پنهانکاری جنگی آمریکا؛ وزارت جنگ آمریکا کریس مورفی را به العدید راه نداد
🔹کریس مورفی، سناتور دموکرات آمریکایی گفت وزارت دفاع آمریکا در جریان سفرش به خاورمیانه مانع دسترسی او به یکی از پایگاههای مهم نظامی آمریکا در قطر شده است.
🔹او این اقدام را بخشی از تلاش دولت آمریکا برای پنهان کردن پیامدهای جنگ با ایران توصیف کرد.
🔸پایگاه هوایی العدید بزرگترین پایگاه نظامی آمریکا در منطقه است و از زمان آغاز جنگی که آمریکا و رژیم صهیونیستی در ماه فوریه علیه ایران راه انداختند بارها هدف حملات ایران قرار گرفته است.
سناتور کریس مورفی
هر دو شبی که در ریاض بودهام، آژیرهای خطر درباره موشکهای حوثی که به سمت شهر در حرکت بودهاند، به صدا درآمدند .
اکنون دیگر با یک جنگ تمامعیار منطقهای روبهرو هستیم؛ درست همان چیزی که همه کارشناسان پیشبینی کرده بودند اگر آمریکا به ایران حمله کند، رخ خواهد داد. این یک فاجعه به بار آمده به دست ترامپ است.
سینا طوسی
یکی از زمینههای مهم برای درک تحولات اخیر، بحث و اختلافنظر در داخل ایران درباره این موضوع است که آیا باید برای ترامپ یک «پنجره خروجِ آبرومندانه» از جنگ فراهم کرد یا نه؛ یعنی ترتیبی که ترامپ بتواند آن را بهعنوان یک پیروزی به افکار عمومی آمریکا بفروشد، حتی اگر ایران در عمل بخش بزرگی از خواستههای خود را به دست آورده باشد.
ایده این بود که به ترامپ روایتی برای بازگشت به داخل کشور داده شود؛ مثلاً بگوید:
«با وجود تمام اقداماتی که ایران انجام داد، من توانستم هرمز را دوباره باز کنم. تهدیدهای من و افزایش توان نظامی آمریکا باعث شد تهران کوتاه بیاید و شرایط مرا بپذیرد.»
در مقابل، ایران میتوانست کمتر روی ظاهر و تبلیغات ماجرا تمرکز کند و بیشتر بر تثبیت دستاوردهای راهبردی موردنظرش متمرکز شود؛ البته در عین حال، خودش نیز امتیازاتی بدهد.
من نمیگویم که الان دقیقاً چنین چیزی در حال رخ دادن است. اما این موضوع واقعاً بخشی از بحثهای سطح بالای داخلی در ایران بوده است.
البته پرسش بزرگ در چنین سناریویی این خواهد بود که آیا واشنگتن واقعاً حاضر میشود چنین مسیر خروجی را بپذیرد یا نه. حتی اگر تهران راهی سیاسی و جذاب برای ترامپ فراهم کند تا بتواند جنگ را پایان دهد، به هیچ وجه روشن نیست که دونالد ترامپِ غیرقابلپیشبینی این توافق را بپذیرد یا ترجیح دهد به فشار آوردن برای گرفتن امتیازات بیشتر ادامه دهد.
صرفنظر از اینکه این نوع تفکر نقشی در افزایش حجم نفت خارجشده از خلیج فارس در هفتههای اخیر داشته یا نه، یا اینکه آیا با پیامهای نسبتاً مصالحهجویانهتر ایران ــ برای مثال سخنان پزشکیان در مجمع عمومی سازمان ملل ــ ارتباطی داشته است یا خیر، تهران اکنون ظاهراً قاطعانه در جهت مخالف حرکت میکند: تشدید تنش و اقدامات بیشتر برای محدود کردن جریان نفت در خلیج فارس.
الجزیره
آیا ایران برای عبور نفتکشها از تنگه هرمز عوارض دریافت میکند؟
صادرات نفت خامی که مسیرهای جایگزین تنگه هرمز را در پیش گرفتهاند، در ماه سپتامبر بهشدت افزایش یافته است؛ با این حال، قیمت نفت همچنان بالاست.
آیا دلیل آن میتواند دریافت یک هزینه یا عوارض مخفی باشد؟
1⃣ترامپ درباره ایران:
«بگذارید لسآنجلس و سندیگو را از بین ببرند؛ این بهای کوچکی است که باید پرداخت.»
2⃣سناتور کریستین مورفی
این واقعاً حرفی بیمارگونه و شیطانی است؛ بهخصوص آنکه او این حرف را به شوخی هم نمیزند.
اینکه هوادارانش هم از شنیدن چنین حرفی میخندند، آنهم به همان اندازه ناراحتکننده است.
🔻گالوپ: کمتر از نیمی از جوانان آمریکایی احساس «موفقیت و پیشرفت» میکنند
▪️بر اساس نظرسنجی جدید موسسه گالوپ تنها ۴۴ درصد از بزرگسالان ۱۸ تا ۲۹ ساله در آمریکا در سال ۲۰۲۶ خود را در وضعیت «thriving» (موفق، شکوفا و راضی از زندگی) ارزیابی کردهاند. این رقم نسبت به ۶۴ درصد در سال ۲۰۱۰ کاهش ۲۰ واحدی داشته و بیشتر این افت از سال ۲۰۱۹ به بعد رخ داده است.
▪️روزنامه واشنگتنپست گزارش داده که جوانان آمریکایی زندگی خود را بسیار منفیتر از گذشته ارزیابی میکنند. این روند در میان فشارهای فزاینده مالی، افزایش نرخ افسردگی و احساس تنهایی دیده میشود. در مقابل، ارزیابی زندگی آمریکاییهای ۶۵ سال به بالا بهبود یافته و به ۵۳ درصد رسیده که بالاترین سطح ثبتشده است.
