♦️ سی‌ان‌ان: 🔹 رئیس اسرائیل از اعلام ترامپ درباره پایان کمک‌های آمریکا شوکه شد؛ «این خبر برای من مانند صاعقه‌ای از آسمان صاف بود» 🔹 اسحاق هرتزوگ، رئیس‌ اسرائیل، گفت زمانی که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، روز سه‌شنبه و هم‌زمان با روز برگزاری انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا اعلام کرد کمک‌های واشنگتن به اسرائیل را متوقف خواهد کرد، این خبر برای او «مانند صاعقه‌ای از آسمان صاف» بود. /

♦️ میدل ایست آی: 🔹 بر اساس یک نظرسنجی جدید، اکثریت قاطع یهودیان آمریکایی معتقدند اقدامات اسرائیل و آیپک موجب افزایش یهودستیزی در امریکا می‌شود 🔹 ۷۶ درصد از رأی‌دهندگان یهودی در امریکا با اعمال تحریم علیه «شهرک‌نشینان خشن در کرانه باختری» موافق هستند /

♦️ روایت آکسیوس از پیش‌نویس پیشنهاد میانجی‌گران قطری: 🔹 در روز نخست آمریکا محاصره دریایی ایران را لغو کرده و بخشی از دارایی‌های مسدودشده ایران را آزاد خواهد کرد؛ در مقابل، ایران دعوت‌نامه رسمی برای آژانس صادر می‌کند تا بازرسان بر اساس توافق قاهره از تأسیسات هسته‌ای بمباران‌شده بازدید کنند 🔹 در روز دوم تنگه هرمز بازگشایی خواهد شد و پس از آن مذاکرات هسته‌ای از سر گرفته می‌شود /

♦️ میدل ایست آی: 🔹 آیپک ۵۵ میلیون دلار برای حمایت از نامزدهای شکست‌خورده در انتخابات میان‌دوره‌ای کنگره هزینه کرد 🔹 بزرگ‌ترین بخش این مبلغ، حدود ۳۲ میلیون دلار، صرف تلاش برای شکست دادن «عبدالسید»، سناتور منتخب دموکرات از ایالت میشیگان، شد /

♦️ رُ خانا، نماینده دموکرات کنگره آمریکا: 🔹 قصد دارم از حکیم جفریز بخواهم در ازای حمایت از نامزدی او برای ریاست مجلس نمایندگان، به چند تعهد مشخص پایبند شود؛ از جمله قطع بودجه جنگ آمریکا علیه ایران و برگزاری رأی‌گیری برای لغو کمک‌های نظامی به اسرائیل /

🔸طبق قانون اساسی آمریکا، قدرتِ «اعلام جنگ» در انحصار کنگره است، اما رئیس‌جمهور (به عنوان فرمانده کل قوا در آمریکا) در عمل ابتکار عمل را در دست دارد. 👈🏻یعنی چی؟ 🔸قطعنامه اختیارات جنگی (War Powers Resolution) به رئیس‌جمهور اجازه می‌ده بدون مجوز کنگره، نیروهای نظامی را وارد درگیری‌های مسلحانه کنه؛ مشروط بر اینکه ظرف ۴۸ ساعت کنگره را مطلع کنه. این مجوز محدود به ۶۰ روز فعالیت نظامی (با امکان ۳۰ روز تمدید برای خروج ایمن) است؛ پس از این بازه، اگر کنگره مجوز رسمی برای ادامه درگیری صادر نکنه، رئیس‌جمهور موظف به عقب‌نشینیه...حتی رؤسای جمهور در آمریکا می‌تونن با تغییر ادبیات سیاسی (استفاده از واژگانی غیر از «جنگ» مانند «عملیات ضدتروریسم» یا... )، این محدودیت‌های قانونی را دور می‌زنن تا کنگره را از چرخه تصمیم‌گیری خارج کنند...در نتیجه، به دلیل انفعال کنگره و اتکای آن به ملاحظات سیاسی، قدرت نظامی عملاً در اختیار رئیس‌جمهور متمرکز شده است.. 👈🏻چی میخوام بگم؟ 1⃣اول حرف رهبر انقلاب: اگر هنوز کسانی هستند که اندک امیدی به تغییر رفتار یا جابه‌جایی‌های حزبی و جناحی در نظام سلطه دارند و یا تصوّر می‌کنند با امتیاز دادن به امریکا می‌توانند او را از دشمنی با ملّت ایران منصرف کنند، سخت در اشتباه‌اند... 👈🏻به نظرتون چنین کسانی هستند یا نه؟ 2⃣ترامپ و ونس و همه جهان میگن دلیل شکست ترامپ و جمهوری‌خواهان در انتخابات، جمهوری اسلامی ایران و قدرت نمایی ایران در جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ما بوده. این گزاره سبب نمیشه ترامپ متنبه بشه. برعکس این گزاره فرعون و مستکبر زمان رو جری و گستاخ میکنه تا افسار پاره کنه... 3⃣پس کی اومده، کی رفته، فلا شخص آمریکایی اینو گفته و... سبب نشه غافل بشیم. احتمال جنایت سه باره صهیونیسم جهانی علیه ایران (متاسفانه) بالاست. 📝پی‌نوشت: در سیاست داخلی آمریکا (نه تو موضوعی مثل دشمنی با ایران) شکاف میان احزاب، و مردم با حکومت واقعی و رفته رفته عمیق‌تر میشه...

