📰 پیروزی‌های دموکرات‌ها نظارت بر عملکرد رئیس‌جمهور را احیا خواهد کرد ▪️نشریه نیویورکر گزارش داد، پس از پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای ۲۰۲۶ و کسب اکثریت مجلس نمایندگان، نظارت کنگره بر دولت ترامپ دوباره فعال می‌شود. ▪️نماینده رابرت گارسیا که ریاست کمیته نظارت را بر عهده خواهد گرفت، در حساب ایکس نوشت «وکیل بگیرید» و اعلام کرد که دموکرات‌ها با قدرت احضاریه و برگزاری جلسات استماع به سراغ دولت و متحدانش می‌روند. وکلای متخصص نیز گزارش می‌دهند که شرکت‌های خصوصی برای آماده‌شدن در برابر این تحقیقات هجوم آورده‌اند. ▪️سناتور شلدون وایت‌هاوس و نماینده جیمی راسکین از جمله موضوعاتی مانند کیسه پول نقدی داده‌شده به تام هامن، سیاسی‌سازی اطلاعات، قراردادهای بدون مناقصه، اقتصاد عفو و عملیات نظامی مشکوک را در فهرست بررسی‌ها قرار داده‌اند. ▪️آن‌ها نظارت را بخش ضروری سیستم کنترل و تعادل قانون اساسی می‌دانند و معتقدند جمهوری‌خواهان در دو سال گذشته در این زمینه کوتاهی کرده‌اند. ▪️دولت ترامپ با تکیه بر تجربیات دوره اول، تفسیر گسترده امتیاز اجرایی و آرای دیوان عالی که قدرت ریاست‌جمهوری را تقویت کرده، احتمالاً مقاومت شدیدی نشان خواهد داد و تحقیقات را به تأخیر می‌اندازد. ▪️با این حال، قانون‌گذاران انتظار دارند از شرکت‌های خصوصی و افراد خارج از دولت اطلاعات بیشتری دریافت کنند، زیرا مقاومت آن‌ها پرخطرتر است و افشاگران زیادی نیز آماده همکاری هستند. ▪️دموکرات‌ها با ریسک‌هایی مانند خستگی رأی‌دهندگان از جلسات طولانی بدون نتیجه قانونی یا فشار برای استیضاح سریع روبه‌رو هستند. ▪️ با وجود این موانع، کارشناسان معتقدند کنگره حتی با سنگ‌اندازی دولت، حجم قابل‌توجهی اطلاعات به دست خواهد آورد و این وضعیت بهتر از دو سال گذشته بدون نظارت مؤثر است.

🔻سناتور مطرح آمریکایی: ما به جنگ ایران پایان خواهیم داد 👤 برنی سندرز: "کاری که دموکرات‌ها می‌توانند انجام دهند، متوقف کردن جنگ است. ما این جنگ را نه فقط با تصویب قطعنامه، بلکه با قطع بودجه آن متوقف می‌کنیم. این جنگ غیرقانونی و مغایر با قانون اساسی است. ما به این جنگ پایان خواهیم داد."

🔻سناتور مسلمان میشیگان سه اولویت فوری خود را اعلام کرد 👤 عبدل ال‌سید: «سه اقدام نخست که باید انجام دهیم، این‌ها هستند: اول، به این جنگ پایان دهیم؛ ما به قطعنامه‌ای در چارچوب اختیارات جنگی نیاز داریم که اختیار آغاز جنگ را دوباره به کنگره بازگرداند. دوم، به نظام تعرفه‌ای کنونی و جنگ تجاری علیه کانادا پایان دهیم. و سوم، جلوی بمب هسته‌ای را بگیریم که با کاهش بودجه مدیکید (برنامه بیمه درمانی دولتی برای اقشار کم‌درآمد) در آستانه انفجار در نظام سلامت و درمان ماست.»

🔻برای قطع کمک‌های آمریکا به اسرائیل با ترامپ همکاری می‌کنم 👤 مجری: نظر شما درباره اظهارات دونالد ترامپ مبنی بر قطع کمک‌های مالی آمریکا به اسرائیل چیست؟ 👤 عبدل ال‌سید: من با او در این زمینه موافقم. بسیار مایلم برای عملی کردن این تصمیم با او همکاری کنم.

