🔻امید جمهوری‌خواهان به خطای نظرسنجی‌ها؛ آخرین سنگر پیش از شکست؟
▪️خبرگزاری اکسیوس گزارش داد، نظرسنجی‌های متعدد نشان می‌دهد دموکرات‌ها در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای نوامبر ۲۰۲۶ پیشتاز هستند و حتی در ایالت‌های بنفش و قرمز نیز جمهوری‌خواهان با مشکل مواجه‌اند.
▪️دموکرات‌ها در میانگین رأی عمومی کنگره حدود ۸ امتیاز جلوترند و پیش‌بینی‌ها از کسب ۹ تا ۱۹ کرسی در مجلس نمایندگان و ۲ تا ۶ کرسی در سنا حکایت دارد.
▪️با این حال، برخی جمهوری‌خواهان این پیشتازی را سراب ناشی از خطای نظرسنجی می‌دانند، زیرا رأی‌دهندگان ترامپ معمولاً کمتر به نظرسنجی‌ها پاسخ می‌دهند و این موضوع در انتخابات‌های قبلی نیز باعث کم‌برآوردی حمایت از آنها شده است.
▪️نظرسنج‌ها برای جبران این مشکل، نمونه‌ها را با وزن‌دهی بیشتر به رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه تنظیم می‌کنند یا از مدل‌های آماری پیشرفته استفاده می‌کنند، اما این کار ریسک دارد. اگر جمهوری‌خواهانی که به نظرسنجی پاسخ می‌دهند بیشتر از کسانی که پاسخ نمی‌دهند تمایل به رأی دموکرات داشته باشند، اندازه موج دموکرات‌ها اغراق‌آمیز نشان داده می‌شود.
▪️علاوه بر این، تعریف «رأی‌دهنده محتمل» می‌تواند پیشتازی دموکرات‌ها را از ۶ تا ۱۶ امتیاز تغییر دهد و برخی کارشناسان حاشیه بزرگ را بیش از حد واقعی می‌دانند.با وجود این تردیدها، اکثر نظرسنج‌ها همچنان معتقدند دموکرات‌ها برتری واقعی دارند و امید جمهوری‌خواهان به اشتباه بودن نظرسنجی‌ها پایه محکمی ندارد.
♦️ مایک پنس، معاون پیشین ترامپ:
🔹 تصمیم ترامپ برای لغو تحریم‌های سوخت روسیه، در حالی که حملات در اوکراین ادامه دارد، «خیانت به میراث لیندسی گراهام» است و ماشین جنگی پوتین را تقویت می‌کند r
♦️ روایت المانیتور از سردرگمی در تل‌آویو در مورد قدم بعدی ترامپ:
🔹 منابع سیاسی در اسرائیل می‌گویند نگرانیم ترامپ با پایان جنگ موافقت کند و درباره برنامه هسته‌ای تهران امتیاز‌هایی بدهد
🔹 در تلاشیم بر آنچه در حال رخ دادن است، تأثیر بگذاریم
🔹 آمریکایی‌ها به تدریج از ادبیات برچیدن کامل ظرفیت غنی‌سازی و خارج کردن ذخایر از ایران، به سمت کاهش چشم‌گیر ظرفیت غنی‌سازی و رقیق کردن ذخایر حرکت می‌کنند /
تریتا پارسی:
مقامات چینی به من گفته‌اند آنها وارد میانجیگری مستقیم بین ایران و آمریکا نمی‌شوند مگر اینکه تهران و واشنگتن صریحا از آنها این درخواست را بکنند
شاید اگر ایرانی‌ها و اعراب از چینی‌ها درخواست بکنند، این برای پکن کافی باشد تا پا پیش بگذارد
♦️ ولی‌نصر، مشاور سابق اوباما:
🔹 اگر جنگ آمریکا و ایران از سر گرفته شود، درگیری یمن و عربستان به یکی از جبهه‌های فعال آن جنگ تبدیل خواهد شد
🔹 خاورمیانه در آستانه جنگی بسیار گسترده‌تر در سراسر منطقه قرار دارد /
♦️ آرون دیوید میلر، مذاکره کننده پیشین آمریکا:
🔹 ترامپ اکنون با دو تصمیم روبه‌روست؛ نخست، چگونه از عربستان حمایت کند و دوم، چگونه با ایران برخورد کند
🔹 هزار حمله آمریکا در سال ۲۰۲۵ نتوانست توانمندی‌های حوثی‌ها را تضعیف کند؛ هیچ نشانه‌ای وجود ندارد که حملات گسترده به ایران بتواند نتیجه مطلوب را به همراه داشته باشد /
♦️ زلنسکی:
🔹 ترامپ گفته که اوکراین به رئیس‌جمهور جدیدی نیاز دارد؛ این مردم ما هستند که باید رهبر خود را انتخاب کنند
🔹 اگر ترامپ واقعاً خواهان برگزاری انتخابات در اوکراین است، لطفاً به پوتین بگوید به ما دو ماه آتش‌بس کامل بدهد
🔹 به ما حمله نکنید، فرزندانمان را نکشید، ما هم حمله به تأسیسات سوخت دیزل شما را متوقف خواهیم کرد؛ این یک توافق منصفانه است /
♦️ اخبار تازه سیمور هرش، خبرنگار کهنه‌کار تحقیقی:
🔹 در جریان مذاکرات محرمانه واشنگتن و تهران، تحولات آرام، اما مهمی در حال وقوع است
🔹مذاکرات، اسرائیل را عمیقاً نگران کرده
🔹گفت‌و‌گو‌ها اسرائیل را به تهیه سندی موضعی درمورد نظام راستی‌آزمایی هسته‌ای واداشته
🔹یک کارشناس آمریکایی: اسرائیل می‌خواهد مذاکرات راستی‌آزمایی شکست بخورد تا از دستیابی به توافق جلوگیری کند
🔹دیدگاه تل‌آویو این است که امریکا در حال فریب خوردن از سوی تهران است /
🔴جانشین احتمالی ترامپ در ۲۰۲۸؛ ونس، جنگ ایران و شکاف تازه در راست آمریکا/ Mondoweiss
🔴صعود درون‌حزبی
🔴جی‌دی ونس در سال‌های اخیر به‌عنوان یکی از اصلی‌ترین گزینه‌های نامزدی حزب جمهوری‌خواه در انتخابات ۲۰۲۸ مطرح شده و در فضای سیاسی آمریکا به‌عنوان چهره‌ای نزدیک به جریان «اول آمریکا» شناخته می‌شود؛ جریانی که تمرکز خود را بر سیاست داخلی گذاشته و نسبت به مداخلات خارجی رویکردی تردیدآمیز دارد. او در مواضع علنی، نسبت به سیاست‌های اسرائیل نیز انتقاداتی مطرح کرده و تفکیک میان منافع ایالات متحده و اسرائیل را ضروری دانسته است.
🔴ونس همچنین مخالفت با انتقاد از اسرائیل را به‌طور خودکار معادل یهودستیزی نمی‌داند و تأکید کرده که همسان‌سازی این دو مفهوم، امکان گفت‌وگوی سیاسی را از بین می‌برد. در این چارچوب، بخشی از جریان محافظه‌کار او را چهره‌ای می‌بیند که می‌تواند تنش‌های درونی راست آمریکا درباره سیاست خارجی را نمایندگی کند و امکان بازتعریف رابطه واشنگتن با اسرائیل را در سطح گفتمانی مطرح سازد.
🔴تنش در قدرت
🔴در ادامه تحولات مرتبط با جنگ اخیر آمریکا و اسرائیل با ایران، فضای سیاسی درون حزب جمهوری‌خواه نیز دچار شکاف‌های جدیدی شده است. در حالی‌که دونالد ترامپ و بنیامین نتانیاهو وارد درگیری نظامی با ایران شدند، اکنون ونس به‌عنوان یکی از چهره‌های اصلی مذاکرات مربوط به پایان بحران مطرح است و حتی گزارش‌ها از آن حکایت دارد که ترامپ به‌طور کنایه‌آمیز احتمال مقصر دانستن او در صورت شکست توافق را مطرح کرده است. هم‌زمان، سناتور مارکو روبیو به‌عنوان رقیب احتمالی درون‌حزبی، رویکردی سخت‌گیرانه‌تر نسبت به ایران دارد و از انتقاد مستقیم از اسرائیل خودداری کرده است.