ایپک (AIPAC) به صدها دموکرات و جمهوری‌خواه حامی اسرائیل که در انتخابات دیشب پیروز شدند، تبریک می‌گوید. بیش از ۲۳۴ نامزد مورد حمایت اعضای ایپک تاکنون پیروز شده‌اند و رقابت‌های بسیاری همچنان بسیار نزدیک است و نمی‌توان نتیجه نهایی آن‌ها را اعلام کرد. ما به چاک شومر، رهبر دموکرات‌های سنا، و حکیم جفریس، رهبر دموکرات‌های مجلس نمایندگان، به خاطر پیروزی‌های قاطع احزابشان تبریک می‌گوییم. اعضای ایپک مصمم هستند تا فعالیت‌های سیاسی خود را در دوره‌های پیش رو گسترش دهند. جامعه ما حمایت خود را از دموکرات‌ها و جمهوری‌خواهانی افزایش خواهد داد که می‌دانند مشارکت قوی با اسرائیل به حفظ امنیت هر دو کشور کمک می‌کند، صلح و ثبات را پیش می‌برد، ارزش‌های دموکراتیک را ترویج می‌کند و اقتصاد ما را از طریق تجارت و نوآوری رشد می‌دهد.

1⃣صهیونیسم‌گرایی، نفوذ صهیونیسم و لابی صهیونیسم جهانی در آمریکا «فراحزبی» است. یکی از نتیجه‌های این اصل اینه که حمایت از اسرائیل و منافعش یک مسئله «دوحزبی» است. صرف‌نظر از اینکه چه کسی در کاخ سفید یا کنگره قدرت را در دست داره، اسرائیل همواره در کانون تصمیم‌گیری‌ها باقی میمونه. 2⃣ صهیونیسم با این بیانیه به دو گروه پیام می‌ده: یک به سیاست‌مدارها: «ما نیرویی هستیم که می‌توانیم پیروزی شما را تضمین کنیم، پس با ما همراه شوید.» دو به مخالف‌ها: «ما آنقدر نفوذ داریم که اکثریت قابل‌توجهی از نمایندگان پیروز، حامیانِ دستورکارِ ما هستند.» یعنی «توانِ تاثیرگذاری» و «نفوذ ساختاریش» در آمریکا رو نشون میده. 3⃣ صهیونیسم میخواد بگه حمایت از اسرائیل صرفاً یک کمک خارجی یا... نیست، بلکه یک «سرمایه‌گذاری راهبردی» برای منافع مستقیم خودِ آمریکایی‌هاست. با این روایت، آن‌ها سعی می‌کنن هر مخالفت با اسرائیل را در ذهن سیاست‌مداران و آمریکایی‌ها «مخالفت با ثبات و اقتصاد آمریکا» جلوه بدن. 4⃣ایپک اعلام می‌کنه که لابی‌گریِش یک پروژه موقتی یا فصلی نیست، بلکه یک ساختارِ دائمیه که قصد داره با نهادینه کردنِ حمایت از اسرائیل در کنگره، هرگونه چرخش ناگهانی در سیاست خارجی آمریکا (به‌ویژه در قبال منطقه ما) را غیرممکن یا بسیار دشوار کنه. یعنی هیچ شکافِ واقعی بین دو حزب اصلی آمریکا در قبالِ اسرائیل و چیزهایی که صهیونیسم بخواد، وجود نداره. بنابراین، انتظار کاهش فشارها بر ایران از طریق تغییر ترکیب کنگره، رئیس جمهور یا... یک امید واهی است. 5⃣می‌فهمیم اسرائیل با خیال راحت‌تری برنامه‌های امنیتی و نظامی خود را پیش می‌بره، چرا که می‌داند «چتر حمایتی» در کنگره آمریکا توسط نمایندگان منتخب، به‌صورت فراحزبی تضمین شده است. 6⃣انتخابات آزاد و دموکراسی در آمریکا فقط یک شعار است. این پیام ثابت می‌کند «سیاست خارجیِ این آمریک، ا در دستان لابی‌های خارجی» اسیر است. یعنی AIPAC با بودجه‌های چندین میلیارد دلاری در انتخابات، عملاً نمایندگان را قبل از ورود به کنگره انتخاب و آنها را به خود بدهکار می‌کنه.

