حس میکنم وسط این کار و مشغله ها به یچیزی نیاز دارم که باهام به سمت جلو حرکت کنه. مثل ی فانوس امید بخش که روشن کننده مسیر تاریکمه. ولی خب، فقط خودمونیم و خودمون، مگه نه؟
یکی از قابلیتهایی که دارم اینه که میتونم با تمام دقت به طرف مقابل موقع حرف زدن نگاه کنم و با تمام وجودم به یه چیز دیگه فکر کنم.
♪ Aiden ♪ _ بیووو چک شهههه
۲۰۰تایی شدنت مبارکککککک
ممنوونم مهربوون ^^
من به بیماری "از سرما دارم میلرزم ولی حاضر نمیشم لباس بپوشم" مبتلا هستم