🔻تیتر جالب صفحه نخست روزنامه نیویورک‌پست: "تهران ما را از هم جدا کرده است" ▪️روزنامه نیویورک پست نوشت، جی‌دی ونس جنگ با ایران را عامل شکست سنگین و فاجعه‌بار جمهوری‌خواهان در انتخابات روز سه‌شنبه دانسته است. موضعی که با اظهارات پیشین خود او درباره این درگیری در تضاد است و نزدیک‌ترین موردی محسوب می‌شود که ونس، در مقام معاون ترامپ، به انتقاد از رئیس‌جمهور آمریکا پرداخته است.

👈 لورا روزن، خبرنگار شناخته شده سیاست خارجی آمریکا نوشته است: بر اساس گزارش‌ها، ترامپ در حال بررسی انجام یک اقدام دیگر علیه ایران برای حفظ آبرو است، در حالی که منابع دولت به خبرنگاران گفته‌اند او ممکن است برای انداختن تقصیر شکست در انتخابات میان‌دوره‌ای به دلیل جنگ ایران، هگزت، کین یا کوپر را برکنار کند. همچنین گفته می‌شود روند استیضاح هگزت ممکن است از هفته آینده آغاز شود و با شروع به کار کنگره جدید، تحقیقات جدی کنگره در پیش خواهد بود.

💥بیانیه شورای ایرانیان امریکا علیه احتمال حمله هسته‌ای ای به ایران صرف‌نظر از اینکه این ادعاها بازتاب‌دهنده برنامه‌ریزی جدی نظامی هستند یا صرفاً لفاظی‌های بی‌پروا و غیرمسئولانه، حتی تصور احتمال حمله هسته‌ای ایالات متحده به ایران، وحشتی غیرقابل‌تصور و غیرقابل‌توجیه است. پس از هشت ماه جنگ ویرانگر، ایرانیان آمریکایی بار دیگر ناچار شده‌اند در فضایی آکنده از وحشت و اضطراب منتظر بمانند؛ در حالی که گزارش‌ها حاکی از آن است که دولت ترامپ، به تحریک بنیامین نتانیاهو، در حال بررسی تشدید فاجعه‌بار دیگری در این جنگ است. شورای ملی ایرانیان آمریکا (NIAC) از رئیس‌جمهور ترامپ می‌خواهد که فوراً و بدون هیچ‌گونه ابهام و قیدوشرطی، هرگونه استفاده از سلاح‌های هسته‌ای علیه ایران را منتفی اعلام کند. کنگره باید فوراً برای جلوگیری از تشدید بیشتر تنش‌ها مداخله کند و پیش از آنکه این درگیری که هم‌اکنون نیز به‌شدت هولناک است، به فاجعه‌ای جبران‌ناپذیر تبدیل شود، برای پایان دادن به این جنگ ویرانگر اقدام کند.

🟡🟡🟡🟡 یرواند آبراهامیان: مسئولیت اصلی جنگ فعلی بیرون از ایران است 🟡🟡🟡🟡 آبراهامیان در گفت‌وگو با عباس امانت در برنامه آزاد می‌گوید شعارهای «مرگ بر آمریکا» و «مرگ بر اسرائیل» را نباید سیاست واقعی ایران دانست. به گفته او، همان حکومتی که آمریکا را شیطان بزرگ می‌خواند، هر وقت به نفعش بوده حاضر شده با همان شیطان مذاکره و معامله کند، از ایران‌کنترا و افغانستان و عراق تا نابودی داعش در موصل و مذاکرات توافق اوباما. او می‌گوید پشت درهای بسته، این آمریکایی‌ها بودند که همیشه سرسختی کردند، به جز اوباما. آبراهامیان می‌گوید ایران، حتی به اصطلاح تندروهایش، حاضر بوده به توافق برسد به شرط آنکه حق غنی‌سازی ایران پذیرفته شود، پس مسئولیت اصلی جنگ فعلی را بیرون از ایران می‌بیند و ایران بیشتر طرفی است که دارد ضربه می‌خورد. به گفته او، امتیازهایی هم که ایران این سال‌ها به دست آورده بیشتر محصول بی‌کفایتی آمریکا بوده است تا برنامه‌ریزی تهران. ایران نبود که صدام را انداخت و ایران نبود که طالبان را از بین برد، دولت بوش بود. او میگوید: بحران خلیج فارس ایران را قدرتی بزرگ جلوه داده، اما وضعیت نظامی واقعا خطرناک است، چون هیچ چیز خطرناک‌تر از قدرتی رو به افول و تا دندان مسلح نیست. 🟡چنین قدرتی همیشه ممکن است از سر ناچاری به خشونت نظامی گسترده دست بزند و تصمیم‌گیران تهران هم این را خوب می‌دانند. او یادآوری می‌کند که ایران زمانی به دولت بوش پیشنهاد معامله بزرگ برای حل تقریبا همه مسائل را داد و واشنگتن آن را رد کرد و نتیجه می‌گیرد که تصمیم‌های مرگبار در واشنگتن گرفته شد، نه در تهران و نه در پیونگ‌یانگ.

