علی قلهکی بله، همان «نامه» یا به بیان دیگر، «پیام در سطح عالی». اگر آمریکا بر بازرسی از سایت‌های هسته‌ای بمباران‌شده و تأسیسات جدید (فردو و کوه کلنگ) و همچنین تحویل اورانیوم غنی‌شده با غنای ۶۰ درصد اصرار بورزد ــ مطالبه‌ای که از خطوط قرمز رهبری جدید عبور می‌کند ــ و هم‌زمان تهدید کند که پس از انتخابات کنگره آمریکا به جنگ روی خواهد آورد، جنگ اجتناب‌ناپذیر خواهد بود. البته بعضی نامه‌ها، پیش از آنکه حتی به مقصد برسند، پاسخ خود را دریافت می‌کنند!

واشنگتن پست ونس در اقدامی برای برقراری ارتباط با تهران، هم‌زمان با آماده‌باش خاورمیانه برای ازسرگیری جنگ با ایران، ابتکار عمل دیپلماتیک را در دست می‌گیرد. recent classified assessments by the CIA conclude that Iran has several months of food and fuel stockpiled that would help it mitigate the effects of the revived U.S. military campaign Trump has threatened, a U.S. official said. The official spoke on the condition of anonymity to discuss intelligence matters. ارزیابی‌های سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا (سیا) نشان می‌دهد که ایران برای مقاومت در برابر حملات مجدد آمریکا، ذخایر مواد غذایی و سوخت کافی برای چند ماه در اختیار دارد. این ارزیابی، تردیدها درباره این تصور را بیشتر می‌کند که یک کارزار نظامی دیگر و به‌اصطلاح «کوتاه‌مدت» می‌تواند ایران را به تسلیم وادار کند یا به فروپاشی آن بینجامد.

سناتور کریس مورفی گزارش شده است که ترامپ قصد دارد پس از انتخابات، جنگ با ایران را از سر بگیرد. به برخی از ما درباره این طرح جنگی، اطلاع رسانی شده است. اگرچه نمی‌توانم هیچ جزئیاتی را فاش کنم، اما می‌توانم این را بگویم: این طرح بشدت غیرعقلایی است. به اهداف موردنظر دست نخواهد یافت و نه‌تنها نتیجه‌ای نخواهد داشت، بلکه چرخه تازه‌ای از تشدید تنش‌ها را به راه خواهد انداخت.

وال‌استریت ژورنال | گزارش اختصاصی ونس برای ازسرگیری مذاکرات صلح، با یکی از چهره‌های تندرو ایران تماس گرفته است. معاون رئیس‌جمهور آمریکا به دستور ترامپ، نامه‌ای برای رئیس دستگاه امنیتی ایران ارسال کرده است هدف این اقدام، احیای مذاکرات صلح با ایران است؛ آن هم در شرایطی که ترامپ تهدید کرده پس از انتخابات میان‌دوره‌ای هفته آینده آمریکا، جنگ علیه ایران را از سر بگیرد. این گزارش به نقل از مقام‌های آمریکایی و افراد مطلع می‌گوید ونس در عرصه عمومی از جنگ حمایت کرده، اما در محافل خصوصی نسبت به طولانی‌شدن آن ابراز نگرانی داشته است. اهمیت سیاسی خبر: ■ دو مسیر هم‌زمان واشنگتن: تهدید نظامی از یک سو و تلاش برای بازگشایی کانال مذاکره از سوی دیگر. ■انتخاب محسن رضایی: نامه‌نگاری با یک چهره باسابقه نظامی و امنیتی ایران می‌تواند نشان‌دهنده تلاش برای ارتباط با طیف‌های بانفوذ تصمیم‌گیری در تهران باشد. ■نقش ونس: ورود مستقیم معاون رئیس‌جمهور آمریکا به این روند ممکن است نشان‌دهنده جدی‌بودن تلاش برای احیای دیپلماسی، با وجود مواضع علنی تهاجمی ترامپ باشد.