🔹نگاهی راهبردی به اتفاقات چند سال اخیر 🔹قوه عاقله نظام مقدس جمهوری اسلامی ایران یکی از پیچیده ترین جنگ های تاریخ در دارد مدیریت می کند. این جنگ برای دشمن یک بازی پوکر و برای ما یک شطرنج تمام عیار است. او هر بار یک ورق را رو می کند و دست به دامان شانس و اقبال است اما ایران مهره هایش را با حوصله و تامل حرکت می دهد. 👈این جنگ از دی ماه ١٣٩٨ وارد فاز جدیدی شد و هر بار ایران هوشمندانه خودش را برای مرحله بعدی آماده کرد. 👈دشمن می خواست تنش را عمودی تشدید کند و ما آن را افقی گسترش دادیم. در بالا رفتن از نردبان تنش بسیار هوشمندانه گام برداشتیم. 🔹با این ذهنیت وقتی به صحنه نگاه کنید متوجه می شوید : 👈عین الاسد بسیار پاسخ خوبی بود. 👈وعده صادق ٢ تجربه ارزشمندی بود. 👈وعده صادق ٣ و آتش بس جنگ ١٢ روزه در اوج تدبیر بود. 👈جنگ منطقه ای راهبردی کاملا حساب شده و شجاعانه بود. 👈آتش بس جنگ ۴٠ روزه یک فرصت تنفس استثنایی بود. 👈تفاهم نامه اسلام آباد و آن چند هفته رفع محاصره دریایی باعث تقویت پشتوانه اقتصادی و اجتماعی بود و تمام مذاکرات بی حاصل بعد از آن برای رسیدن به نقطه ای مطلوب بود. 👈دشمن تازه متوجه شده پذیرش آتش بس بزرگترین حماقتش بعد از شروع جنگ بود. حالا اگر شروط ایران را بپذیرد یعنی تسلیم شده پس احتمالا بین تسلیم و افزایش تنش، دوباره قمار می کند و به سمت افزایش تنش حرکت می کند اما نکته اینجاست او فکر می کند فقط یک برگ برنده دارد آن هم سلاح اتمی است. 👈 اما ایران می دانست که آخرین باری که آمریکایی اینطور تحقیر شدند در جنگ جهانی دوم بود زمانی که ژاپنی ها در پرل هاربر ناوگان دریایی آمریکا را متلاشی کردند پس شیطان بزرگ از این سلاح البته در سطح راهبردی استفاده کرد. 👈امروز تحقیر آمریکایی ها بسیار عمیق تر از پرل هاربر است پس ممکن است بخواهد دست به حماقت بزند نظام از اواخر دهه ٧٠ و اوایل دهه ٨٠ خودش را برای چنین روزی آماده کرده است. 👈سگ وحشی اگر بداند روبرویش یک شیر خشمگین قرار دارد دمش را روی کولش می گذارد و فرار می کند. امروز ایران همان شیر خشمگین است در نردبان تنش ما زودتر از دشمن به پله نهایی خواهیم رسید. #مجتبی_منصورزاده

