eitaa logo
آمریکا شناسی
884 دنبال‌کننده
5.4هزار عکس
2هزار ویدیو
25 فایل
مشاهده در ایتا
دانلود
16.4M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
🔴استیو هانکه: ایران پیروز جنگ است؛ برنده شروط خود را تعیین می‌کند استیو هانکه، اقتصاددان آمریکایی، در واکنش به اظهارات مارکو روبیو: ▪️مطرح کردن شروط متعدد پس از پیروزی در جنگ، امری طبیعی است. ▪️کاملاً روشن است که ایران جنگ را برده و اکنون برای حل‌وفصل شرایط و دستیابی به توافق صلح، خواسته‌های مشخص خود را مطرح می‌کند. ▪️وقتی در جنگ پیروز می‌شوید، این شما هستید که خواسته‌هایتان را مطرح می‌کنید.
سینا طوسی نکته تأمل‌برانگیز این است که مقام‌های آمریکایی درست در آستانه انتخابات میان‌دوره‌ای، چنین حملاتی را که ظاهراً قرار بوده «محرمانه» باقی بمانند، علنی می‌کنند؛ آن هم در شرایطی که ترامپ از پیشرفت دیپلماسی و کاهش قیمت نفت سخن می‌گوید. آیا آمریکا با این اقدام عملاً ایران را به واکنش متقابل تحریک می‌کند؛ آن هم با توجه به اینکه تهران در طول این جنگ نشان داده است که آمادگی دارد با شدت بیشتری پاسخ دهد؟ یا اینکه اساساً با تلاشی روبه‌رو هستیم که اثربخشی آن روشن نیست و هدف اصلی‌اش نمایش قدرت و سرسختی برای بهره‌برداری تبلیغاتی و سیاسی در آستانه انتخابات است؟ بسیاری از مسائل به این بستگی دارد که ایران چگونه و با چه شدتی واکنش نشان دهد یا اساساً واکنشی نشان خواهد داد یا نه. تحولات فردا می‌تواند بسیار روشنگر باشد.
مهم ولی نصر چین ابتدا با اعلام خبر سفر باقری‌کنی به پکن و سپس انتشار تصاویر و ویدئوهای این دیدار، به‌روشنی نشان می‌دهد که اکنون در تلاش‌های دیپلماتیک لحظه آخری برای جلوگیری از وقوع جنگ مشارکت دارد. بر اساس برخی اطلاعاتی که من به دست آورده‌ام، چین همچنین کانال ارتباطی بازی با واشنگتن دارد و بدون مشارکت چین، تلاش‌های دیپلماتیک تاکنون نمی‌توانست تا این اندازه پیشرفت کند.
🔴 نظرسنجی نهایی "اطلس اینتل" در ایالت‌های رقابتی انتخابات سنا: ▪️کارولینای شمالی کوپر (دموکرات) ۵۶٪ واتلی (جمهوری‌خواه) ۴۲٪ ▪️مین جکسون (دموکرات) ۵۳٪ کالینز (جمهوری‌خواه) ۴۴٪ ▪️میشیگان ال‌سید (دموکرات) ۵۴٪ راجرز (جمهوری‌خواه) ۴۶٪ ▪️نیوهمپشایر پاپاس (دموکرات) ۵۲٪ سونونو (جمهوری‌خواه) ۴۴٪ ▪️کانزاس همیلتون (دموکرات) ۵۲٪ مارشال (جمهوری‌خواه) ۴۵٪ ▪️اوهایو براون (دموکرات) ۵۱٪ هاستد (جمهوری‌خواه) ۴۴٪ ▪️تگزاس تالاریکو (دموکرات) ۵۱٪ پکستون (جمهوری‌خواه) ۴۵٪ ▪️آلاسکا پلتولا (دموکرات) ۵۰٪ سالیوان (جمهوری‌خواه) ۴۵٪ ▪️آیووا تورک (دموکرات) ۵۱٪ هینسون (جمهوری‌خواه) ۴۶٪ ▪️مینه‌سوتا فلاناگن (دموکرات) ۴۸٪ تافویا (جمهوری‌خواه) ۴۶٪ * اطلس اینتل جز موسساتی بوده است که در دو انتخابات قبلی آمریکا پیش‌بینی دقیقی از نتایج داشته است.