🔴در این میان، تامس ماسی، نماینده کنتاکی، سیاست خارجی ترامپ را یک «مسئولیت سیاسی» برای جمهوری‌خواهان توصیف کرده و تغییر موضع ونس از مخالفت با مداخلات خارجی در دوران سناتوری به نقش فعلی در دولت را نوعی چرخش کامل دانسته است. این تغییر موقعیت، هم‌زمان فرصت و ریسک سیاسی برای آینده انتخاباتی او ایجاد کرده است.
🔴آینده رقابت
🔴در سطح تحلیلی، برخی ناظران مانند اندرو دی، ونس را در موقعیتی دشوار اما قابل تبدیل به مزیت سیاسی ارزیابی می‌کنند؛ به‌ویژه اگر بتواند توافقی پایدار با ایران به نتیجه برساند و پایان جنگ به نام او ثبت شود. در این سناریو، موفقیت دیپلماتیک می‌تواند بخشی از هزینه سیاسی همراهی با دولت ترامپ در آغاز جنگ را جبران کند. در مقابل، رقابت درون‌حزبی با چهره‌هایی مانند روبیو، مسیر را برای تقابل دو رویکرد متفاوت در سیاست خارجی جمهوری‌خواهان هموار می‌کند؛ یکی متمایل به مهار تنش و دیگری متمایل به رویکرد سخت‌گیرانه‌تر.
🔴در سطح کلان‌تر، برخی تحلیلگران مانند کرتیس میلز معتقدند ونس در مقایسه با جو بایدن در موقعیتی شفاف‌تر برای ارائه تمایز سیاسی قرار دارد و می‌تواند در صورت نامزدی، روایت مشخصی از سیاست خارجی خود ارائه دهد. در همین حال، گفت‌وگوهای جاری درباره ایران نیز با محوریت ایده «همکاری برای صلح و ثبات» و تأکید بر حق دفاع کشورها ادامه دارد؛ چارچوبی که نشان می‌دهد سیاست خارجی آینده آمریکا در آستانه ۲۰۲۸ بیش از پیش به عامل رقابت داخلی در حزب جمهوری‌خواه تبدیل شده است.
✅
🫥
🔻در جلسۀ اتاق وضعیت کاخ سفید، پیش از حملۀ به ایران چه گذشت؟ شرحی از روند نهایی‌شدن دستور حمله به ایران، از کتاب «تغییر رژیم»، Regime Change
🔴درون کابینه، هگست بزرگ‌ترین حامی رفتن به جنگ علیه ایران بود. روبیو به گزارش کتاب به صورت خصوصی تردید داشت؛ باور نداشت ایرانی‌ها به توافق تن دهند، اما ترجیحش ادامه فشار حداکثری بود، نه عملیات نظامی تمام‌عیار. با این حال، روبیو در برابر ترامپ با قدرت از این موضع دفاع نمی‌کرد. بیش از همه، ونس نگران جنگ ایران محسوب می‌شد و بیش از دیگران برای توقف آن تلاش می‌کرد. کتاب بیان می‌کند که او کار سیاسی خود را بر مخالفت با همین نوع ماجراجویی نظامی ساخته بود و جنگ با ایران را اتلاف عظیم منابع و بسیار پرهزینه می‌دانست.
🔴با این حال، کتاب می‌گوید او در همه موارد کبوتر صلح نبود؛ مثلاً در ژانویه، وقتی ترامپ علناً به ایران هشدار داد کشتن معترضان را متوقف کند و وعده داد کمک در راه است، ونس خصوصی او را تشویق کرده بود خط قرمزش را اجرا کند، اما منظورش حمله محدود و تنبیهی شبیه حمله موشکی ۲۰۱۷ به سوریه بود. ترجیح واقعی ونس این بود که اصلاً حمله‌ای انجام نشود؛ اما چون فکر می‌کرد ترامپ احتمالاً به شکلی مداخله می‌کند، تلاش کرد او را به اقدامات محدودتر سوق دهد.
🔴کارلسن هم بارها طی سال گذشته به اتاق بیضی آمده بود تا به ترامپ بگوید جنگ با ایران ریاست‌جمهوری‌اش را نابود می‌کند. کتاب ذکر می‌کند که چند هفته پیش از آغاز جنگ، ترامپ تلفنی سعی کرد تا نگرانی او را آرام کند و به او گفت که همه چیز خوب خواهد شد. وقتی کارلسن پرسید از کجا می‌داند، ترامپ به سادگی تنها پاسخ داد که چون همیشه همین‌طور است!
