♦️ نیویورک‌تایمز: 🔹 استدلال استفان میلر برای تصدی پست رئیس دفتری کاخ سفید این بود که ترامپ باید به جنگ پایان دهد 🔹 نیویورک‌تایمز نوشت: به گفته افرادی که سخنان او را شنیده‌اند، استدلال میلر برای تصدی سمت رئیس دفتری دفتر کاخ سفید این بود که رئیس‌جمهور باید به جنگ ایران پایان دهد؛ جنگی که حامیان اصلی ترامپ آن را خیانتی به خود تلقی می‌کردند. /

«من نمی‌خواهم جرد کوشنر صرفاً به این دلیل که داماد رئیس‌جمهور است، مورد تحقیق و تفحص قرار گیرد. من می‌خواهم درباره او تحقیق شود، زیرا احتمالاً در پول‌شویی و اختلاس ۲ میلیارد دلار از منابع مالی دولت‌های عربستان سعودی و امارات متحده عربی دست داشته است. نمی‌خواهم استیون میلر صرفاً به این دلیل مورد تحقیق قرار گیرد که یک موجود نفرت‌انگیز و نژادپرست و از چهره‌های محوری حلقه فکری و تصمیم‌سازی ترامپ است. می‌خواهم درباره او تحقیق شود، زیرا او با نقض حقوق میلیون‌ها نفر در زمینه برخورداری از دادرسی عادلانه و قانونی، و احتمالاً با نقض مستقیم احکام دادگاه‌ها، مرتکب تخلف شده است. نمی‌خواهم پیت هگست صرفاً به این دلیل مورد تحقیق قرار گیرد که فردی سمی، روان‌آزار و فاقد صلاحیت برای فرماندهی نیروهای نظامی آمریکا است. می‌خواهم درباره او تحقیق شود، زیرا او یک قاتل لعنتی است و باید باقی عمرش را در زندان بگذراند؛ چه در همین کشور و چه در دادگاه لاهه.» منبع: وب‌سایت نشریه The Nation

