ء برای من، تعطیلات یعنی: «برداشتن یك کتاب، رفتن به یك کوه و خواندن آن.»

و اما کتاب‌هایم مونس و غمخوار اوقات حُزن و خستگی‌ام بودند.

اگر بندبند استخوان‌هایمان را جدا سازند اگر سرمان را بالای دار برند اگر زنده‌زنده در شعله‌های آتش‌مان بسوزانند اگر زن و فرزندان و هستی‌مان را در جلوی دیدگان‌مان به اسارت و غارت برند هرگز امان‌نامه کفر و شرك را امضا نمی‌کنیم. - امام خمینی | 29 تیر سال67

ء دنیا را سراسر جنگ و شما را پناه می‌بینم ”حسین ِمن“

ء گفت: چشم‌ها گواه‌اند تو بیش از اندازه رنج کشیده‌ای..

قسم به _چشم‌های سُرخ‌ات_ که آفتاب، روزی بهتر از آن روزی که تو رفتی خواهد تابید!

مرده باد شاعری که راز سنگر و ستاره را نداند زنده باشی تو که این راز را می‌دانستی

ء این بی‌نشانی، نشان چیست؟