مذاکره یا دستکاری بازار؛ نفت چرا ۱۰ دلار ریخت؟ 🔹قیمت نفت برنت پس‌از رسیدن به ۱۱۸ دلار، ناگهان به محدودهٔ ۱۰۵ تا ۱۰۶ دلار سقوط کرد؛ ترامپ این کاهش را به امید بازارها برای توقف جنگ نسبت داد، اما تحولات بازار معاملات آتی از عوامل دیگری نیز حکایت دارد. 🔹بخشی از کاهش ثبت‌شده در نمودار نفت می‌تواند ناشی از جابه‌جایی میان قراردادهای آتی و اختلاف قیمت سررسیدهای مختلف باشد؛ پدیده‌ای که در اصطلاح بازار «کانترکت سوییچ» نامیده می‌شود و لزوماً به معنای افت واقعی قیمت نفت نیست. 🔹همچنین تحلیل‌گران از ثبت یک موقعیت فروش با ارزش اسمی یک میلیارد دلار، تنها ۵ دقیقه پیش‌از سررسید قرارداد نفت برنت خبر می‌دهند؛ معامله‌ای که در کنار سایر تحرکات بازار، به‌گفتهٔ آن‌ها بیش‌از ۵ دلار از قیمت نفت کاسته است. 🔹بی‌تردید اخبار مذاکرات بر انتظارات بازار اثر گذاشته، اما جابه‌جایی قراردادهای آتی و معاملات بزرگ نیز در ریزش اخیر نقش داشته‌اند؛ تحرکاتی که احتمال اثرگذاری هدفمند بر قیمت نفت را مطرح می‌کند.
*🔽بورس آمریکا ریخت* 🔻درحالی‌که ترامپ کاهش ۱۰ دلاری قیمت نفت را در تروث‌سوشال جشن گرفته، شاخص نزدک۱۰۰ به‌عنوان مهم‌ترین شاخص بورس آمریکا با افت بی‌سابقه نسبت به ماه قبل ۱۰ درصد ریزش داشت. 🔻شاخص نزدک ۱۰۰ عملکرد صد شرکت بزرگ غیرمالی فهرست‌شده در بازار بورس آمریکا را نمایش می‌دهد. 🔺قیمت نفت با احتساب امروز، ۲۷ روز است که بالای ۱۰۰ دلار معامله می‌شود، قیمتی که پیش از جنگ تنها ۶۷ دلار بود و حالا ترامپ رقم ۱.۵ برابر پیش از جنگ را جشن می‌گیرد.
https://farhikhteganonline.ir/news/257836 میشیگان؛ نماد جامعه به شدت قطبی‌شده آمریکا میراحمدرضا مشرف امروز (سه‌شنبه) بعدازظهر انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره و فرمانداری‌ها در برخی ایالت‌های آمریکا آغاز خواهد شد. این انتخابات از جنبه اثرگذاری بر فضای سیاسی و اجتماعی داخل این کشور و همچنین به واسطه پیامدهای احتمالی آن بر عملکرد دولت ترامپ در عرصه سیاست خارجی، می‌تواند بسیار حائز اهمیت تلقی شود. اما دراین‌بین به نظر می‌رسد انتخابات میان‌دوره‌ای در ایالت میشیگان، به‌ویژه انتخاب کرسی نمایندگی مجلس سنای این ایالت، بیش از همه سروصدا و جنجال به پا کرده است. در واقع رقابت‌های انتخاباتی بر سر این کرسی سنا به‌نحوی پیش رفته است که به‌درستی آن را می‌توان نمایه کوچک‌شده‌ای از شرایط سیاسی و اجتماعی حاکم بر کل جامعه کنونی آمریکا تلقی کرد.
نجات محمد علی روزنامه نگار عراقی متمایل به ایران منابع نزدیک به تیم میانجی‌گری: واشنگتن با پیش‌نویس یادداشت تفاهمی که قطر به تهران ارائه کرده، موافقت کرده است. منابع نزدیک به تیم میانجی‌گری اعلام کردند که واشنگتن با پیش‌نویس یادداشت تفاهمی موافقت کرده است که هیئت قطری روز گذشته به ایران ارائه داده بود. این منابع همچنین افزودند: 🔹 تیم میانجی‌گری، عربستان سعودی و امارات متحده عربی را نیز در جریان یادداشت تفاهمی قرار داده که بر سر آن توافق حاصل شده است؛ هر دو کشور نیز با آن موافقت کرده‌اند. ● واشنگتن و تهران در دو موضوع، یعنی پرونده هسته‌ای ایران و مسئله دارایی‌های بلوکه‌شده ایران، امتیازاتی متقابل به یکدیگر داده‌اند. این تحولات به معنای آن نیست که تمام ماجرا یک فریب نباشد یا خطر رویارویی نظامی برطرف شده است. نمی‌توان به ترامپ اعتماد کرد و تجربه‌های گذشته ایجاب می‌کند که با هرگونه تفاهم یا تعهد آمریکا با احتیاط بسیار برخورد شود. همچنین سناریوی ترورهای هدفمند همچنان با قوت روی میز قرار دارد و نمی‌توان آن را در محاسبات مربوط به مرحله پیش‌رو نادیده گرفت.