🌐آیا روسیه میان ایران و آمریکا میانجی‌گری می‌کند؟ #مقاله_تحلیلی #روسیه #جنگ_رمضان 📝میلاد رضایی 🔹اخیراً اخباری مبنی بر میانجی‌گری روسیه میان ایران و آمریکا منتشر شده است، از جمله ارسال پیام ویتکاف از طریق ولادیمیر پوتین به تهران مبنی بر تمایل واشنگتن برای مذاکره مستقیم. افزون بر این مورد، سفر سرگئی لاوروف به تهران در ۱۹ اکتبر ۲۰۲۶، پس از رایزنی با کشورهای عربی خلیج فارس، این پرسش را مطرح کرد که روسیه از تلاش برای میانجیگری میان ایران و آمریکا چه منافعی را دنبال می‌کند. پاسخ را باید در مجموعه‌ای از ملاحظات اقتصادی، امنیتی و سیاسی جست‌وجو کرد. 💢انگیزه‌های روسیه 1️⃣نخستین انگیزه، حفاظت از منافع اقتصادی و ترانزیتی روسیه است. محدودشدن دسترسی مسکو به بازارها و مسیرهای تجاری غرب، اهمیت ایران را به‌عنوان راه ارتباطی با جنوب آسیا افزایش داده است. ادامه ناامنی، سرمایه‌گذاری، تأمین مالی، بیمه و اجرای پروژه‌های مشترک را دشوار می‌کند. 2️⃣دومین انگیزه احتمالی، حفظ توازن در روابط با ایران و کشورهای عربی خلیج فارس است. مسکو مایل نیست همکاری با تهران، روابطش با پایتخت‌های عربی را به خطر بیندازد. میانجیگری فرصتی فراهم می‌کند تا روسیه، ضمن حفظ مناسبات با ایران، به نگرانی‌های امنیتی همسایگان عرب آن نیز پاسخ دهد. 3️⃣سومین انگیزه، جلوگیری از گسترش بحران به حوزه اشاعه هسته‌ای است. روسیه با همکاری در نیروگاه بوشهر، توافق برای ساخت هشت واحد جدید نیروگاهی، مخالفت با اسنپ‌بک و حمایت‌های دیپلماتیک، پشتیبانی خود را از فعالیت‌های صلح‌آمیز هسته‌ای ایران نشان داده است؛ بااین‌حال، همچنان با دستیابی تهران به سلاح هسته‌ای مخالفت دارد. جنگ می‌تواند هم منافع اقتصادی این همکاری‌ها را به خطر بیندازد و هم با تشدید احساس تهدید در ایران، انگیزه حرکت به سوی بازدارندگی هسته‌ای را تقویت کند. 4️⃣چهارمین انگیزه، بازیابی اعتبار روسیه در مدیریت بحران‌های بین‌المللی است. مسکو پس از آغاز جنگ اوکراین، خود به یکی از کانون‌های بحران تبدیل شد و با تلاش غرب برای انزوای سیاسی و دیپلماتیک روبه‌رو گردید. ایفای نقشی مؤثر در پرونده هسته‌ای ایران می‌تواند بخشی از اعتبار دیپلماتیک روسیه را بازگرداند. 5️⃣پنجمین انگیزه و چه بسا پیچیده‌ و مهم‌ترین آن، تقویت قدرت چانه‌زنی روسیه در آمریکا و افزایش توان آن برای ایجاد شکاف میان واشنگتن و متحدان اروپایی آن است. کمک به حل اختلاف ایران و آمریکا نیز می‌تواند انگیزه واشنگتن برای حفظ همکاری با مسکو را افزایش دهد و همراهی کامل با سیاست‌های تقابلی اروپا را برای آن پرهزینه‌تر کند. 💢موانع روسیه 🔸با وجود انگیزه‌های روسیه و ظرفیت قابل‌توجه آن، موانع مهمی در این مسیر وجود دارد. 1️⃣مهم‌ترین مانع، اصل اختلاف تهران و واشنگتن بر سر موضوع مذاکره و نقطه تبادل امتیازات است، نه طرف میانجیگر. آمریکا می‌خواهد مسئله هسته‌ای از همان ابتدا در دستور کار قرار گیرد، اما ایران تأکید دارد که ابتدا محاصره بنادر و محدودیت‌های صادرات نفت برداشته شود. 2️⃣یکی دیگر از موانع، بدبینی نخبگان سیاسی و فکری ایران به اهداف روسیه است. این نگرانی وجود دارد که روسیه از پرونده ایران برای چانه‌زنی با آمریکا استفاده کند و در صورت تعارض منافع، اولویت‌های تهران را در مرتبه دوم قرار دهد. 3️⃣مانع دیگر این است که روابط خود روسیه و آمریکا نیز ثبات چندانی ندارد. نزدیکی مقطعی مسکو و واشنگتن ممکن است فرصتی برای میانجیگری ایجاد کند، اما اختلافات دو کشور و تغییرات سیاسی در آمریکا می‌تواند این فرصت را از بین ببرد. به ویژه، تقویت موقعیت دموکرات‌ها در کنگره ممکن است فشار برای تحریم روسیه و محدودکردن همکاری با مسکو را افزایش دهد. ✅با وجود انگیزه‌های روسیه، احتمال اثرگذاری آن به‌عنوان میانجی اصلی و تعیین‌کننده محدود به نظر می‌رسد. زیرا گره اصلی روابط ایران و آمریکا، انتخاب میانجی نیست، بلکه تضاد بر سر خواسته‌ها، حدود امتیازدهی و تضمین اجرای تعهدات است. ایران و آمریکا در حال حاضر به روسیه به عنوان انتقال‌دهنده پیام نگاه می‌کنند. مشکل، صرفاً رساندن پیام‌های دو طرف به یکدیگر نیست؛ مسئله این است که هر طرف توافق را با شرایطی می‌خواهد که طرف مقابل حاضر به پذیرش آن نیست. روسیه می‌تواند انتقال پیشنهادها را تسهیل کند یا برای مسائل فنی هسته‌ای راه‌حل ارائه دهد، اما توان محدودی برای تغییر محاسبات واشنگتن و تهران دارد. بنابراین، تا زمانی که ایران و آمریکا برای تعدیل خواسته‌ها و پذیرش تعهدات متقابل آمادگی نداشته باشند، تغییر میانجی به‌تنهایی چشم‌انداز توافق را تغییر نخواهد داد.   🔗برای مطالعه متن کامل مقاله کلیک کنید!🔗