علی افشاری ترامپ از مذاکرات نه دنبال صلح، که دنبال اثرگذاری بر انتخابات آمریکاست. جمهوری اسلامی هم با حفظ فشار بر اقتصاد آمریکا بازی خودش را پیش می‌برد. میانجی‌های منطقه‌ای از ترس جنگ جدید، دنبال آرامش‌اند و روسیه هم می‌خواهد امتیازش را از تسهیل معامله ایران-آمریکا بهینه کند. اما همه‌چیز  به یک چیز بند است: آنچه از صندوق‌های رأی آمریکا بیرون می‌آید. اگر دموکراتها حتی یک ایالت قرمز مثل تگزاس یا کانزاس را ببرند، علاوه بر اکثریت کنگره، معادلات سیاست آمریکا عوض می‌شود و ریسک جنگ برای ترامپ بالا می‌رود. آنوقت بازگشت به درگیری نظامی مستقیم، پرهزینه‌تر خواهد شد.

🔻سناتور دموکرات: در صورت کنترل کنگره، بودجه جنگ علیه ایران را قطع می‌کنیم 👤 کریس مورفی: "تصور می‌کنم پس از انتخابات، قطعنامه‌ای برای تداوم موقت تأمین مالی دولت تصویب خواهد شد و ما تصویب بودجه را تا ژانویه یا فوریهٔ سال آینده به تعویق خواهیم انداخت. سپس، اگر دموکرات‌ها کنترل کنگره را در دست بگیرند، عملاً اعلام خواهیم کرد که می‌خواهیم بودجه وزارت دفاع را تأمین کنیم، اما اگر قرار باشد این بودجه صرف تأمین مالی این جنگ شود، دیگر بودجه‌ای برای وزارت دفاع اختصاص نخواهیم داد. در نتیجه، باید بندی در لایحه بودجه گنجانده شود که استفاده از هرگونه اعتبار مالی برای ادامه جنگ علیه ایران را ممنوع کند؛ جنگی که امنیت ما را کمتر کرده و میلیاردها دلار هزینه بر دوش شهروندان آمریکایی گذاشته است."

