همزمانی مذاکرات قطر و رخدادهایی مانند انفجارهای بندرعباس را نمیتوان صرفاً یک اتفاق عادی دانست؛ بلکه میتوان آن را در چارچوب جنگ پیچیده سیاسی، امنیتی و روانی علیه ایران تحلیل کرد.
در این الگو، هدف اصلی دشمن الزاماً تقابل مستقیم نظامی نیست، بلکه ایجاد شکاف داخلی، فرسایش تصمیمگیری، افزایش بیاعتمادی عمومی و قراردادن جریانهای داخلی در برابر یکدیگر است.
گاه از مسیر مذاکره و پیامهای دیپلماتیک به یک جریان روی خوش نشان داده میشود و همزمان با فشارهای امنیتی یا نظامی، فضای تنش تقویت میشود تا انسجام داخلی تضعیف گردد.
در چنین شرایطی، هر بحران یا پیام سیاسی میتواند به بستری برای اختلافات داخلی تبدیل شود؛ از همین رو، مهمترین عامل حفظ ثبات و قدرت ملی، مدیریت عقلانی بحران، پرهیز از تشدید دوگانگیها و حفظ وحدت داخلی است.
در این میان، ارتباط مستمر، صادقانه و نزدیک مسئولان با مردم نقشی اساسی دارد(که اتفاق نیفتاده است)؛ چرا که اعتماد عمومی و همبستگی اجتماعی، مهمترین سرمایه کشور در عبور از بحرانهاست.
✅ @aliza_m