♦️ ترامپ درباره احتمال اخراج اعضای دولت پس از شکست جمهوری‌خواهان در انتخابات: تا حدودی امکان دارد 🔹 ترامپ در پاسخ به سوالی مبنی بر اینکه «در زندگی قبلی‌تان، به این معروف بودید که بارها و بارها می‌گفتید: اخراجی! پس از چنین شکست بزرگی در انتخابات میان‌دوره‌ای، انتظار دارید کسی را از اعضای تیم خود برکنار کنید؟» گفت: «بله، همین‌طور است. تا حدودی.» /

♦️ واکنش جو کنت، رئیس سابق اداره مبارزه با تروریسم دولت ترامپ، به اقدام جدید سنتکام علیه ایران: 🔹 این اقدام به‌منزله دعوت از تهران به تشدید تنش است 🔹اعلام این اقدام تشدیدکننده از سوی سنتکام نشان می‌دهد که ارتش مستقیماً در مسیر مخالف تلاش‌های ترامپ برای دستیابی به پایان جنگ حرکت می‌کند؛ اگر رئیس‌جمهور تمایلی به تشدید تنش داشت، به‌سادگی چنین کاری می‌کرد 🔹 سنتکام قصد دارد به سمت تشدید یا تداوم جنگ برود بی‌آنکه آشکارا از دستور رئیس‌جمهور سرپیچی کند /

♦️ واشنگتن‌پست: 🔹 متحد ترامپ که نفوذ زیادی در کاخ سفید دارد برای انتشار توییت‌های سیاسی هزاران دلار دریافت کرده 🔹کسانی که برای انتشار پیام‌ها به لومر پول پرداخت کرده بودند می گویند او راهی مهم برای رساندن مستقیم پیام به ترامپ است /

