ء و تو فکر می‌کردی دوست داشتنم دائمی خواهد بود فکر می‌کردی عاشق باید تا ابد و با هر گزندی عاشق بماند دیر آمدی جانم.. بنشین و از دور تماشا کن که چقدر مرا مُفت باختی.

‏او زخم می‌زد و من به همه می‌گفتم:

*/ در چشمانش معصومیتی بی‌مثال وجود دارد.

ء بمیرد دلی که بترسد ‏بشکند دستی که بلرزد

بگذار آنچه از دست رفتنی است، از دست برود.

خواستند الگویت کنند، مقامت را پایین کشیدند. به گمانشان پایین کشیدن مقام تو اگرچه به قیمت زمینی کردنت تو را برای مردم باور پذیر کرده و باور پذیر شدن تو راه را برای الگو شدنت هموار می‌کند. من نمی‌دانم چرا اینها آنچه طاغوتیان نیز فهمیده اند، درك نمی‌کنند. طاغوتیان می‌دانند الگوهایی از جنس زمین برای انسان‌های زمینی، جاذبه‌ای ندارد از همین رو، اسوه‌های خویش را چنان ماورائی می‌کِشند که چشم هر تماشاگری را میخکوب کند. ماورائی که آنها خانۀ الگوهایشان نقاشی کرده‌اند با رنگ توهم روی تابلوی ذهن مردم کشیده شده اما تو، نه تنها اهل آسمانی بلکه بر آسمان حکومت می‌کنی. کاش از خود می‌پرسیدیم تصویری که از ما از تو که حاکم دنیا و آخرتی در ذهن مردم کشیده‌ایم با آنچه در گنجینۀ روایات پدر و فرزندانت آمده چه تناسبی دارد؟ چرا در این گنجینه، صدها گنج پربها از چهرۀ آسمانی‌ات می‌بینم اما در تصویری که ما از تو در ذهن داریم خبر چندانی از این گنج‌ها نیست؟ اشتباه ما از نقطه‌ای آغاز شد که خواستیم تو را الگو کنیم غافل از آن که ما تنها باید تو را معرفی می‌کردیم.

اگر عقل‌هایمان را روی هم بریزیم و از آن، ظرفی بسازیم که عمقش به ژرفای دریا و وسعتش، به پهنای کهکشان باشد باز هم درك مقام تو از توان عقل ما بیرون است. خودت به من بگو کیستی؟ یا زهرا!

*/ ریحانة النبي🤍

اونجایی ك محمود درویش میگه:

ء سلام بر مادرم، اولین وطن و آخرین تبعیدگاه..