🔴کتاب شرحی هم بر دور آخر مذاکرات پیش از جنگ هم دارد. کوشنر و ویتکاف به ترامپ می‌گویند شاید بتوانند چیزی شبیه توافق اوباما، حتی کمی بهتر، مذاکره کنند، اما ماه‌ها طول می‌کشد. از نگاه آنها ایرانی‌ها عجله ندارند و شاید می‌خواهند دوره ترامپ را پشت سر بگذارند. کوشنر می‌گوید اگر ترامپ از آنها می‌پرسد آیا می‌توانند صادقانه بگویند مسئله را حل می‌کنند یا نه، رسیدن به آن نقطه کار زیادی می‌برد. کتاب در این نقطه یک اعتراف هم دارد و آن هم استفاده از پوشش مذاکره برای انتقال دارایی‌های نظامی است و بیان می‌کند که مذاکرات هدف دیگری هم داشت و به ترامپ زمان داد تا دارایی‌های نظامی را به منطقه منتقل کند و برای جنگ آماده شود.
🔴به گزارش کتاب، جدول زمانی حمله به ایران به دلیل تبادل اطلاعاتی مبنی بر جلسۀ رهبر شهید با فرماندهان تغییر می‌کند و جلو می‌افتد. کتاب می‌گوید ترامپ هفته‌ها قبل عملاً تصمیمش برای حمله را گرفته بود، اما زمان دقیق را نه؛ اما با این گزارش، نتانیاهو او را به سرعت عمل ترغیب می‌کرد. جلسه نهایی تصمیم در ساعت حدود ۵ عصر پنجشنبه ۲۶ فوریه در اتاق وضعیت برگزار می‌شود. همه مواضع روشن شده بود؛ به روایت کتاب، «تنها رئیس‌جمهور بود» و دیگران از تصمیم او حمایت می‌کردند. نه ارائه‌ای بود، نه کاغذی؛ فقط یک بحث حدوداً نود دقیقه‌ای.
🔴ترامپ در رأس میز بود. در سمت راستش ونس، سپس وایلز، رتکلیف، وارینگتن و استیون چونگ نشسته بودند؛ روبه‌رو لیویت، دن کین، هگست و روبیو بودند. کتاب می‌گوید حلقه برنامه‌ریزی آن‌قدر بسته بود که وزیر خزانه‌داری و وزیر انرژی، یعن دو نفری که باید بزرگ‌ترین اختلال عرضه در بازار جهانی نفت را مدیریت می‌کردند، حتی یک روز پیش از شروع جنگ در جریان نبودند. تولسی گبرد هم در جریان نبود.
🔴کتاب شرحی از این جلسۀ نهایی اتاق وضعیت دارد. براساس این گزارش، ترامپ جلسه را آغاز می‌کند و می‌خواهد نظر همه را بشنود. ونس اول حرف می‌زند و می‌گوید ترامپ می‌داند او این کار را ایده بدی می‌داند، اما اگر ترامپ بخواهد انجامش دهد، حمایت خواهد کرد. وایلز می‌گوید اگر ترامپ احساس می‌کند برای امنیت ملی آمریکا باید پیش برود، پس بهتر است که پیش برود. رتکلیف نظر قطعی درباره انجام عملیات نمی‌دهد، اما اطلاعات جدید درباره جلسۀ رهبر شهید با فرماندهان در مجموعۀ بیت رهبری را ارائه می‌دهد.
🔴به گزارش کتاب، دیوید وارینگتن، مشاور حقوقی کاخ سفید هم در این جلسه حاضر بود و او بیان می‌کند که طرح از نظر حقوقی، به شکلی که مقام‌های آمریکایی طراحی و به رئیس‌جمهور ارائه کرده‌اند، مجاز است. او ابتدا نظر شخصی نمی‌دهد، اما وقتی ترامپ فشار می‌آورد، می‌گوید به عنوان کهنه‌سرباز تفنگداران دریایی، نظامی آمریکایی‌ای را می‌شناخته که سال‌ها قبل به دست ایران کشته شده بود و مسئله برایش شخصی است. او می‌گوید اگر اسرائیل به هر حال قرار است به ایران حمله کند، آمریکا باید به آن بپیوندد.