علی قلهکی اخبار متفاوتی از انعطافِ ایران در موضوع هسته‌ای _برخلاف ایستادگیِ مطلقِ مقاماتِ عالی‌رتبه طی ۸ ماه اخیر_ به گوش می‌رسد؛ صحبت‌های پزشکیان مبنی بر «اخذِ اختیاراتِ جدیدی برای مذاکره» نیز به این گمانه دامن می‌زند! گویا آمریکایی‌ها پیشنهاد «رقیق‌سازیِ ۴۰۰ کیلوگرم اورانیومِ ۶۰٪» را به جایِ «اخذِ اصلِ مواد» آنهم در ازای، «وقفه در جنگ» و «آزادسازی بخشی از اموالِ بلوکه شده ایران» مطرح کردند و «بازگشاییِ تنگه» نیز در برابر «رفع محاصره دریایی» و احتمالا «معافیت‌های گزینشیِ تحریمی» انجام خواهد شد؛ اگر توافقی _حتی در حدِ پیش‌نویس_شکل بگیرد یعنی دو طرف از خطوط قرمزِ خود در حوزه «پرونده هسته‌ای» و «تنگه هرمز» عقب نشینی کردند!
شب انتخابات حساس میان دوره ای آمریکا ■آغاز انتخابات از ساعت ۱۳:۳۰ به وقت تهران در ایالت ورمونت و از ساعت ۱۴:۳۰، حوزه‌های رأی‌گیری در بخش‌های شرقی ایندیانا و کنتاکی نیز به‌تدریج فعالیت خود را آغاز کرده اند. روند رأی‌گیری با حرکت از شرق به غرب و با اختلاف زمانی مناطق مختلف آمریکا ادامه می‌یابد. ■بسته‌شدن حوزه‌ها نیز به‌تدریج از ساعت ۲:۳۰ بامداد چهارشنبه به وقت تهران، ابتدا در بخش‌هایی از ایندیانا و کنتاکی، آغاز می‌شود. این روند در سرزمین اصلی آمریکا تا ساعت ۷:۳۰ بامداد، با بسته‌شدن حوزه‌های کالیفرنیا و سایر ایالت‌های ساحل غربی، تکمیل خواهد شد. حوزه‌های هاوایی و بخش‌هایی از آلاسکا حتی دیرتر بسته می‌شوند. ■انتشار نتایج نیز هم‌زمان با بسته‌شدن حوزه‌ها یا اندکی پس از آن آغاز و به‌تدریج از شرق به غرب پیش می‌رود. بنابراین از حدود ساعت ۳:۳۰ بامداد به وقت تهران می‌توان انتظار داشت نخستین برآوردهای جدی از نتایج منتشر شود و تا حدود ساعت ۷:۳۰، تصویر نسبتاً روشن‌تری از انتخابات شکل بگیرد. با این حال، تعیین تکلیف نهایی مجلس نمایندگان به‌ویژه تعیین اکثریت سنا، ممکن است به زمان بیشتری نیاز داشته باشد.
علی کی. چیشتی تحلیل گر پاکستانی تحلیل من: مذاکرات ایران و آمریکا همچنان در دام همان بن‌بست کلاسیکِ تقدم و تأخر گرفتار است. پیشنهاد اخیر تهران (در نسخه فشرده‌شده آن) همچنان بر این خواسته‌ها تأکید دارد که آمریکا ابتدا محاصره دریایی را پایان دهد، تحریم‌های نفتی را کاهش دهد و دارایی‌های مسدودشده ایران را آزاد کند؛ سپس ایران به‌طور کامل تنگه هرمز را بازگشایی کند و مذاکرات هسته‌ای آغاز شود. واشنگتن بارها نسخه‌های مختلف این فرمول مبتنی بر «ابتدا اقدام آمریکا» را رد کرده است. مقام‌های ایرانی می‌گویند توافق همچنان دور از دسترس است و تهران مطالبات «زیاده‌خواهانه» را نخواهد پذیرفت. میانجی‌ها، یعنی قطر و پاکستان، در رفت‌وآمد میان طرفین و تبادل پیش‌نویس‌ها هستند و هر دو طرف در حال بررسی پیشنهادها هستند. قیمت نفت با انتشار هر شایعه‌ای دستخوش نوسان می‌شود، در حالی که حملات اعلام‌نشده به کشتی‌رانی نیز همچنان ادامه دارد. اما اصطکاک و اختلاف واقعی، به همان اندازه که دوجانبه است، ریشه در اختلافات درونی در واشنگتن و در تهران نیز میان رهبری سیاسی و ساختار موازی قدرت امنیتی اختلاف‌نظرهایی دیده می‌شود.