1️⃣سابقه محدودیت‌های آمریکا علیه کردها(حزب دمکرات و اتحادیه میهنی) به گزارش کردپرس،  روابط ایالات متحده با جریان‌ها و شخصیت‌های کُرد در بیش از شش دهه گذشته، ترکیبی از همکاری نظامی و اطلاعاتی، محدودیت‌های سیاسی، ملاحظات مهاجرتی، تحریم‌های مالی و پیگیری اتهامات مرتبط با فعالیت‌های اقتصادی بوده است.  برخی اسناد منتشرشده دولت آمریکا نشان می‌دهند که واشنگتن در مقاطع مختلف، با توجه به تحولات عراق، روابط خود با کشورهای منطقه و اولویت‌های امنیتی منطقه، رویکردهای متفاوتی در قبال رهبران و گروه‌های کُردی در پیش گرفته است. در تلگرام ۵ آوریل ۱۹۶۳، وزارت خارجه آمریکا اعلام کرد که واشنگتن نمی‌خواهد مستقیماً در اختلاف میان دولت عراق و کردها مداخله کند و از طریق جلال طالبانی پیام مصطفی بارزانی را دریافت کرده بود. در توضیحات آرشیوی این سند آمده است که یک مقام آمریکایی در پاسخ به درخواست پیشین، گفته بود مقام‌های آمریکا نمی‌توانند با مصطفی بارزانی ملاقات کنند. این سند نمونه‌ای از محدودیت تماس سیاسی و نگرانی واشنگتن از پیامدهای مداخله در منازعه داخلی عراق است، اما مدرکی درباره ممنوعیت ورود مصطفی بارزانی به آمریکا محسوب نمی‌شود. بر اساس سند دیگری، در فوریه ۱۹۷۵ نیز پیتر رودمن، از کارکنان شورای امنیت ملی آمریکا، در یادداشتی به هنری کیسینجر، وزیر خارجه وقت، نوشت که مصطفی بارزانی خواستار سفر شخصی به واشنگتن برای ارائه درخواست کمک نظامی بیشتر شده است. ویلیام کولبی، رئیس وقت سازمان اطلاعات مرکزی آمریکا، با این سفر مخالفت کرده بود؛ زیرا هدف اصلی آن درخواست کمک بیشتر ارزیابی می‌شد و نگرانی‌های امنیتی نیز وجود داشت. در عوض، پیشنهاد شد که نماینده‌ای از طرف مصطفی بارزانی به واشنگتن اعزام شود. بااین‌حال، دولت آمریکا چند ماه بعد با سفر درمانی مصطفی بارزانی موافقت کرد. یادداشت شورای امنیت ملی در ۲۴ ژوئیه ۱۹۷۵ نشان می‌دهد که ایران از دستگاه اطلاعاتی خود خواسته بود با سیا برای درمان پزشکی مصطفی بارزانی هماهنگی کند. سیا با سفر موافقت کرد و در ارزیابی خود نوشت که جلوگیری از آن می‌تواند موجب نارضایتی مصطفی بارزانی و افزایش احتمال افشای حمایت‌های مخفی آمریکا از کردها شود. در آوریل ۱۹۷۶، وزارت خارجه آمریکا بار دیگر صدور ویزا برای مصطفی بارزانی را بررسی کرد. مقام‌های آمریکایی نگران بودند که سفر درمانی او به اقامت طولانی‌مدت در آمریکا تبدیل شود و این موضوع روابط واشنگتن با بغداد را تحت تأثیر قرار دهد. با وجود این ملاحظات، وزارت خارجه صدور ویزا را توصیه کرد و تلگرام ۳ مه ۱۹۷۶ اجازه صدور آن را صادر کرد. در اوت همان سال نیز یادداشتی جداگانه به بررسی تمایل مصطفی بارزانی برای ماندن دائمی در آمریکا پرداخت و بر محدود بودن هدف اولیه سفر به درمان پزشکی تأکید کرد. این اسناد نمونه‌ای روشن از تأثیر محاسبات سیاسی بر تصمیم‌های مربوط به سفر و اقامت است، اما به‌خودی‌خود ثابت نمی‌کند که حکم اخراج صادر شده یا درخواست رسمی اقامت دائم او رد شده باشد. در مورد جلال طالبانی، گزارش هم‌زمان روزنامه واشنگتن‌پست در اوت ۱۹۹۰ از حضور او در واشنگتن برای ارزیابی میزان حمایت دولت جورج بوش پدر از مخالفان صدام حسین خبر می‌دهد. در این گزارش، جلال طالبانی گفته بود که از وزارت خارجه آمریکا درخواست ملاقات نکرده است؛ بااین‌حال، یک مقام وزارت خارجه اعلام کرده بود که مقام‌های دولت با او ملاقات نخواهند کرد. این نمونه‌ای از خودداری سیاسی از دیدار با یک رهبر کُرد در مقطع مشخص است، نه مدرک ممنوعیت ورود یا رد درخواست ویزا. مسعود بارزانی در ۳۱ ژوئیه ۱۹۹۲ به کاخ سفید رفت و با مقام‌های ارشد دولت جورج بوش پدر دیدار کرد. بروس ریدل، مقام سابق شورای امنیت ملی آمریکا، این ملاقات را در مقاله‌ای در مؤسسه بروکینگز در سال ۲۰۱۷ ثبت کرده است. در همان روایت، ریدل به تردید مسعود بارزانی درباره نیت واشنگتن و تأکید مقام‌های آمریکایی بر حفظ تمامیت ارضی عراق اشاره می‌کند. گرچه این سابقه با ادعای ممنوعیت دائمی ورود مسعود بارزانی به آمریکا سازگار نیست اما به‌تنهایی احتمال موانع موقت در دوره‌های دیگر را رد نمی‌کند. بااین‌حال، در منابع عمومی بررسی‌شده، مدرک مستقیمی پیدا نشد که ثابت کند مسعود بارزانی یا جلال طالبانی شخصاً با ممنوعیت قطعی ورود به آمریکا یا رد مشخص درخواست ویزا روبه‌رو شده‌اند. اسناد درباره این دو شخصیت بیشتر از ملاحظات سیاسی، محدودیت دسترسی به مقام‌های آمریکایی و اختلاف بر سر اهداف سیاست واشنگتن در عراق حکایت دارند. در مقابل، اسناد مربوط به مصطفی بارزانی جزئیات بیشتری درباره بررسی ویزا و شرایط سفر درمانی او ارائه می‌کنند.

