سینا طوسی اگر آمریکا و اسرائیل بار دیگر به ایران حمله کنند، این اقدام نشان می‌دهد که آن‌ها ادامه جنگ فرسایشی در شکل کنونی را ناپایدار می‌دانند. در غیر این صورت، چرا وضعیت موجود را حفظ نکنند و منتظر نمانند تا ایران سرانجام تسلیم فشارها شود یا از پا درآید؟ حملات جدید با هدف تغییر موازنه فشارها صورت خواهند گرفت؛ اما خطر بزرگی نیز به همراه دارند: اگر پاسخ تلافی‌جویانه ایران موازنه را بیش از پیش به سود تهران تغییر دهد، این حملات می‌توانند نتیجه‌ای کاملاً معکوس به بار آورند.

دنیس سیترینوویچ خلاصه شده پیش از آنکه جنگ دیگری علیه ایران را اجتناب‌ناپذیر بدانیم، باید روشن کنیم که این جنگ قرار است چه هدفی را محقق کند و چه تضمینی برای موفقیت آن وجود دارد. دو جنگ قبلی نتوانستند به اهداف راهبردی خود دست یابند؛ نظام ایران سقوط نکرد، توانمندی‌های موشکی آن پابرجا و خطر هسته‌ای نیز برطرف نشده است. بنابراین، دلیلی وجود ندارد که تصور کنیم جنگ سوم الزاماً نتیجه متفاوتی خواهد داشت. از طرفی، جنگ تازه می‌تواند هزینه‌های امنیتی، اقتصادی و انسانی سنگین‌تری بر اسرائیل تحمیل کند و حتی بر اثر محاسبه اشتباه یا برداشت نادرست از اقدامات نظامی، به درگیری گسترده‌تری بینجامد. اسرائیل باید برای مقابله با تهدید ایران آماده باشد، اما آمادگی برای جنگ را نباید با ضرورت آغاز جنگ اشتباه گرفت. پیش از هر حمله جدید، باید اهداف واقع‌بینانه، هزینه‌ها، راهبرد خروج و وضعیت پس از جنگ مشخص شود. مسئولیت ملی ایجاب می‌کند که به‌جای عادی‌سازی جنگ، راه‌های جلوگیری از یک درگیری غیرضروری بررسی شوند.

برت اریکسون با انتشار شایعاتی دربارهٔ احتمال دستیابی آمریکا و ایران به یک «توافق»، بیایید یک نکته را کاملاً روشن کنیم: تنها راه ممکن برای اینکه ایران پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا با توافق موافقت کند، این است که آن‌قدر پول به‌صورت برگشت‌ناپذیر دریافت کند که راهبرد جنگ اقتصادی آمریکا را به یک شوخی تمام‌عیار تبدیل کند؛ حتی مضحک‌تر از آنچه همین حالا هست. دلیلش این است که ایران به‌خوبی می‌داند احتمال بازگشت ترامپ به جنگ تمام‌عیار پس از انتخابات میان‌دوره‌ای بسیار بالاست. بنابراین، ایران تنها در صورتی با توافقی پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای موافقت خواهد کرد که بتواند از نظر سیاسی به ترامپ در انتخابات کمک کند، مشروط بر اینکه پول حاصل از این توافق به شکلی برگشت‌ناپذیر و در ابعادی بسیار عظیم پرداخت شود. بحث بر سر پرداخت ۶ میلیارد دلار نیست؛ بحث بر سر پرداخت ۶۰ میلیارد دلار است. چنین چیزی اتفاق نخواهد افتاد.

🔻فرزند ارشد ترامپ با پدرش در موضوع ایران اختلاف پیدا کرده است ▪️نشریه آتلانتیک گزارش داد، دو نفر که مستقیماً درباره جنگ ایران با ترامپ جونیور گفت‌وگو کرده‌اند، به این نشریه گفته‌اند که او در مکالمات خصوصی بارها مخالفت خود را با جنگ جاری با ایران ابراز کرده است. ▪️به گفته این دو نفر، پسر رئیس‌جمهور از همان ابتدای جنگ با آن مخالف بوده و مخالفت خود را نیز به اطلاع پدرش رسانده است. ▪️به گفته این افراد، او مدت‌هاست نسبت به مداخله نظامی در کشورهای خارجی بدبین بوده و معتقد بوده است که ایالات متحده نباید وارد جنگ دیگری در خاورمیانه شود.

❌ادعای روبیو: توافق کردن با ایران بسیار دشوار است   🔸وزیر خارجه آمریکا مدعی شد: 🔹متأسفانه، ایرانی‌ها نمی‌دانند چگونه توافق کنند.   🔹آن‌ها بر اساس آموزه‌های دینی عمل می‌کنند. توافق با آن‌ها بسیار دشوار است.

📌 کارشناسان آمریکایی در گفتگو با پیرس مورگان: ترامپ وعده داده بود وارد جنگ خاورمیانه نشود، اما بزرگ‌ترین جنگ را با قدرت‌مندترین بازیگر منطقه آغاز کرد؛ نتیجه‌اش هم جهش قیمت حامل‌های انرژی، فشار مستقیم بر سفره مردم در پمپ‌بنزین‌ها و نابودی اقتصاد آمریکا بوده است... ما به ونزوئلا رفتیم تا ذخایر نفتش را بدزدیم و در ایران هم می‌خواستیم رهبری را حذف کنیم تا حکومتی مطیعِ آمریکا روی کار بیاوریم. غربی‌ها گستاخانه دم از حاکمیت ملی می‌زنند، در حالی که جنایات خودشان ده‌ها برابر بیشتر از دیگران است

🎥 ترامپی که روز‌به‌روز منزوی‌تر می‌شود 🔹 آخرین نظرسنجی‌ها در آمریکا نشان می‌دهد محبوبیت ترامپ در میان رای‌دهندگان به ۳۱ درصد کاهش یافته که پایین‌ترین میزان در طول ۲ دورهٔ ریاست‌جمهوری او است.

معادله امروز نفت و امنیت بسیار شکننده‌تر از دهه‌های گذشته است: هدف قرار گرفتن زیرساخت‌های انرژی ایران پاسخی در مقیاس منطقه‌ای در پی خواهد داشت که امنیت صادرات انرژی عربستان، امارات و گذرگاه‌های هرمز و باب‌المندب را مختل خواهد کرد. این وضعیت شوک سمت عرضه (Supply Shock) را به اقتصاد جهانی تحمیل می‌کند که مهار آن خارج از توان ابزارهای پولی بانک‌های مرکزی است. بنابراین، عقلانیت سیستمی و ژئواکونومیک حکم می‌کند که غرب از کشیده شدن جنگ به «نبرد زیرساخت‌های نفتی» ممانعت به عمل آورد؛ مگر اینکه پویایی‌های میدانی، خطای محاسباتی یا ترجیح بقای سیاسی برخی رهبران بر عقلانیت ساختاری غلبه کند که در آن صورت، بحران با سرعتی بی‌سابقه از صحنه نظامی خاورمیانه به بحران بقای معیشتی و ناآرامی‌های شهری در اروپا و آمریکا تبدیل خواهد شد

*«سلاح داغ» آمریکا برای مقابله با مهاجران * 🔹پنتاگون به وزارت امنیت داخلی آمریکا اجازه داده است تا یک سلاح حرارتی نظامی را آزمایش کند و تاکتیک‌هایی را برای استفاده احتمالی از آن در عملیات مرزی در نظر بگیرد. 🔹این موضوع بر اساس یادداشتی است که پیت هگزث، وزیر جنگ آمریکا ماه گذشته امضا کرده بود و شبکه خبری «سی‌ان‌ان» می‌گوید به آن دست یافته است. 🔹این سلاح که نام رسمی آن «سامانه دفع فعال» (Active Denial System) است، نوعی سلاح غیرکشنده محسوب می‌شود که پرتویی نامرئی از امواج الکترومغناطیسی را به سمت هدف منتشر می‌کند.

خبرنگار اکونومیست در خاورمیانه این واقعاً باورنکردنی است: «هزینه حمل نفت خام خلیج فارس به چین با یک ابرنفتکش، این هفته به حدود ۳۷٫۳۷ دلار به‌ازای هر بشکه رسید؛ رقمی نزدیک به رکورد تاریخی.» بنابراین، هزینه حمل‌ونقل اکنون معادل ۳۳ درصد قیمت اعلام‌شده نفت برنت است؛ یعنی به بهای نفت، یک‌سوم دیگر بابت حمل آن اضافه می‌شود. این موضوع این دیدگاه را تقویت می‌کند که شاید شاخص اصلی قیمت‌گذاری نفت در جهان، یعنی برنت، دیگر چندان هم معیار قابل اتکایی برای نشان دادن قیمت واقعی نفت در بازار جهانی نباشد.

تریتا پارسی وضعیت کنونی من را به‌شدت به یاد روزهای پیش از ۲۸ فوریه می‌اندازد. در آن روزها، مذاکرات فشرده‌ای با میانجی‌گری عمان در جریان بود. امروز قطر همان نقش را ایفا می‌کند. اما به نظر من، درست مانند ماه فوریه، ترامپ تصمیم خود را از پیش گرفته است و دیپلماسی جاری صرفاً نمایشی برای ظاهر ماجراست. ترامپ و نتانیاهو از قبل تصمیم گرفته‌اند که جنگ را از سر بگیرند. در ماه فوریه، تهران با امتیازدهی‌های عمده موافقت کرد، اما همه این تلاش‌ها بی‌نتیجه ماند؛ زیرا ترامپ تصور می‌کرد که می‌تواند با سرنگونی حکومت از طریق جنگ، به توافقی بهتر دست پیدا کند. امروز نیز ترامپ، به‌واسطه فضای آکنده از اطلاعات نادرست که در آن به سر می‌برد، ظاهراً بار دیگر گزینه جنگ را برگزیده است؛ چراکه باور دارد جنگ نتایج بهتری از یک توافق دیپلماتیک برایش به ارمغان خواهد آورد. این بار هم، درست مانند ماه فوریه، با یک محاسبه اشتباه فاجعه‌بار روبه‌رو هستیم.

بازگویی تحلیلی یادداشت عباس عراقچی از زبان برت اریکسون : صبح زود امروز، عباس عراقچی، وزیر امور خارجه ایران، یادداشتی در روزنامه فایننشال تایمز منتشر کرد که عنوان آن چنین است: «پیش‌فرض‌های نادرست درباره ما خطرناک‌اند» در این یادداشت، ایران همان‌گونه ظاهر می‌شود که در سراسر این جنگ ظاهر شده است؛ یعنی، خب، به‌عنوان بازیگری که عقلانی‌تر و موجه‌تر رفتار می‌کند. بااین‌حال، باید پذیرفت که همان‌طور که عراقچی به‌روشنی بیان می‌کند، یکی از اساسی‌ترین موانع بر سر راه هرگونه راه‌حل برای جنگ آمریکا و ایران، فقدان کامل و مطلق اعتماد میان دو طرف درگیر است: «برای بیان امری بدیهی، ما هیچ‌گونه اعتمادی به صداقت ادعای دولت آمریکا مبنی بر تمایلش به صلح با ایران نداریم.» عراقچی سپس، در اشاره به اقدامات تجاوزکارانه مکرر آمریکا که در جریان این جنگ انکارناپذیر بوده‌اند، می‌گوید: «با وجود همه این‌ها، من به‌عنوان دیپلماتی حرفه‌ای موظفم تمام تلاشم را به کار گیرم تا به دیپلماسی فرصتی بدهم؛ حتی زمانی که امید چندانی به موفقیت آن وجود ندارد.» اما برخلاف تصویری که بخش بزرگی از رسانه‌های غربی از اظهاراتی از این دستِ عراقچی ارائه می‌کنند، او در ادامه روشن می‌سازد که این موضع به معنای تعدیل مواضع ایران در مذاکرات نیست. در واقع، موضع مذاکره‌ای ایران از زمان فروپاشی تفاهم‌نامه (MOU) تاکنون حتی به‌اندازه ذره‌ای تغییر نکرده است. عراقچی در اشاره به چارچوب هفت‌بندی‌ای که ماه گذشته در مجمع عمومی سازمان ملل متحد به آمریکا ارائه کرد، می‌گوید: «نکته مهم این است که بر اساس این پیشنهاد، از آمریکا انتظار نمی‌رود کاری انجام دهد که پیش‌تر با آن موافقت نکرده باشد.» منظور عراقچی عملاً این است: «شما پیش‌تر با تفاهم‌نامه موافقت کرده‌اید. به مفاد همان تفاهم‌نامه بازگردید تا بتوانیم بر مبنای آن پیش برویم.» این موضع به‌هیچ‌وجه به معنای آن نیست که ایران ناگهان از خطوط قرمز خود عقب‌نشینی کرده است. عراقچی سپس به‌روشنی تأکید می‌کند که ایران نه‌تنها کاملاً آماده است با آمریکا به توافقی دست یابد که با واقعیت‌های راهبردی این جنگ سازگار باشد، بلکه این آمادگی به معنای آن نیست که ایران برای دفاع از خود تا پای جان نخواهد جنگید: «ایران، تمدنی کهن و پرافتخار است و در برابر هیچ قدرتی زانوی تسلیم بر زمین نمی‌گذارد.» «رئیس‌جمهور ترامپ هنگام ورود به این جنگ، درباره ایران دچار پیش‌فرض‌های اشتباه بود. تکرار آن خطا در شرایط کنونی، تنها به نتیجه‌ای به‌مراتب دردناک‌تر منجر خواهد شد.» برداشت من بیایید درباره آنچه در جریان این جنگ رخ داده و همچنان در حال رخ دادن است، کاملاً شفاف باشیم. ایالات متحده جنگی تجاوزکارانه و غیرقانونی علیه ایران آغاز کرد؛ جنگی که به سود اسرائیل بود و بر پیش‌فرض‌هایی به‌شدت معیوب درباره اراده مقاومت ایران و مشروعیت آن استوار شده بود. همین پیش‌فرض‌ها به یکی از بزرگ‌ترین شکست‌های سیاست خارجی در تاریخ آمریکا انجامیده‌اند. با وجود این، ایران خواهان ایجاد ویرانی اقتصادی در مقیاس جهانی نیست. ایران در گذشته آماده توافق با آمریکا بوده و همچنان نیز آمادگی دارد؛ البته به این شرط که توافق واقعاً بر اساس واقعیت‌های شکل‌گرفته در میدان این جنگ تنظیم شود. بااین‌حال، خودبزرگ‌بینی ترامپ، در کنار قدرت دولت اسرائیل، لابی اسرائیل در آمریکا و نومحافظه‌کاران و جنگ‌طلبان در واشنگتن، این رؤیا را به امری دست‌نیافتنی تبدیل کرده‌اند. نه به این دلیل که چنین توافقی نامعقول است، بلکه به این دلیل که آمریکا و اسرائیل نمی‌توانند بپذیرند که این جنگ به چنین فاجعه عظیمی تبدیل شده است. هر تحلیلگر عقل‌گرایی می‌تواند با نگاهی به آرایش راهبردی این منازعه دریابد که ایران از برتری قاطع و مهارنشدنی در زمینه تشدید تنش برخوردار است؛ برتری‌ای که طرف مقابل قادر به خنثی‌کردن آن نیست. دلیلی وجود دارد که مفهوم «برتری در تشدید تنش» (Escalation Dominance) در سراسر این منازعه، بارها و بارها در ذهن مردم جهان حک شده است. ایران از این برتری برخوردار است؛ ایالات متحده از آن برخوردار نیست. عراقچی در یادداشت خود در فایننشال تایمز چنین تأکید می‌کند: «اگر آمریکا بار دیگر اقدام نظامی را به دیپلماسی ترجیح دهد، می‌توانم با اطمینان کامل و مطلق بگویم که نتیجه آن، شکستی راهبردی و به‌مراتب بزرگ‌تر خواهد بود.»