در سال ۲۰۰۷، در دوران ریاست‌جمهوری جورج بوش چه اتفاقی افتاد دموکرات‌ها در انتخابات ۲۰۰۶ اکثریت مجلس نمایندگان و سنا را به دست آوردند. آن‌ها قانونی تصویب کردند که برای خروج نیروهای آمریکایی از عراق جدول زمانی تعیین می‌کرد. جورج بوش در اول مه ۲۰۰۷ آن قانون را وتو کرد، دموکرات‌ها تلاش کردند وتو را بشکنند، اما موفق نشدند. مجلس نمایندگان با ۲۲۲ رأی موافق در برابر ۲۰۳ رأی نتوانست به دوسوم لازم برسد. نکته جالب: با وجود اینکه دموکرات‌ها اکثریت کنگره را داشتند، نتوانستند رئیس‌جمهور را مجبور به پذیرش قانون موردنظرشان کنند. بنابراین اتفاقی که ترامپ درباره‌اش صحبت می‌کند، در تاریخ آمریکا سابقه واقعی دارد.

کریس هج ممکن است دموکرات‌ها کنترل مجلس نمایندگان و سنا را به دست گرفته باشند و دونالد ترامپ و حزب جمهوری‌خواه را به شکلی تحقیرآمیز شکست داده باشند، اما نبرد واقعی تازه آغاز شده است. این نبرد صرفاً مبارزه‌ای برای پاسخگو کردن حکومت فاسد ترامپ نیست؛ اقدامی که تنها در صورتی امکان‌پذیر خواهد بود که دموکرات‌ها بر بی‌میلی خود برای آغاز روند استیضاح رئیس‌جمهور غلبه کنند. بلکه این مبارزه، نبردی برای کنار زدن ساختار سلسله‌مراتبی حزب دموکرات است که در بند منافع شرکت‌های بزرگ قرار دارد؛ ساختاری که چهره‌هایی همچون چاک شومر و حکیم جفریز را نیز در بر می‌گیرد. حزب دموکرات از زمان ریاست‌جمهوری بیل کلینتون، که توافق‌نامه تجارت آزاد آمریکای شمالی (NAFTA) را به ارمغان آورد ــ بزرگ‌ترین خیانت به طبقه کارگر از زمان تصویب قانون تفت-هارتلی در سال ۱۹۴۷ ــ و برنامه‌های رفاهی دوران نیودیل (New Deal)، از جمله برنامه کمک به خانواده‌های دارای فرزند تحت تکفل را تضعیف و از محتوا تهی کرد، به نسخه‌ای آراسته‌تر از حاکمیت شرکت‌های بزرگ و الیگارشی تبدیل شده است؛ حزبی که به شکلی مطلق در برابر ماشین جنگی، لابی اسرائیل و تأمین‌کنندگان مالی آن‌ها در میان طبقه میلیاردرها سر فرود می‌آورد. کشور از هم گسیخته است. فساد در هر دو حزب ریشه دوانده و به پدیده‌ای فراگیر تبدیل شده است. نهادهای فدرال از درون تهی شده و تخریب شده‌اند. دستگاه قضایی، از جمله دیوان عالی، به دست ایدئولوگ‌های راست‌گرا سپرده شده است. طبقه کارگر زیر بار بدهی‌های طاقت‌فرسا و دستمزدهای نامناسب درهم شکسته است. هنجارها و تضمین‌های قانون اساسی از میان برداشته شده‌اند. میلیاردرها، از جمله ترامپ، مالیات بر درآمد ناچیزی می‌پردازند یا اساساً از پرداخت آن معاف‌اند. رأی سال ۲۰۱۰ دیوان عالی در پرونده «سیتیزنز یونایتد» (Citizens United)، که به شرکت‌های بزرگ اجازه می‌دهد منابع مالی خود را در اختیار نامزدهای منتخب و مورد حمایتشان قرار دهند، نظامی مبتنی بر رشوه‌خواری قانونی‌شده را