گل اگر خار نداشت؛
دل اگر بی غم بود؛
اگر از بهر کبوتر قفسی تنگ نبود؛
زندگی،عشق،اسارت،قهر و آشتی همه بی معنا بود:)
خاطرات نبودنت برایم تداعی میشود...
صبح روزی که از دستت دادیم؛
همان لحظه ای که مجری با گریه گفت:
انا لله و انا الیه راجعون
به خداوند قسم؛درست همان لحظه من هم همراهت پر کشیدم...:)
به هم میریزم از چیزی که رنگی دارد از رفتن؛
نباید آخر هر جملهی خود نقطه بگذاری ...:)
زمان میگذره، خاطرات محو میشن، احساسات تغییر میکنن، آدما میرن ولی قلب هیچوقت فراموش نمیکنه:)