2️⃣سابقه تحریم‌های آمریکا علیه کردها(پ.ک.ک) سابقه تحریم‌های رسمی آمریکا علیه شماری از جریان‌ها و شخصیت‌های کُردی نیز روشن است. مهم‌ترین نمونه، حزب کارگران کردستان است که وزارت خارجه آمریکا در ۸ اکتبر ۱۹۹۷ آن را در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی قرار داد. این سازمان از سال ۲۰۰۱ نیز در چارچوب فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ به‌عنوان تروریست جهانی ویژه تعیین شده است. این تصمیم‌ها محدودیت‌هایی برای حمایت مادی، معاملات مالی و فعالیت اشخاص مشمول صلاحیت آمریکا ایجاد کرده‌اند. وزارت خزانه‌داری آمریکا در فوریه ۲۰۰۹ یکی دیگر از احراب کردی را نیز بر اساس فرمان اجرایی ۱۳۲۲۴ تحریم کرد. در توضیح رسمی این تصمیم، واشنگتن مدعی شد که این حزب تحت  عنوان کُنگره خلق نامی که در اسناد آمریکایی برای پ.ک.ک نیز به کار رفته، فعالیت می‌کند. این اقدام ممکن است از قرار گرفتن یک سازمان در فهرست سازمان‌های تروریستی خارجی وزارت خارجه متمایز شود زیرا تصمیم خزانه‌داری از مسیر حقوقی متفاوتی اتخاذ شده بود. در سال‌های ۲۰۰۹ و ۲۰۱۱ نیز وزارت خزانه‌داری آمریکا شماری از رهبران پ.ک.ک و کُنگره خلق را بر اساس قانون مقابله با قاچاق تحریم کرد. مراد کاراییلان، علی‌رضا آلتون و زبیر آیدار در اکتبر ۲۰۰۹ در این لیست قرار گرفتند. جمیل بایک، دوران کالکان، رمزی کارتال، صبری اوک و آدم اوزون نیز در آوریل ۲۰۱۱ تحریم شدند. وزارت خزانه‌داری مدعی بود که شبکه مرتبط با این سازمان در اروپا در قاچاق نقش داشته و از درآمد حاصل برای تأمین سلاح و تجهیزات استفاده می‌کرد. در فوریه ۲۰۱۲، زین‌الدین گلری، چَرکز آکبولوت و عمر بوزتپه نیز بر اساس همین چارچوب قانونی تحریم شدند. وزارت خزانه‌داری همچنین عمر گلری و سه شرکت مستقر در رومانی را به دلیل ارتباط با شبکه مورد اشاره هدف قرار داد. در این موارد، دارایی‌های مشمول صلاحیت آمریکا مسدود می‌شدند و انجام معاملات مالی یا تجاری اشخاص آمریکایی با افراد و نهادهای تعیین‌شده ممنوع بود. بااین‌حال، مبنای مستقیم این تصمیم‌ها قانون مقابله با قاچاق بود؛ بنابراین، لزوما نمی توان همه آنها را صرفاً تحریم‌های ضدتروریستی نامید. همچنین، اتهامات اعلام‌شده از سوی وزارت خزانه‌داری باید از محکومیت قضایی مستقل تفکیک شوند.