جروزالم پست صبر راهبردی ایران در مذاکرات با ترامپ، پس از انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا نتیجه می‌دهد در ماه ژانویه، دموکرات‌ها خواهند توانست با به جریان انداختن تحقیقات و پرونده‌های نظارتی علیه ترامپ، متوقف کردن انتصاب‌ها و حتی مسدود کردن بودجه‌های دفاعی، بر او فشار وارد کنند تا وی را از معادله تصمیم‌گیری درباره ایران خارج سازند. این نبردی است که ترامپ می‌تواند آن را به تعویق بیندازد، اما در واقع نمی‌تواند در آن پیروز شود. دلیلش روشن است: هم دموکرات‌ها و هم جمهوری‌خواهان همان‌طور که نتایج انتخابات در تگزاس، کارولینای جنوبی و ایالت‌های دیگری که دموکرات‌ها تقریباً هرگز در آن‌ها پیروز نمی‌شوند نشان می‌دهد به‌شدت از جنگ دل‌زده شده‌اند؛ یا دقیق‌تر بگوییم، از پیامدهای آن بر قیمت بنزین و سوخت ناراضی هستند. حتی اگر ترامپ و اسرائیل در روزها یا هفته‌های آینده به ایران حمله کنند، در چنین بازه زمانی کوتاهی حکومت ایران سرنگون نخواهد شد و همچنان می‌تواند در برابر هر توافقی که تمایلی به پذیرش آن ندارد، مقاومت کند.

⭕*️ جنگ ایران به نماد ناکامی سیاسی ترامپ تبدیل شد* اکبر ولی‌زاده رئیس مرکز مطالعات راهبردی وزارت کشور در «ایران» نوشت: 🔹 نظرسنجی‌ها از نارضایتی گسترده آمریکایی‌ها نسبت به جنگ با ایران حکایت داشت. 🔹 طبق نظرسنجی مرکز پیو، ۶۵ درصد از نحوه مدیریت عملیات نظامی ترامپ ناراضی بودند. 🔹 ۷۳ درصد نگران افزایش قیمت سوخت و ۷۱ درصد نگران تلفات نظامیان آمریکایی بودند. 🔹 نظرسنجی شورای شیکاگو نشان داد ۶۸ درصد جنگ با ایران را ارزشمند نمی‌دانستند. 🔹 ۷۲ درصد معتقد بودند جنگ به روابط آمریکا با متحدان و اعتبار بین‌المللی این کشور آسیب زده است. 🔹 ۶۵ درصد نیز جنگ را برای امنیت ملی آمریکا زیان‌بار ارزیابی کردند. 🔹 مخالفت با جنگ به یکی از مهم‌ترین عوامل شکل‌دهنده رأی منفی به ترامپ تبدیل شد. 🔹 ترامپ نیز پس از انتخابات نقش جنگ با ایران در شکست جمهوری‌خواهان را پذیرفت. r

