ء ای حسین… دلم گرفته و روحم پژمرده! در میان طوفان حوادث که همچون پر کاه ما را به این طرف و آن طرف می‌کشاند مایوس و دردمند فقط بر حسب وظیفه به مبارزه ادامه می‌دهم و گاه‌گاهی آنقدر زیر فشار روحی کوفته می‌شوم که برای فرار از درد و غم دست به دامان شهادت می‌زنم تا از میان این گردآب وحشتناکی که همه را و انقلاب را فرو گرفته است لا اقل گلیم انسانی خود را بیرون بکشم و این عالم دون و این مدعیان دروغین را ترك کنم و با دامنی پاك و کفنی خونین به لقاء پروردگار، نائل آیم… - شهید دکتر مصطفی چمران

شهید دکتر مصطفی چمران: ای حسین! در کربلا تو یکایك شهدا را در آغوش می‌کشیدی می‌بوسیدی، وداع می‌کردی… آیا ممکن است هنگامیکه من نیز به خاك و خون خود می‌غلطم تو دست مهربان خود را بر قلب سوزان من بگذاری و عطش عشق مرا به تو و خدای تو سیراب کنی؟

امروز ۳/۳۱_سالروز شهادت چمران است. [به بهانه سالگردش، فاتحه‌ای نثارش کنید که آن دنیا فاتحه‌ای نثار روح‌های پژمرد‌ه‌مان کند] کتاب عارفانه‌اش را خوانده‌ام و شناخت نسبی‌ای از او در ذهن ِخامم جوانه زده است. از نوشته‌هایش معلوم است آرزو‌هایش فراتر از عالم کیهان بود و دغدغه‌هایش، وصف ناپذیر… گویا زمین قطعه قبری یك و نیم در نیم بود که کفاف روح بلند چمران را نمی‌داد. با این حال علامت سوال بزرگی از چمران در ذهنم است که هنوز پاسخی برایش ندارم: «چه بر سر چمران آمده بود که او اینگونه از دنیا سیر بود؟!» #واگویه #عارفانه #معرفی_کتاب

ء من بودم و کنجی و کتابی و سرودی غم را که نشان داد؟ بلا را که خبر کرد؟

*/ سجده به ذوالفقار کنید. @Al_Naje

گاهی دلم می‌خواست ضعیف باشم. بترسم، اشك بریزم و کسی کنار گوشم زمزمه کند: «نترس من هستم.» گاهی دلم دل دل می‌کرد که به بودنی گرم شود اما… #باروت_خیس

مدت اعتبار هر خبری که میاد از رمز پویا کمتره.

۱۴۰۴/۰۴/۰۴ شد و تنها برنامه‌ای که برای امروز دارم خوابیدنه.

نه تنها کاری نکردم که حتی نخوابیدم.