراقب حرفات نباشی یکی تا صبح نمیتونه بخوابه🙂 یکی از خودش بدش میاد یکی اعتمادشو از دست میده یکی ذوقش کور میشه یکی...