ونس پروژه جانشینی ترامپ را رسماً آغاز کرد شکست سنگین جمهوری‌خواهان در انتخابات میان‌دوره‌ای، ظاهراً محاسبات سیاسی جی‌دی ونس، معاون رئیس‌جمهور آمریکا، را تغییر داده است. او که پیش‌تر تلاش می‌کرد با حمایت مستقیم ترامپ به‌عنوان جانشین او معرفی شود، اکنون در حال فاصله‌گذاری حساب‌شده با دولت ترامپ و آماده‌سازی خود برای انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۲۸ است. اما ونس چگونه می‌خواهد هم وارث سیاسی ترامپ باشد و هم از شکست‌های او فاصله بگیرد؟ ۱. جنگ ایران؛ مقصر اصلی شکست جمهوری‌خواهان؟ ونس در یک موضع‌گیری کم‌سابقه، جنگ ایران را عامل اصلی شکست جمهوری‌خواهان معرفی کرد. استدلال او این است که جنگ، برخلاف وعده‌های انتخاباتی ترامپ برای پرهیز از درگیری‌های خارجی، موجب افزایش قیمت سوخت و هزینه‌های زندگی شده و بخشی از رأی‌دهندگان جمهوری‌خواه را به سمت دموکرات‌ها سوق داده است. این روایت برای ونس یک مزیت مهم دارد: او می‌تواند از عملکرد دولت انتقاد کند، بدون آنکه مستقیماً ترامپ را مسئول بداند. ۲. هدف پنهان؛ کنار زدن مارکو روبیو این موضع‌گیری یک رقیب بالقوه را نیز هدف قرار می‌دهد: مارکو روبیو، وزیر خارجه آمریکا. اگر جنگ ایران عامل اصلی شکست جمهوری‌خواهان باشد، طبیعتاً جریان جنگ‌طلب و چهره‌های حامی مداخله نظامی در خارج از کشور نیز باید پاسخگو باشند. روبیو یکی از چهره‌های شاخص این جریان است. به این ترتیب، ونس می‌کوشد خود را نماینده جریان ضدجنگ و «اول آمریکا» معرفی کند و هم‌زمان رقیب احتمالی خود در انتخابات ۲۰۲۸ را تضعیف کند. ۳. حمایت خانواده ترامپ از ونس واکنش دونالد ترامپ جونیور به مواضع ونس قابل توجه بود. او در حمایت از نوشته معاون رئیس‌جمهور در شبکه اجتماعی ایکس نوشت: «تک‌تک کلمات این حرف درست است.» این حمایت نشان می‌دهد ونس تلاش دارد بدون تقابل مستقیم با ترامپ، حمایت حلقه نزدیک به رئیس‌جمهور را نیز برای آینده سیاسی خود حفظ کند. ۴. سکوت درباره سایر شکست‌های ترامپ ونس عامدانه تمام مسئولیت شکست جمهوری‌خواهان را به جنگ ایران محدود کرده است؛ در حالی که عوامل دیگری نیز در فروپاشی ائتلاف انتخاباتی ترامپ نقش داشته‌اند: سیاست‌های تعرفه‌ای و تشدید فشارهای اقتصادی؛ برخوردهای سخت‌گیرانه با مهاجران؛ فساد و منافع اقتصادی خانواده ترامپ؛ تجمل‌گرایی رئیس‌جمهور؛ کاهش حمایت‌های اجتماعی و تمرکز سیاست‌های اقتصادی بر ثروتمندان. نکته مهم این است که ونس در بسیاری از این سیاست‌ها از ترامپ حمایت کرده است. بنابراین، پذیرش مسئولیت آنها می‌تواند موقعیت سیاسی خودش را نیز تضعیف کند. ۵. مهاجرت؛ حفظ میراث ترامپ ونس با اعطای عفو عمومی به مهاجران غیرقانونی مخالف است، اما پیشنهاد کرده به‌جای تمرکز صرف بر اخراج مهاجران، با شرکت‌هایی که نیروی کار غیرقانونی استخدام می‌کنند برخورد شود. این موضع نشان‌دهنده تلاش او برای اصلاح تاکتیکی سیاست مهاجرتی جمهوری‌خواهان، بدون فاصله گرفتن از رویکرد سخت‌گیرانه ترامپ است. ۶. اسرائیل؛ نقطه عطف رقابت درون جمهوری‌خواهان یکی از مهم‌ترین بخش‌های موضع‌گیری ونس، تأکید بر ضرورت تغییر رابطه آمریکا با اسرائیل است. او تلاش می‌کند این پیام را به رأی‌دهندگان MAGA منتقل کند که آمریکا نباید به دلیل منافع اسرائیل وارد جنگ‌های پرهزینه خاورمیانه شود. این موضع با گرایش بخش مهمی از جریان راست ضد مداخله‌گرای آمریکا همخوانی دارد. حتی ترامپ نیز اخیراً درباره احتمال کاهش تدریجی کمک‌های آمریکا به اسرائیل صحبت کرده است. ۷. پروژه اصلی ونس: ترامپیسم بدون جنگ ونس در واقع به دنبال کنار گذاشتن MAGA نیست؛ بلکه می‌خواهد آن را بازتعریف کند. طرح سیاسی او بر چند محور استوار است: حفظ ملی‌گرایی اقتصادی و شعار «اول آمریکا»؛ ادامه سیاست‌های سخت‌گیرانه مهاجرتی؛ تمرکز بر تورم و هزینه‌های زندگی؛ کاهش مداخلات نظامی آمریکا در خارج از کشور؛ بازنگری در رابطه واشنگتن با اسرائیل. به بیان دیگر، ونس می‌خواهد ترامپیسم را از هزینه‌های سیاسی جنگ ایران جدا کند، اما سایر مؤلفه‌های آن را حفظ کند.