🔻جمهوریخواهان برای نجات دارلین گراهام ۵ میلیون دلار به او کمک میکنند
▪️سوپرپک اصلی حامی نامزدهای جمهوریخواه سنا قصد دارد ۵ میلیون دلار به کارزار دارلین گراهام در کارولینای جنوبی تزریق کند. این اقدام بهعنوان «بیمهنامه» برای حفظ این کرسی انجام میشود؛ در حالی که این ایالت بهطور سنتی پایگاه محکم جمهوریخواهان محسوب میشود.
▪️دارلین گراهام، با چالشهایی از جمله ضعف در جمعآوری کمک مالی نسبت به رقیب دموکرات خود آنی اندروز (یک پزشک اطفال)، اجتناب از رسانهها و ضعف در حوزه سیاست خارجی که در مناظره مقدماتی برایش مشکلساز شد روبهروست.
▪️نظرسنجیهای اخیر رقابت را بسیار نزدیک نشان میدهند و گراهام و اندروز تقریباً در یک سطح قرار دارند. این در حالی است که دموکراتها از سال ۲۰۰۶ هیچ انتخابات سراسری در این ایالت برندهنشدهاند.
🔻تمرکز ما بر پایان دادن به جنگ اوکراین است
👤 مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا:
«در حال حاضر، تمرکز ما در قبال اوکراین صرفاً بر پایان دادن به این درگیری است، اگر چنین چیزی امکانپذیر باشد. از میزان تلفات جانی متأسفیم، اما بهصراحت گفتهایم که میتوانیم در پایان دادن به این جنگ نقشی ایفا کنیم. ما میخواهیم نقشی سازنده داشته باشیم. طبیعتاً روند تحولات را زیر نظر داریم و میبینیم که در حال حاضر، مسیر تحولات در جهت پایان جنگ پیش نمیرود.»
🔻وزیر انرژی آمریکا: با بحران کمبود گازوئیل مواجه هستیم
👤 کریس رایت:
«این دستور دیروز امضا شد... در حال حاضر با یک بحران و کمبود گازوئیل مواجه هستیم؛ بخشی از این وضعیت ناشی از درگیری میان روسیه و اوکراین، تصمیم چین برای توقف صادرات گازوئیل، و همچنین همچنان پایین بودن جریان صادرات فرآوردههای پالایششده از خاورمیانه است؛ هرچند این جریانها در حال افزایش هستند.»
📰 آمریکا همچنان درگیر افسانه پیروزی نظامی است
▪️نشریه فارن افرز گزارش داد، پیروزی در جنگ با پیروزی نظامی یکسان نیست. پیروزی نظامی به معنای شکست دادن ارتش یا تصرف پایتخت نیست، بلکه مسئله اصلی این است که جنگ چگونه به پایان میرسد.
▪️این تصور که تلفات سنگین نیروها یا نابودی اهداف نظامی دشمن، بهتنهایی جنگ را تمام میکند، یک افسانه خطرناک است. جنگهای مدرن زمانی پایان مییابند که دو طرف، پس از محاسبه دوباره هزینهها و منافع به یک توافق صریح یا ضمنی برای توقف درگیری برسند.
▪️کارتاژ یک استثنا از پیروزی نظامی بود. روم در سال ۱۴۶ پیش از میلاد، شهر را ویران و جمعیت آن را به بردگی گرفت؛ بر روی آوارها نیز نمک پاشید تا دیگر چیزی رشد نکند. این نمونهای نادر از جنگی بود که در آن یک طرف واقعاً توانست طرف دیگر را از بین ببرد. در بیشتر جنگها، حتی شکستهای سنگین نیز به معنای نابودی کامل طرف مقابل نیستند و طرف شکستخورده همچنان میتواند به مقاومت ادامه دهد.
▪️مادامی که دشمن نتواند پیشنهادی را قبول کند، جنگ ادامهدار است. افغانستان نمونه روشنی است. در سال ۲۰۰۱، پس از سقوط کابل، نمایندگان حکومت پیشین برای توافقی که به آنها جایگاه قانونی و نقشی در افغانستان جدید بدهد، به آمریکا نزدیک شدند؛ اما دولت بوش، با این تصور که به پیروزی نظامی رسیده و نیازی به مذاکره با دشمن شکستخورده ندارد، این پیشنهادها را رد کرد. نتیجه، دو دهه جنگ و در نهایت بازگشت طالبان بود.
▪️جنگ ترامپ با ایران نیز نمونه دیگری از همین خطاست. کاخ سفید از ابتدا کارزار را برای وادار کردن ایران به تسلیم بیقیدوشرط طراحی کرد، نه برای ایجاد اهرم فشار در میز مذاکره. زمانی که هدف نبرد، ایجاد فضای چانهزنی است؛ جنگ باید شرایط توافق را به نفع یک طرف تغییر دهد، نه اینکه جایگزین توافق شود.
▪️تسلیحات آمریکا عمدتا مبتنی بر این فرض طراحی شده است که ارتش این کشور میتواند در زمانی کوتاه، یک پیروزی قاطع بدست بیاورد و اصطلاحا به پیروزی نظامی دست پیدا کند. اما تاریخ سراسر مملو از مثالهایی است که امکان وقوع آسان چنین گزارهای، آن هم به دفعات را رد میکند. تسلیحات ارتش آمریکا عمدتا برای جنگهای طولانی و فرسایشی مناسب نیست. برای جنگهای کوتاه و قاطع طراحی شده ناتوانی در درک این واقعیت، یک عادت پرهزینه است.