ء
ما خو گرفتهایم به این انتظار اما دلشوره دارم
که این سالها تکرار شود.
ما از شهادت دور شدهایم یا نزدیك؟
کیست تضمین کند که عاقبت ما قطعه شهدا باشد؟
چرا کسی نمیآید دستمان را بگیرد
و به لقاءالله برساندمان؟
ء
اینجا زخم زینت مرد است.
شیارهای تیر و ترکش روی سر و صورت رزمندگان
کم از مدالهای رنگی ِبراق ژنرالهای آنور آبی ندارد.
راوی خبر میگفت:
با چشم خودش دیده حسن مجروح شده
و تانك عراقی از روی بدنش رد شده.
آن هم نه یك بار، بلکه چندین بار…