فرار غول‌های نفتی آمریکا از امارات 🔹شرکت‌های نفتی اکسون‌موبیل و شورون، برنامهٔ سفر مدیران ارشد خود به امارات برای شرکت در کنفرانس نفتی «آدیپک» (ADIPEC) در هفتهٔ آینده را به‌دلیل نگرانی‌های امنیتی لغو کردند. 🔹آدیپک بزرگ‌ترین نمایشگاه و کنفرانس سالانهٔ انرژی جهان است که در ابوظبی و به میزبانی شرکت ملی نفت ابوظبی برپا می‌شود. 🔹این اقدام شرکت‌های آمریکایی درحالی‌است که وزارت خارجهٔ آمریکا نیز هفتهٔ گذشته دستور خروج برخی دیپلمات‌ها از عربستان سعودی را صادر کرده و مقام‌های آمریکایی نیز از تخلیهٔ خانواده‌هایشان از چند نمایندگی دیگر در منطقه خبر داده‌اند.

👈 گزارش تازه رسانه‌های اسرائیلی از پل هوایی انتقال نیروها و تسلیحات ارتش آمریکا به منطقه که دوباره برقرار شده است: کان نیوز روز پنج‌شنبه گزارش داد: «ده فروند هواپیمای ترابری نیروی هوایی آمریکا به عنوان بخشی از کاروان هوایی بزرگتری در خاورمیانه که تجهیزات نظامی را در منطقه جابجا می‌کند، به پایگاه‌های نیروی هوایی اسرائیل در جنوب اسرائیل رسیده‌اند.» به گفته کان، این هواپیماها که از پایگاه فورت بلیس تگزاس آمده‌اند، احتمالاً حامل سامانه‌های پدافند هوایی برای حفاظت از دارایی‌های منطقه هستند، در میان هشدارهای گزارش‌شده آمریکا در اوایل هفته درباره احتمال «جنگ کوتاه و متمرکز با ایران». در این گزارش آمده است: «پایگاه فورت بلیس میزبان یکی از بزرگترین انبارهای پدافند هوایی ارتش آمریکاست و این هواپیماها ممکن است در حال تجدید ذخایر موشک‌های رهگیر آمریکا در اسرائیل برای سامانه‌های تاد و پاتریوت باشند.» به گزارش کان، سایر هواپیماهای این کاروان در اردن، قطر و عربستان سعودی فرود آمده‌اند و این گزارش پس از گزارش قبلی منتشر شده که آمریکا یک سامانه پاتریوت اضافی را در آستانه تشدید احتمالی تنش با ایران به منطقه منتقل کرده است. در این گزارش مشخص نشده است: «کدام هواپیماهای ترابری به اسرائیل رسیده‌اند، هرچند احتمال می‌رود C-5M سوپر گلکسی، C-17 گلوبمستر ۳ یا ترکیبی از هر دو باشند، چون هر دو قادر به حمل چنین محموله سنگینی هستند.» طبق این گزارش، هواپیماها در پایگاه‌های هوایی اوودا و نواتیم نیروی هوایی اسرائیل فرود آمده‌اند و نواتیم محل استقرار چندین اسکادران F-35I است. یک منبع اسرائیلی به کان گفت: «آمریکا و اسرائیل درباره ایران هماهنگی نزدیکی دارند و گزارش‌ها حاکی است یک ناو هواپیمابر دیگر آمریکا به همراه یک واحد تفنگداران دریایی اضافی به نیروهای آمریکایی در منطقه خواهد پیوست.» منبع گفت: «اگرچه هنوز در این باره تصمیمی گرفته نشده است، آمریکایی‌ها و اسرائیل برای هر تصمیمی که رئیس‌جمهور آمریکا دونالد ترامپ بگیرد آماده می‌شوند.» به استناد گزارش‌های دیگری که کان به آنها اشاره کرده است: «نیروهای آمریکایی در سراسر خاورمیانه در حال تجدید ذخایر تسلیحاتی خود هستند و به برخی از نیروهای آمریکایی دستور داده شده منطقه را ترک کنند.»