#گزیده_های_ایران ☑️ تنگه هرمز و دفاع مشروع ایران از دیدگاه حقوق بین الملل ▫️محسن بهاروند، معاون پیشین حقوقی و بین‌المللی وزارت امور خارجه| اندیشکده پایاب 🔹آیا اقدام ایران در تنگه هرمز و حتی انسداد آن یک ضرورت نظامی است؟ آیا از نظر حقوق بین ­الملل اقدام ایران در تنگه هرمز یک اقدام متناسب جنگی محسوب می ­شود؟ با توجه به ماهیت اقتصادی کارکرد تنگه هرمز برای سایر کشورها آیا می توان انسداد آن را ذیل ماده ۵۱ منشور ملل متحد یا یک اقدام متناسب ذیل حقوق بین الملل عمومی تعریف نمود؟ 🔹پاسخ به این سوالات بصورت انتزاعی و بر اساس مقررات حقوق بین­ الملل بدون توجه واقعیت­ ها و فکت­ های موجود در میدان نبرد گمراه کننده خواهد بود. 🔹کشور ایران هدف اقدامات تجاوزکارانه توسط امریکا و رژیم اسراییل قرار گرفته است که پس از نزدیک به هشت ماه است این عمل غیر قانونی بین ­المللی همچنان تداوم دارد. گرچه این اقدامات آشکارا نقض حقوق بین ­الملل عرفی و قراردادی به ویژه نقش منشور ملل متحد محسوب می­شود تقریباً هیچ اقدام موثری برای توقف تجاوز علیه ایران از سوی شورای امنیت، سازمان­ های منطقه ­ای یا جامعه بین­ المللی به عنوان یک مجموعه صورت نگرفته است. 🔹این تجاوزات ایران را در معرض یک وضعیت حاد دفاعی یا یک تهدید وجودی قرار داده است. در چنین وضعیتی نه تنها دفاع مشروع ایران طبق ماده ۵۱ منشور فعال می­ شود بلکه بر اساس سایر قواعد حقوق بین الملل ایران ناچار به خودیاری برای خروج از این وضعیت خواهد بود. 🔹 اقدامات ایران در تنگه هرمز و حتی انسداد آن اقدامی مشروع در راستای حق مشروع دفاع از خویش است. کشتی ­های تجاری که تلاش دارند بدون احتیاط لازم مقررات جنگ دریایی محاصره دریایی یا انسداد تنگه هرمز را نادیده بگیرند عامدانه خود را در معرض خطراتی قرار خواهند داد که مسئولیت آن به عهده کشتی ­های تجاری یا در مواردی دولت صاحب پرچم می­ باشد. اقدامات ایران در واقع علیه کشتی تجاری متعلق به یک دولت خاص نیست و دولت­ های صاحب پرچم یا شرکت­ های کشتیرانی قانوناً نمی ­توانند ایران را مسئول اقدامات غیرمحتاطانه کشتی ­های تجاری در منطقه جنگی بدانند. 🔹در عین حال، موضع دفاعی ایران نمی ­تواند رافع مسئولیت آن در اقدامات دفاعی باشند: ایران موظف است در اقدامات دفاعی خود حقوق آمره بین ­المللی و حقوق بنیادین حقوق بشردوستانه را رعایت نماید. علاوه بر این ایران موظف است که اصول تناسب و ضرورت در دفاع از خود رعایت نماید. اقدامات دفاعی ایران اقداماتی متناسب و ضروری برای دفاع محسوب می شود با این حال طبق اصل تفکیک را ایران نیز در مواردی که کشتی ­های تجاری حامل اقلام بشردوستانه مانند دارو و غذا باشند می تواند معافیت­ هایی برای آنها لحاظ نماید. 🔹در حقوق بین­ الملل مجوزی برای گرفتن وجوهی از کشتی ها به دلیل عبور صرف از تنگه ها یا دریای سرزمینی وجود ندارد. دولت­های ساحلی در قبال ارائه خدماتی به یک کشتی می­ توانند از کشتی ها وجوهی دریافت نمایند. تا زمانی که تجاوز غیر قانونی علیه ایران ادامه دارد و ایران با استناد به دفاع مشروع محدودیت ­هایی برای کشتی­ ها اعمال نموده است جز در موارد بشردوستانه، هر گونه معافیتی باید در قالب مخاصمات مسلحانه انجام گیرد. 🔹 دریافت وجه از کشتی ­ها در وضعیت مخاصمه اصل تناسب و ضرورت اقدامات ایران را از بین برده و موضع ایران مبنی بر دفاع مشروع و ضرورت آن تضعیف خواهد نمود. لذا گرفتن هر گونه وجهی یا اعمال تبعیض ­آمیزی که نشانگر عدم ضرورت اقدامات دفاعی ایران باشد توصیه نمی شود. با این حال نگارنده بر این نظر است که ایران می تواند در زمان صلح اقدامات تنبیهی بر اساس اقدام متقابل علیه کشتی ­های متعلق به دولت­ هایی که علیه ایران در جنگ اقتصادی قرار می­ گیرند و به ایران خسارت وارد می نمایند، اعمال نماید. 🔹توصیه می ­شود که ایران در سیاست­ های دفاعی خود صرفاً در چارچوب دفاع اقدام نماید در مورد سایر اقدامات می­ توان سیاست قدم به قدم اعمال نماید. همزمانی اقدامات ممکن است باعث تاثیر پذیری اقدامات از یکدیگر شود و باعث تضعیف مواضع ایران در دفاع از خود گردد. 🔹نهایتاً ایران در بین حقوق خود طبق حقوق بین ­الملل و استیفای حقوق خود نیازمند این است که براساس مصلحت راهبردی خود در هر مورد تصمیم گیری و اجرا نماید. علاوه بر این دولت­ ها یک وظیفه عمومی در ایجاد صلح و جلوگیری از پیامدهای خسارت جنگ هستند. لذا ایران باید همواره بر اساس مصلحت راهبردی خود آمادگی حل و فصل اختلافات و اعمال دیپلماسی داشته باشد. چنین اقدامی علاوه بر اینکه شایسته بررسی جدی است در آینده نیز اعلام این آمادگی می تواند رافع مسئولیت تداوم اختلاف از سوی ایران و به ­عنوان اثبات مسئولیت طرف های مقابل در تداوم اقدامات غیرقانونی آن ها باشد.   ➕ متن کامل مقاله را اینجا بخوانید:

🔴 دانا وایت، رئیس سازمان UFC، اعلام کرد که امشب عازم واشنگتن دی‌سی است و روز دوشنبه با دونالد ترامپ، دیدار خواهد کرد. این اظهارات پس از آن مطرح شد که پیشنهاد تصدی سمت سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید به او داده شده است. 👤 خبرنگار: «در حال حاضر، پیشنهاد تصدی سمت سخنگوی مطبوعاتی ایالات متحده به شما داده شده است. می‌توانید کمی درباره این موضوع و واکنشتان به پستی که او منتشر کرده صحبت کنید؟» 👤 دانا وایت، رئیس UFC: «همین الان عازم واشنگتن دی‌سی هستم.»

العربیه شبکه ۱۲ تلویزیون اسرائیل: افراد نزدیک به ترامپ از گادی آیزنکوت خواسته‌اند هرچه سریع‌تر دولت را تشکیل دهد و نتانیاهو را از صحنه قدرت کنار بگذارد. =====

ولی نصر اکنون، مسئله اصلی و تعیین‌کننده، تنگه هرمز است. نخست اینکه بله، تنگه هرمز به موضوعی مرتبط با غرور و افتخار ملی تبدیل شده است؛ زیرا ایران از زمانی که آن را بست، عملاً با تنگه هرمز به‌عنوان یکی از عناصر قدرت خود برخورد کرده است. همین مسئله بود که ترامپ را پای میز مذاکره آورد تا تفاهم‌نامه را امضا کند. همین موضوع باعث شده است که توجه جهانی به خلیج فارس جلب شود. در عمل، این وضعیت ایران را به قدرت مسلط بر خلیج فارس تبدیل خواهد کرد. عربستان سعودی، امارات، بحرین و کویت، اگر بخواهند به این آبراه دسترسی داشته باشند، ناچار خواهند بود با ایران تعامل کنند. قواعد حاکم بر تنگه هرمز نیز بر کشورهای حاشیه خلیج فارس و احتمالاً سواحل دریای عمان و دریای عرب تأثیر خواهد گذاشت. تلاش ایالات متحده برای باز نگه داشتن تنگه هرمز و اطمینان از عبور کشتی‌ها، نه‌تنها هزینه حمل‌ونقل دریایی را کاهش نمی‌دهد، بلکه برای آمریکا نیز بسیار پرهزینه است. بنابراین، تنگه هرمز به اهرم فشاری تبدیل شده که مسئله هسته‌ای هرگز نتوانست چنین نقشی ایفا کند. به اعتقاد من، ایران ممکن است در موضوع هسته‌ای امتیازاتی بدهد، اما در مورد تنگه هرمز حاضر به عقب‌نشینی نخواهد شد. حتی می‌توان گفت آنچه باعث پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای شد، همین مسئله تنگه هرمز بود. ایران اکنون بر موضع خود پافشاری می‌کند که قرار نیست این اهرم را واگذار کند. به‌تدریج نیز شمار بیشتری از ایرانیان، تنگه هرمز را نه صرفاً یک موضوع ژئوپلیتیکی، بلکه مسئله‌ای ملی‌گرایانه و مرتبط با غرور ملی می‌دانند. به گمان من، اکنون تعداد بیشتری از ایرانیان