*/در مسلخ عشق جز نکو را نکشند!

تو از من می‌خواهی که شادمانه و پُر زندگی‌کنم، نه؟ برای شادمانه و پُر زیستن، در عصر بی‌اعتقادی روح در مِه زیستن ضرورت است. - یك عاشقانه آرام

🪐 حوصله داشته‌ باش! قیمت ِعشق.. همیشه بیش از تحمّل آدمیزاد بوده‌ است. باید، امّا سخت است که زندگی را به یك عاشقانهٔ آرام تبدیل‌ کنی. - یك عاشقانه آرام

می‌دانی؟ صبح زود، عطر غریبی دارد عطری که در انتهای صبح زود تمام می‌شود و هرگز به مشام آنها که تا کمرکش ِظهر می‌خوابند نمی‌رسد. - یك عاشقانه آرام

*/عشق، تن به فراموشی نمی‌سپارد مگر یك‌ بار برای همیشه.

تاریکم اسماعیل.. اما مگر نه اینکه زندگی تقلایی طولانی در تاریکی‌ست؟ - رضا براهنی

نقل است نقش یکی از انگشترهای بانوی دو عالم «أمِنَ المُتَوَکِلون» بود به معنای: آنان که توکل می‌کنند، در امانند.

*/ای کاش زنده نمانده بودم! دکتر تانیا حاج حسن کادر درمان بیمارستانی در [غزه] روایت می‌کند: یکی از بچه‌ها که تمام خانواده‌اش را از دست داده بود آرزو کرد ای کاش کشته می‌شد. او می‌گفت: «هرکسی که دوست دارم در بهشت است. من دیگر نمی‌خواهم اینجا باشم.»

اینکه ما خسته نشده بودیم کافی نبود باید به رژیم هم می‌فهماندیم که خسته نشده‌ایم. هرچند که رژیم هیچ‌وقت هیچ‌چیز را آن‌طور که باید نشناخته بود و نمی‌شناخت به‌ خصوص ما مردم را.. گاه به این فکر می‌کنم: «چطور آدم‌هایی که به زبان ما فارسی حرف می‌زنند حتی مثل ما لهجه دارند جزئیات قیافه‌های کوهی، کویری، جنگلی، بندری و شهری ما را در چهرهٔ خود دارند این‌قدر با ما متفاوت‌اند؟ آن‌ها کی فرصت کرده‌اند این‌قدر با ما فرق پیدا کنند؟»