✅ لغو گردهمایی‌های ترامپ در دو ایالت کلیدی 🔹 لغو ناگهانی برنامه‌های آخر هفته دونالد ترامپ در دو ایالت آمریکا، پرسش‌هایی درباره علت این تصمیم و وضعیت جسمانی رئیس‌جمهور این کشور مطرح کرده است.

آنچه واشنگتن علیه ایران تدارک می‌بیند، جنگی از پیش طراحی‌شده است؛ جنگی که تاریخ آغاز آن نه بر اساس وجود تهدیدی، بلکه بر مبنای تقویم انتخاباتی از پیش تعیین شده است. ترامپ خود وعده داده است که پیش از انتخابات میان‌دوره‌ای هیچ حمله‌ای به ایران انجام نخواهد شد و بنا بر گزارش‌ها، واشنگتن به کشورهای عربی گفته است که خود را برای یک کارزار نظامی کوتاه‌مدت و شدید پس از برگزاری انتخابات آماده کنند. از پیش طراحی شدن جنگ، هرگونه ادعای دفاع مشروع را با مانعی اساسی روبه‌رو می‌کند. بر اساس ماده ۵۱ منشور ملل متحد، حتی دفاع مشروع پیش‌دستانه نیز مستلزم وجود تهدیدی قریب‌الوقوع و ضرورتی است که «هیچ انتخاب دیگری برای توسل به ابزارهای دیگر و هیچ فرصتی برای تأمل و تصمیم‌گیری باقی نگذارد». جنگی که می‌توان آغاز آن را به‌منظور انطباق با ملاحظات انتخاباتی به مدت یک ماه به تعویق انداخت، محصول تأمل و تصمیم‌گیری است، نه ضرورت. آغاز جنگ در ماه فوریه نیز این مسئله را تغییر نمی‌دهد؛ زیرا ضرورت و تناسب باید در تمام مراحل جنگ رعایت شوند. بنابراین، هرگونه ازسرگیری کارزار نظامی پس از امضای توافق آتش‌بس، باید بار دیگر واجد این شرایط باشد. هدف اعلام‌شده، یعنی «تمام کردن کار»، تأیید می‌کند که موضوع، تجاوز است، نه دفاع. استفاده از زور برای تحمیل شروط به یک کشور، اعمال اجبار علیه استقلال سیاسی آن کشور محسوب می‌شود؛ اقدامی که ماده ۲ بند ۴ منشور ملل متحد آن را ممنوع کرده است. حقوق داخلی ایالات متحده نیز با این دیدگاه هم‌خوانی دارد. قانون اساسی آمریکا اختیار اعلان و آغاز جنگ را به کنگره واگذار کرده و برای رئیس‌جمهور صرفاً اختیار مقابله با حملات ناگهانی را باقی گذاشته است. کارزاری نظامی که ماه‌ها برای آن برنامه‌ریزی شده باشد، نه ناگهانی است و نه وضعیت اضطراری محسوب می‌شود. اگر می‌توان آغاز جنگ را تا زمان برگزاری انتخابات به تعویق انداخت، پس فرصت مراجعه به کنگره نیز وجود دارد. از زمان محاکمات نورنبرگ، برنامه‌ریزی و تدارک برای آغاز جنگ تجاوزکارانه، خود به‌عنوان جرایمی مستقل شناخته شده‌اند. از پیش طراحی شدن جنگ، دفاعی در برابر اتهام نیست؛ بلکه خودِ جرم است، جرمی که تاریخ ارتکاب آن از پیش در تقویم تعیین شده است. رضا نصری