نسبت به مسئله هسته‌ای، به این موضوع احساس تعلق دارند که تنگه هرمز بخشی از حاکمیت ملی ایران است. این تنگه همچنین مسیری برای پایان دادن به انزوای ایران و راهی برای تثبیت جایگاه آن به‌عنوان یک قدرت بزرگ منطقه‌ای است. به همین دلیل ایران حاضر نیست آن را واگذار کند. تنگه هرمز مزیت‌هایی دارد که مسئله هسته‌ای فاقد آنهاست. رهبر پیشین ایران چندین دهه تلاش کرد از موضوع هسته‌ای به‌عنوان اهرمی برای چانه‌زنی استفاده کند؛ اما در نهایت نتوانست به نتیجه مطلوب برسد. ایران اکنون می‌خواهد در مذاکرات، امتیازاتی معنادار در ارتباط با تنگه هرمز به دست آورد. حتی اگر ایرانی‌ها امتیازاتی بدهند و اعلام کنند که ادعای حاکمیت بر تنگه هرمز را مطرح نمی‌کنند، واقعیت این است که آنها در عمل بر این آبراه نفوذ و تسلط دارند؛ با حدود دو هزار کیلومتر خط ساحلی و توانایی‌های گسترده‌ای از جمله پهپادها و موشک‌ها که می‌توانند عبور و مرور دریایی را مختل کنند. این دیگر صرفاً چیزی نیست که ایران درباره آن ادعا کند؛ بلکه به واقعیتی میدانی تبدیل شده است. اکنون نیز آمریکا ایران را به بمباران مجدد تهدید می‌کند.اما شما نمی‌توانید تنگه هرمز را بمباران کنید و نمی‌توانید ایران را از موقعیت جغرافیایی‌اش در تنگه هرمز حذف کنید.

🔴الون میزراهی: ▪️اگر من مشاور رهبران ایران بودم، به آن‌ها می‌گفتم: هیاهوها و تغییر آرایش‌های تاکتیکی در آمریکا و اسرائیل را نادیده بگیرید. ▪️برای جنگ آماده باشید؛ زیرا جنگ تنها راهی است که ایران می‌تواند از طریق آن آزادی و مشروعیت خود را در صحنه جهانی بازپس بگیرد، و این جنگ قریب‌الوقوع است.

🔴 ایران در حال مذاکره با روسیه برای دریافت سامانه‌های پیشرفته پدافندی اس-۴۰۰ در ازای پهپادهای انفجاری است ▪️ اسرائیل این مذاکرات را با نگرانی دنبال می‌کنیم. سطح آمادگی برای حمله احتمالی به ایران حدود ۸۵ درصد است و ایال زمیر دستور داده پدافند هوایی برای مقابله با حملات ایران و جنگنده‌ها برای پاسخ آماده باشند. ▪️ یک افسر ارشد به ما گفت اگر قرار است دور سوم جنگ با ایران با هدف «چمن‌زنی» آغاز شود، بهتر است همراه آمریکا باشد. ▪️ برد کوپر، فرمانده سنتکام، خواهان ازسرگیری جنگ با ایران است و همین توصیه را به ترامپ کرده، اما تصمیم نهایی با رئیس‌جمهور آمریکاست. ▪️ما همچنین حرکت ناو هواپیمابر سوم آمریکا را زیر نظر داریم و شاید تا اواسط یا اواخر نوامبر شرایط تغییر کند.