🔴چونگ هم در جلسه پیامدهای افکار عمومی را توضیح می‌دهد و می‌گوید ترامپ با مخالفت با جنگ‌های تازه انتخاب شده بود، رأی‌دهندگان به جنگ خارجی رأی نداده بودند، و این طرح‌ها با همه حرف‌های دولت پس از عملیات چکش نیمه‌شب ناسازگار بود. او از ترامپ می‌پرسد که چطور می‌توان توضیح داد که هشت ماه گفته‌اند تأسیسات هسته‌ای ایران کاملاً نابود شده و حالا دوباره چنین جنگی لازم است؟
🔴کارولین لویت هم که در جلسه حاضر است، می‌گوید این تصمیم ترامپ است و تیم رسانه‌ای پیامدها را مدیریت خواهد کرد. هگست هم در نهایت موضعی محدود و تهاجمی می‌گیرد و بیان می‌کند که بالاخره باید روزی با ایرانی‌ها جنگید، پس بهتر است حالا انجام شود. کین با احتیاط ریسک‌ها و پیامدها برای ذخایر مهمات را توضیح می‌دهد و می‌گوید اگر ترامپ دستور دهد، ارتش اجرا می‌کند. روبیو می‌گوید اگر هدف تغییر رژیم یا قیام است، نباید انجام شود؛ اما اگر هدف نابودی برنامه موشکی ایران است، این هدف قابل تحقق است. در نهایت، کتاب می‌گوید همه به غریزه ترامپ واگذار کرده بودند. ترامپ هم درنهایت در جلسه گفت که فکر می‌کند باید انجامش دهند.
🔴دن کین به ترامپ می‌گوید هنوز کمی وقت دارد و لازم نیست تا ساعت ۴ عصر فردا تصمیم نهایی را بدهد. اما جمعه ۲۷ فوریه، ساعت ۳:۳۸ عصر، در مسیر یک برنامه در تگزاس، ترامپ دستور نهایی را صادر می‌کند. در ساعات اولیه صبح روز بعد، عملیات خشم حماسی و تجاوز به ایران آغاز می‌شود.
✅https://t.me/Mosavadat
📰 تا زمانی که ترامپ تصمیم‌گیر است، نمی‌توان بر ایران پیروز شد
▪️روزنامه واشنگتن پست گزارش داد، برقراری دوباره جریان نفت از تنگه هرمز و مختل کردن صادرات ایران، هرچند دستاوردی مهم برای آمریکا محسوب می‌شود، اما به معنای موفقیت در جنگ نیست.
▪️واشنگتن پس از صرف ده‌ها میلیارد دلار، کشته شدن نیروهای آمریکایی، مصرف بخش قابل‌توجهی از ذخایر موشک‌های رهگیر و تحمیل هزینه‌های سنگین انرژی، اکنون برای بازگرداندن شرایط به وضعیت پیش از جنگ تلاش می‌کند.
▪️هدف اصلی جنگ همچنان مبهم است: آیا واشنگتن به دنبال تغییر رفتار ایران است یا تغییر حکومت؟ آمریکا از یک سو از «پایان رژیم» سخن می‌گوید و از سوی دیگر، تهران را به مذاکره برای تغییر سیاست‌هایش فرامی‌خواند. این تناقض به ایران انگیزه می‌دهد مقاومت کند، هزینه تحمیل کند و منتظر فرسایش توان و اراده آمریکا بماند.
▪️تجربه ویتنام، افغانستان و عراق نشان داده است که برتری نظامی به‌تنهایی به نتیجه سیاسی پایدار منجر نمی‌شود. بنابراین، دولت ترامپ باید میان دو مسیر تصمیم بگیرد.
▪️ اگر هدف تغییر سیاست ایران است، شروطی مشخص و دست‌یافتنی برای مذاکره تعیین کند؛ و اگر هدف تغییر رژیم است، خود را برای جنگی خونین‌تر و پیامدهای منطقه‌ای گسترده‌تر آماده کند. تا آن زمان، واشنگتن همچنان در باتلاق تازه خاورمیانه‌ای خود گرفتار خواهد بود.