۱۲ آبان آمریکایی‌ها برای انتخابات میان‌دوره‌ای پای صندوق می‌روند در فشارهایی از جنس افزایش نرخ سوخت و حاصل از جنگی که ترامپ آن را چهار تا پنج هفته‌ای وعده داده بود. حالا از شروع آن جنگ هشت ماه میگذرد و هنوز بعید بنظر میرسد که ترامپ به نقطه پایان آن نزدیک شده باشد. بیشتر پیش‌بینی‌ها در یک نکته هم‌نظرند: جمهوری‌خواهان در خطر شکست‌اند. میانگین نظرسنجی‌ها حدود نه واحد برتری برای دموکرات‌ها نشان می‌دهد و برآوردها برای تصاحب مجلس نمایندگان از ۸۵ درصد فراتر می‌رود. سنا نامطمئن‌تر است، اما برخی مدل‌ها شانس دموکرات‌ها را حدود دو‌سوم می‌دانند. قانون نانوشته‌ی انتخابات میان‌دوره‌ای، یعنی زیان حزب حاکم، این‌جا با دو عامل تقویت می‌شود. بیش از نیمی از آمریکایی‌ها با جنگ مخالف‌اند و گرانی بنزین و کالاها هر روز در سفره‌ی خانوار حس می‌شود. تناقض هم همین‌جاست، ترامپ با وعده‌ی کاهش تورم و پرهیز از جنگ‌های خارجی به قدرت رسید و اکنون هر دو وعده را از دست داده است. بخشی از پایگاه خودش بی‌انگیزه شده و نامزدهای جمهوری‌خواه در ایالت‌های رقابتی از رئیس‌جمهور فاصله می‌گیرند. اما شکست جمهوری‌خواهان به معنای چرخش سیاست خارجی نیست. نخست آن‌که قانون اساسی آمریکا سیاست خارجی را بیش از هر چیز در اختیار قوه‌ی مجریه گذاشته است. کنگره‌ی دموکرات می‌تواند جلسات استماع بگذارد، هزینه و مشروعیت حقوقی جنگ را بررسی کند، تأیید مقام‌های امنیتی را به تأخیر بیندازد و بودجه‌ی دفاعی را مشروط کند. برخی سناتورهای دموکرات از همین ابزار بودجه برای فشار بر پایان جنگ سخن گفته‌اند. اما قطعنامه‌ی اختیارات جنگی با وتوی رئیس‌جمهور روبه‌رو می‌شود و عبور از وتو به دوسوم آرا نیاز دارد، رقمی که در شرایط قطبی‌شده‌ی امروز دست‌نیافتنی است. دوم، اجماع دو حزب درباره‌ی اصل مسئله باقی است. دموکرات‌ها اختلاف خود را بیشتر درباره‌ی شیوه، هزینه و نبود مجوز کنگره مطرح می‌کنند، نه درباره‌ی این‌که ایران تهدیدی برای منافع آمریکا و امنیت رژیم صهیونیستی است. فشار پایگاه مردمی حزب برای کاهش کمک نظامی به رژیم واقعی است، اما رهبری حزب محتاط‌تر است. چهره‌هایی که قرار است ریاست کمیته‌های مرتبط با خاورمیانه را بر عهده بگیرند از حامیان سنتی روابط نزدیک با اسرائیل‌ اند. تجربه‌ی تاریخی هم همین را تأیید می‌کند. در سال ۲۰۰۶ میلادی آمریکایی‌ها در اعتراض به جنگ عراق، مجلس و سنا را به دموکرات‌ها سپردند. نتیجه خروج نبود؛ سال بعد جورج بوش نیروهای بیشتری به عراق فرستاد. رأی ناراضی، بدون رئیس‌جمهوری از همان حزب، به تغییر راهبرد نمی‌رسد. پس انتخابات امروز بیش از آن‌که تکلیف خاورمیانه را روشن کند، داوری درباره‌ی شیوه‌ی حکمرانی ترامپ و وضع اقتصاد است. برای تهران و پایتخت‌های منطقه، محتمل‌ترین نتیجه واشنگتنی است با دست‌های بسته‌تر، نه الزاماً با جهت‌گیری متفاوت. تغییر واقعی اول به میدان نبرد و در بعد داخلی آمریکا به صندوق‌های ۲۰۲۸ و رئیس‌جمهور بعدی بستگی دارد. رضا صارمی‌راد