شاید بعد از جنگ با هم نشستیم و قهوه خوردیم و من برایت تعریف کردم که چقدر این روز ها نگرانت بودم .

گاهی وقتا خالی شدن از فکر، خودش یه فکر عمیقه، شاید سکوت ذهن، شروع شنیدن صدای روح باشه.

+ گاهی هیچکس را نداشته باشی بهتر است باور کن بعضی ها تنهاترت می‌کنند )'! #حسین_پناهی

بر آنچه گذشت، آنچه شکست، آنچه نشد ، حسرت نخور، زندگی اگر آسان بود با گریه آغاز نمیشد ..

حیف است اگر سهم من از زندگی تنها تماشای زیستن دیگران باشد...

شانه ات را دیر آوردی سرم را باد برد...! خشت خشتِ ، آجر آجر پیکرم را باد برد...! من بلوطی پیر بودم پای کوه بلند؛ نیمَم آتش سوخت ، نیمِ دیگرم را باد برد...! از غزل‌هایم فقط خاکستری مانده به جا؛ بیت های روشن و شعله ورم را باد برد...! با همین نیمه ، همین معمولی ساده بساز؛ دیر کردی نیمه ی عاشق ترم را باد برد....!(: