پولیتیکو: کاهش بودجهٔ پنتاگون ممکن است روند بازسازی ذخایر تسلیحاتی آمریکا را که در جنگ با ایران کاهش یافتند، آهسته کند.

🔴 *نامه ونس ۵ محور اصلی دارد * احسان تقدسی: ♦️۱-دعوت به ازسرگیری مذاکرات مستقیم ایران و آمریکا. ♦️۲- اعلام آمادگی ونس برای هدایت مذاکرات. ♦️۳-قرارگرفتن موضوع هسته‌ای در دستور کار از ابتدا. ♦️۴-پیشنهاد توافق بر چارچوب مذاکرات، پیش از ورود به جزئیات توافق نهایی. ♦️۵-گشودن راهی دیپلماتیک برای جلوگیری از تشدید درگیری.

گریگوری بریو شاید این برداشت کمی عجیب به نظر برسد، اما ترامپ تلویحاً اشاره می‌کند که در نامه ونس، عباراتی درباره محاصره دریایی آمریکا یا آزادسازی منابع مالی ایران آمده بوده است (۶ میلیارد دلار ایران در قطر نیز در ابتدا برای تأمین مالی واردات کالاهای بشردوستانه آزاد شده بود). در غیر این صورت، پاسخ ترامپ اصلاً معنای چندانی نخواهد داشت.

ولی نصر نامه‌ای که برای رضایی فرستاده شده، به ونس این امکان را می‌دهد که ــ با توجه به اینکه چشم به انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ دارد و می‌داند جنگ تا چه اندازه در میان پایگاه حامیان جنبش ماگا (MAGA) نامحبوب است ــ بگوید که برای جلوگیری از دور دیگری از جنگ، تمام تلاش خود را کرده است. اما مشکل اینجاست که دفعه قبل نیز این ونس بود که درباره تفاهم‌نامه مذاکره کرد؛ ولی تنها یک روز بعد، روبیو مسئول اجرای آن شد و دو هفته بعد، جنگ از سر گرفته شد. بنابراین، ایران احتمالاً به این موضوع مشکوک خواهد بود که بار دیگر همان سناریو در حال تکرار است.

دنیس سیترینوویچ خلاصه ارسال نامه ونس به رضایی نشان می‌دهد که در دولت آمریکا، تمایل به برقراری تماس مستقیم با ایران برای جلوگیری از تشدید تنش‌ها در حال افزایش است. بااین‌حال، تهران حاضر نیست پیش از اجرای تعهدات آمریکا ذیل تفاهم‌نامه ژوئن، درباره پرونده هسته‌ای مذاکره کند. بنابراین، نامه ونس نشانه تلاش برای جلوگیری از جنگ است، نه نشانه نزدیک شدن مواضع دو طرف به یکدیگر. تا زمانی که طرفین حاضر به دادن امتیازهای متقابل نباشند، احتمال دستیابی به توافق همچنان پایین خواهد بود. ==== عوامل انتخابات ، قیمت نفت و فشار متحدین منطقه ای آمریکا و.‌‌‌...... از جمله عوامل محرک مذاکره و فشار اسرائیل و افراطیون درون حکومت آمریکا و‌.‌‌‌....... از جمله خود ترامپ، از عوامل محرک جنگ اند .

علی قلهکی بله، همان «نامه» یا به بیان دیگر، «پیام در سطح عالی». اگر آمریکا بر بازرسی از سایت‌های هسته‌ای بمباران‌شده و تأسیسات جدید (فردو و کوه کلنگ) و همچنین تحویل اورانیوم غنی‌شده با غنای ۶۰ درصد اصرار بورزد ــ مطالبه‌ای که از خطوط قرمز رهبری جدید عبور می‌کند ــ و هم‌زمان تهدید کند که پس از انتخابات کنگره آمریکا به جنگ روی خواهد آورد، جنگ اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. البته بعضی نامه‌ها، پیش از آنکه حتی به مقصد برسند، پاسخ خود را دریافت می‌کنند!

واشنگتن پست ونس در اقدامی برای برقراری ارتباط با تهران، هم‌زمان با آماده‌باش خاورمیانه برای ازسرگیری جنگ با ایران، ابتکار عمل دیپلماتیک را در دست می‌گیرد. recent classified assessments by the CIA conclude that Iran has several months of food and fuel stockpiled that would help it mitigate the effects of the revived U.S. military campaign Trump has threatened, a U.S. official said. The official spoke on the condition of anonymity to discuss intelligence matters. ارزیابی‌های سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) نشان می‌دهد که ایران برای مقاومت در برابر حملات مجدد آمریکا، ذخایر مواد غذایی و سوخت کافی برای چند ماه در اختیار دارد. این ارزیابی، تردیدها درباره این تصور را بیشتر می‌کند که یک کارزار نظامی دیگر و به‌اصطلاح «کوتاه‌مدت» می‌تواند ایران را به تسلیم وادار کند یا به فروپاشی آن بینجامد.

سناتور کریس مورفی گزارش شده است که ترامپ قصد دارد پس از انتخابات، جنگ با ایران را از سر بگیرد. به برخی از ما درباره این طرح جنگی، اطلاع رسانی شده است. اگرچه نمی‌توانم هیچ جزئیاتی را فاش کنم، اما می‌توانم این را بگویم: این طرح بشدت غیرعقلایی است. به اهداف موردنظر دست نخواهد یافت و نه‌تنها نتیجه‌ای نخواهد داشت، بلکه چرخه تازه‌ای از تشدید تنش‌ها را به راه خواهد انداخت.

وال‌استریت ژورنال | گزارش اختصاصی ونس برای ازسرگیری مذاکرات صلح، با یکی از چهره‌های تندرو ایران تماس گرفته است. معاون رئیس‌جمهور آمریکا به دستور ترامپ، نامه‌ای برای رئیس دستگاه امنیتی ایران ارسال کرده است هدف این اقدام، احیای مذاکرات صلح با ایران است؛ آن هم در شرایطی که ترامپ تهدید کرده پس از انتخابات میان‌دوره‌ای هفته آینده آمریکا، جنگ علیه ایران را از سر بگیرد. این گزارش به نقل از مقام‌های آمریکایی و افراد مطلع می‌گوید ونس در عرصه عمومی از جنگ حمایت کرده، اما در محافل خصوصی نسبت به طولانی‌شدن آن ابراز نگرانی داشته است. اهمیت سیاسی خبر: ■ دو مسیر هم‌زمان واشنگتن: تهدید نظامی از یک سو و تلاش برای بازگشایی کانال مذاکره از سوی دیگر. ■انتخاب محسن رضایی: نامه‌نگاری با یک چهره باسابقه نظامی و امنیتی ایران می‌تواند نشان‌دهنده تلاش برای ارتباط با طیف‌های بانفوذ تصمیم‌گیری در تهران باشد. ■نقش ونس: ورود مستقیم معاون رئیس‌جمهور آمریکا به این روند ممکن است نشان‌دهنده جدی‌بودن تلاش برای احیای دیپلماسی، با وجود مواضع علنی تهاجمی ترامپ باشد.

علی افشاری ترامپ از مذاکرات نه دنبال صلح، که دنبال اثرگذاری بر انتخابات آمریکاست. جمهوری اسلامی هم با حفظ فشار بر اقتصاد آمریکا بازی خودش را پیش می‌برد. میانجی‌های منطقه‌ای از ترس جنگ جدید، دنبال آرامش‌اند و روسیه هم می‌خواهد امتیازش را از تسهیل معامله ایران-آمریکا بهینه کند. اما همه‌چیز  به یک چیز بند است: آنچه از صندوق‌های رأی آمریکا بیرون می‌آید. اگر دموکراتها حتی یک ایالت قرمز مثل تگزاس یا کانزاس را ببرند، علاوه بر اکثریت کنگره، معادلات سیاست آمریکا عوض می‌شود و ریسک جنگ برای ترامپ بالا می‌رود. آنوقت بازگشت به درگیری نظامی مستقیم، پرهزینه‌تر خواهد شد.

🔻سناتور دموکرات: در صورت کنترل کنگره، بودجه جنگ علیه ایران را قطع می‌کنیم 👤 کریس مورفی: "تصور می‌کنم پس از انتخابات، قطعنامه‌ای برای تداوم موقت تأمین مالی دولت تصویب خواهد شد و ما تصویب بودجه را تا ژانویه یا فوریهٔ سال آینده به تعویق خواهیم انداخت. سپس، اگر دموکرات‌ها کنترل کنگره را در دست بگیرند، عملاً اعلام خواهیم کرد که می‌خواهیم بودجه وزارت دفاع را تأمین کنیم، اما اگر قرار باشد این بودجه صرف تأمین مالی این جنگ شود، دیگر بودجه‌ای برای وزارت دفاع اختصاص نخواهیم داد. در نتیجه، باید بندی در لایحه بودجه گنجانده شود که استفاده از هرگونه اعتبار مالی برای ادامه جنگ علیه ایران را ممنوع کند؛ جنگی که امنیت ما را کمتر کرده و میلیاردها دلار هزینه بر دوش شهروندان آمریکایی گذاشته است."

1️⃣سابقه محدودیت‌های آمریکا علیه کردها(حزب دمکرات و اتحادیه میهنی) به گزارش کردپرس،  روابط ایالات متحده با جریان‌ها و شخصیت‌های کُرد در بیش از شش دهه گذشته، ترکیبی از همکاری نظامی و اطلاعاتی، محدودیت‌های سیاسی، ملاحظات مهاجرتی، تحریم‌های مالی و پیگیری اتهامات مرتبط با فعالیت‌های اقتصادی بوده است.  برخی اسناد منتشرشده دولت آمریکا نشان می‌دهند که واشنگتن در مقاطع مختلف، با توجه به تحولات عراق، روابط خود با کشورهای منطقه و اولویت‌های امنیتی منطقه، رویکردهای متفاوتی در قبال رهبران و گروه‌های کُردی در پیش گرفته است. در تلگرام ۵ آوریل ۱۹۶۳، وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که واشنگتن نمی‌خواهد مستقیماً در اختلاف میان دولت عراق و کردها مداخله کند و از طریق جلال طالبانی پیام مصطفی بارزانی را دریافت کرده بود. در توضیحات آرشیوی این سند آمده است که یک مقام آمریکایی در پاسخ به درخواست پیشین، گفته بود مقام‌های آمریکا نمی‌توانند با مصطفی بارزانی ملاقات کنند. این سند نمونه‌ای از محدودیت تماس سیاسی و نگرانی واشنگتن از پیامدهای مداخله در منازعه داخلی عراق است، اما مدرکی درباره ممنوعیت ورود مصطفی بارزانی به آمریکا محسوب نمی‌شود. بر اساس سند دیگری، در فوریه ۱۹۷۵ نیز پیتر رودمن، از کارکنان شورای امنیت ملی آمریکا، در یادداشتی به هنری کیسینجر، وزیر خارجه وقت، نوشت که مصطفی بارزانی خواستار سفر شخصی به واشنگتن برای ارائه درخواست کمک نظامی بیشتر شده است. ویلیام کولبی، رئیس وقت سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، با این سفر مخالفت کرده بود؛ زیرا هدف اصلی آن درخواست کمک بیشتر ارزیابی می‌شد و نگرانی‌های امنیتی نیز وجود داشت. در عوض، پیشنهاد شد که نماینده‌ای از طرف مصطفی بارزانی به واشنگتن اعزام شود. بااین‌حال، دولت آمریکا چند ماه بعد با سفر درمانی مصطفی بارزانی موافقت کرد. یادداشت شورای امنیت ملی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۵ نشان می‌دهد که ایران از دستگاه اطلاعاتی خود خواسته بود با سیا برای درمان پزشکی مصطفی بارزانی هماهنگی کند. سیا با سفر موافقت کرد و در ارزیابی خود نوشت که جلوگیری از آن می‌تواند موجب نارضایتی مصطفی بارزانی و افزایش احتمال افشای حمایت‌های مخفی آمریکا از کردها شود. در آوریل ۱۹۷۶، وزارت خارجه آمریکا بار دیگر صدور ویزا برای مصطفی بارزانی را بررسی کرد. مقام‌های آمریکایی نگران بودند که سفر درمانی او به اقامت طولانی‌مدت در آمریکا تبدیل شود و این موضوع روابط واشنگتن با بغداد را تحت تأثیر قرار دهد. با وجود این ملاحظات، وزارت خارجه صدور ویزا را توصیه کرد و تلگرام ۳ مه ۱۹۷۶ اجازه صدور آن را صادر کرد. در اوت همان سال نیز یادداشتی جداگانه به بررسی تمایل مصطفی بارزانی برای ماندن دائمی در آمریکا پرداخت و بر محدود بودن هدف اولیه سفر به درمان پزشکی تأکید کرد. این اسناد نمونه‌ای روشن از تأثیر محاسبات سیاسی بر تصمیم‌های مربوط به سفر و اقامت است، اما به‌خودی‌خود ثابت نمی‌کند که حکم اخراج صادر شده یا درخواست رسمی اقامت دائم او رد شده باشد. در مورد جلال طالبانی، گزارش هم‌زمان روزنامه واشنگتن‌پست در اوت ۱۹۹۰ از حضور او در واشنگتن برای ارزیابی میزان حمایت دولت جورج بوش پدر از مخالفان صدام حسین خبر می‌دهد. در این گزارش، جلال طالبانی گفته بود که از وزارت خارجه آمریکا درخواست ملاقات نکرده است؛ بااین‌حال، یک مقام وزارت خارجه اعلام کرده بود که مقام‌های دولت با او ملاقات نخواهند کرد. این نمونه‌ای از خودداری سیاسی از دیدار با یک رهبر کُرد در مقطع مشخص است، نه مدرک ممنوعیت ورود یا رد درخواست ویزا. مسعود بارزانی در ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۲ به کاخ سفید رفت و با مقام‌های ارشد دولت جورج بوش پدر دیدار کرد. بروس ریدل، مقام سابق شورای امنیت ملی آمریکا، این ملاقات را در مقاله‌ای در مؤسسه بروکینگز در سال ۲۰۱۷ ثبت کرده است. در همان روایت، ریدل به تردید مسعود بارزانی درباره نیت واشنگتن و تأکید مقام‌های آمریکایی بر حفظ تمامیت ارضی عراق اشاره می‌کند. گرچه این سابقه با ادعای ممنوعیت دائمی ورود مسعود بارزانی به آمریکا سازگار نیست اما به‌تنهایی احتمال موانع موقت در دوره‌های دیگر را رد نمی‌کند. بااین‌حال، در منابع عمومی بررسی‌شده، مدرک مستقیمی پیدا نشد که ثابت کند مسعود بارزانی یا جلال طالبانی شخصاً با ممنوعیت قطعی ورود به آمریکا یا رد مشخص درخواست ویزا روبه‌رو شده‌اند. اسناد درباره این دو شخصیت بیشتر از ملاحظات سیاسی، محدودیت دسترسی به مقام‌های آمریکایی و اختلاف بر سر اهداف سیاست واشنگتن در عراق حکایت دارند. در مقابل، اسناد مربوط به مصطفی بارزانی جزئیات بیشتری درباره بررسی ویزا و شرایط سفر درمانی او ارائه می‌کنند.