*/ جز علی و بچه‌هایش…

ء مُمِد حیات؟…

*/

ء بعضی وقت‌ها فکر می‌کنم هیچی درست نمی‌شه. همه‌ چی افتضاح‌تر از قبله، و زانوهام زخمی‌تر. انقدر گریه کردم که چشمام می‌سوزه. بدنم یخ زده. دیگه حوصلۀ ادامه دادن ندارم. وضعیت خیلی‌ سخته و من دیگه توان ندارم… خسته، خیلی خسته.

*/ با غم چه می‌کنی؟ می‌خوابم.

ء شرط عشق، جنون است. ما که مانده‌ایم، مجنون نبودیم…

*/

ء ساحل را دیده‌ای که چگونه در آیینۀ آب وارونه انعکاس یافته است؟ سرّ آن‌ که دهر بر مراد سفلگان می‌چرخد این است که دنیا وارونۀ آخرت است. - آسید مرتضی آوینی | فتح خون

ء و او به شیوۀ باران پُر از طراوت تکرار بود. - سهراب سپهری

شب، شب ِمبعث، ولی یاد نجف افتاده‌ام بس که از روی لبت ذکر علی جان ریخته…

*/