تداوم بخشیده است. ممکن است افکار عمومی خواستار افزایش حداقل دستمزد، اجرای طرح پوشش درمانی همگانی برای همه شهروندان (Medicare for All)، نظارت و مقررات‌گذاری بر بانک‌های بزرگ و شرکت‌های سرمایه‌گذاری خصوصی، توقف ارسال تسلیحات به اسرائیل و اصلاح نظام تأمین مالی کارزارهای انتخاباتی باشد؛ اما هیچ‌یک از رهبران حزب دموکرات به این مطالبات گوش نمی‌دهند و برایشان اهمیتی قائل نیستند. آن‌ها در خدمت اربابان مالی خود هستند. آیا قرار است سرمایه‌داری بی‌رحمانه‌ای که با نام تطهیرشده «نئولیبرالیسم» به ما فروخته شده است، همچنان به فقیرتر کردن مردم و انتقال ثروت به سوی طبقه یک‌درصدی ثروتمندان ادامه دهد؟ آیا شرکت‌ها تحت نظارت و کنترل قانونی قرار خواهند گرفت؟ آیا مجرمان اقتصادی و مدیران فاسد شرکت‌ها محاکمه خواهند شد؟ آیا دموکراسی ما احیا خواهد شد؟ یا قرار است صحنه grotesque و زننده یک تریلیونر، یعنی ایلان ماسک، که نهادهای فدرال را از درون تهی می‌کند و صدها میلیون دلار در انتخابات هزینه می‌کند تا نتیجه آن را تحت کنترل خود درآورد، به امری عادی و پذیرفته‌شده تبدیل شود؟ آن شمار اندک از سیاستمدارانی که می‌کوشند با فساد و ویرانی تحمیل‌شده بر طبقه کارگر آمریکا در نتیجه صنعتی‌زدایی و مقررات‌زدایی مقابله کنند ــ از جمله برنی سندرز ــ شاهد آن هستند که کارزارهای انتخاباتی‌شان از سوی رهبری حزب دموکرات، از جمله باراک اوباما، با کارشکنی و تخریب مواجه می‌شود. ما باید مطالبه کنیم که نامزدهای ترقی‌خواه، از جمله عبدالسید، سناتور منتخب ایالت میشیگان، و تروی جکسون از ایالت مین، ائتلاف‌هایی برای برکناری رهبران کنونی حزب دموکرات تشکیل دهند، حداقل دستمزد را افزایش دهند، نظام خدمات درمانی همگانی را به اجرا بگذارند، جرائم و تخلفات شرکت‌های بزرگ را تحت پیگرد قضایی قرار دهند و ترامپ را استیضاح کنند. مسئولیت این کار بر عهده ما خواهد بود. ساختار سلسله‌مراتبی حزب دموکرات، نتایج این انتخابات را نه به‌عنوان رد و محکومیت ترامپ، بلکه به‌منزله تأییدی بر موضع سست، بی‌اثر و ناتوان حزبی تلقی خواهد کرد که نه از اصول و آرمان‌های مشخصی دفاع می‌کند و نه برای تحقق آن‌ها مبارزه چندانی انجام می‌دهد. این امر خیانت دیگری از سوی دموکرات‌ها به رأی‌دهندگان خواهد بود؛ خیانتی که چشم‌انداز واقعی روی کار آمدن یک فاشیست دیگر را زنده نگه می‌دارد؛ فردی که دو سال دیگر، سازمان‌یافته‌تر و باهوش‌تر از ترامپ، کاخ سفید را تصاحب کند. البته این مبارزه صرفاً به کنار زدن رهبری فاسد حزب دموکرات محدود نخواهد شد، بلکه مستلزم مقابله با اهداکنندگان کلان کمک‌های مالی، لابی‌گران و شرکت‌هایی نیز هست که منابع مالی حزب دموکرات را تأمین می‌کنند و آن را تحت کنترل خود دارند.

🇺🇸 آنا کاسپاریان از شکست سنگین جمهوری‌خواهان ابراز خوشحالی می‌کند، اما هشدار تندی به دموکرات‌هایی می‌دهد که به‌تازگی پیروز شده‌اند. در پی نتایج شگفت‌انگیز انتخابات میان‌دوره‌ای، آنا در گفت‌وگویی پرحرارت با من شرکت کرد و درباره جنگ ایران، نفوذ اسرائیل در واشنگتن و آنچه او شورش سیاسی علیه ساختار حاکم بر سیاست خارجی آمریکا می‌داند، صحبت کرد. او در بیان دیدگاه‌هایش هیچ ملاحظه‌ای به خرج نداد: «دیگر از این سیاستمداران و چهره‌های رسانه‌ای رقت‌انگیزی که اسرائیل را در اولویت قرار می‌دهند، به ستوه آمده‌ام. دوران شما به پایان رسیده است. کارتان تمام است.» از نگاه آنا، شکست جمهوری‌خواهان بسیار فراتر از یک پیروزی برای دموکرات‌هاست. او معتقد است رأی‌دهندگان پیامی روشن به واشنگتن فرستاده‌اند: دست از کشاندن آمریکا به جنگ‌های خارجی بردارید؛ منافع اسرائیل را بر منافع آمریکا مقدم ندانید و به مشکلات اقتصادی‌ای رسیدگی کنید که زندگی خانواده‌های عادی را تحت فشار قرار داده‌اند. اما شادی او از این پیروزی با هشداری جدی همراه بود: «اگر به وعده‌هایتان عمل نکنید، شما هم مجازات خواهید شد؛ مجازاتی به همان اندازه شدید، اگر نه شدیدتر.» او همچنین در برابر انتقاد ناگهانی جی‌دی ونس از جنگ ایران، مطلقاً هیچ انعطافی نشان نداد. ونس اکنون به پیامدهای سیاسی این جنگ اذعان می‌کند، اما آنا او را متهم کرد که در زمانی که حمایت از جنگ اهمیت داشت، از آن دفاع می‌کرد. او در مقابل، به کارنامه جو کنت، رئیس پیشین مرکز ملی مبارزه با تروریسم، اشاره کرد که در اعتراض به این جنگ استعفا داد. آنا درباره ونس گفت: «او چشم به انتخابات ۲۰۲۸ دوخته است و وحشت‌زده شده است.» پیام او کاملاً روشن بود: سیاستمدارانی که از این جنگ حمایت کرده‌اند، اکنون که رأی‌دهندگان نظر خود را اعلام کرده‌اند، نمی‌توانند به‌سادگی مواضع خود را تغییر دهند و ناگهان خود را مخالف جنگ معرفی کنند. او هشدار داد که با وجود نتایج انتخابات، تا زمانی که آمریکایی‌ها به مطالبه پاسخگویی از رهبران خود ادامه ندهند، هیچ چیز به‌طور اساسی تغییر نخواهد کرد.

زهران ممدانی: «آنچه شب گذشته به ما نشان داد، این است که مردم آمریکا از اینکه سیاستمدارانی که با پول ثروتمندترین افراد کشور خریداری شده‌اند، مدام به آن‌ها می‌گویند خواسته‌هایشان واقع‌بینانه نیست، خسته شده‌اند. این کشور نسل جدیدی از رهبران را انتخاب کرده است؛ نسلی که مأموریت و پشتوانه‌ای روشن از سوی مردم دارد: کاهش هزینه‌های زندگی، ساختن به‌جای بمباران کردن و هرگز خیانت نکردن به زحمتکشان و قشر کارگری‌ای که قدرت را به آن‌ها سپرده‌اند. من بارها می‌شنوم که می‌گویند سیاست‌هایی که ما در نیویورک دنبال می‌کنیم، خارج از محدوده این شهر امکان‌پذیر نیست. اما آنچه شب گذشته به ما نشان داد، این است که مردم زحمتکش اکثریت جامعه را تشکیل می‌دهند؛ چه در آستین، چه در اَن‌آربر و چه در آستوریا. اکنون زمان آن فرا رسیده است که در عرصه سیاست، همین مردم را در اولویت قرار دهیم.»