♨️ پیام و درخواست مهم حجت‌الاسلام مهدی طائب از رئیس تیم مذاکره کننده #بخش_دوم ▪️اکنون، خطری چون کوه بر فراز ملت ایران سایه گسترانده است؛ خطری به نام پایبند نبودن آمریکا به تعهد خویش و بهره‌کشی از این توافق. اگر او به عهد خود وفا نکند و ما نیز چون برجام، در برابر بی‌عملی‌اش سکوت کنیم، این کوه که بر سر ما سایه افکنده، بر ما فرو خواهد ریخت و چه‌بسا که با قومی دیگر جایگزین شویم؛ چنان‌که خداوند هشدار داده: «إِلَّا تَنْفِرُوا يُعَذِّبْكُمْ عَذَابًا أَلِيمًا وَيَسْتَبْدِلْ قَوْمًا غَيْرَكُمْ»؛ یعنی اگر برای راه خدا حرکتی نکنید و خواری و ذلت را بپذیرید، شما را به عذابی دردناک دچار خواهد کرد و قومی دیگر را به‌جای شما برای انجام مأموریت خویش برخواهد گزید. ▪️اما اگر استوار بایستیم و بر پایهٔ پیمان رفتار کنیم، که عهد ما این است که در صورت نقض عهد از سوی دشمن، به وضعیت پیشین بازگردیم، و به‌عبارت دیگر، گشایش تنگه را مشروط به اموری بدانیم که نخستین آنها، پایان جنگ در لبنان و عقب‌نشینی رژیم اشغالگر از سرزمین‌های اشغالی است. ▪️این بند، بازهٔ زمانی ندارد و اجرای آن فوری است؛ پس اگر دشمن بدان گردن نهد، با امضای خویش شکست خورده است و اگر سر باز زند، باید بلافاصله تنگه بسته شود. اینجا، همان نقطهٔ افتراق و جداکنندهٔ دو نوع نگاه و دو گونه قرارداد است. ▪️بر این اساس، بخش دوم آیه، اینک رهگذار نجات از بخش نخست آن است. بدین معنا که دشمن، چون کوهی که بر سر ما فرود آید تا نابودمان کند، چون از راه جنگ به هدف نرسید، به‌دنبال رهاشدن از پیامدهای نبرد و بازسازی خویش است تا بر تداوم حضور خود در منطقه و تسلط بر ما و اراده‌مان بیفزاید؛ اما فشار ناشی از دفاع جانانه در میدان و حضور دلاورمردانهٔ مردم و بسته‌شدن مقتدرانهٔ تنگهٔ هرمز و در نتیجه، بریده‌شدن شاهرگ اقتصادی‌اش، او را به زاری برای مذاکره و بستن قرارداد کشانده و شروطي را پذیرفته كه اگر جامهٔ عمل بپوشند، به‌معنای اخراج او از منطقه است. و روشن است که او هم‌اینک در پی رفع گرفتاری خویش است، بی‌آنکه قصد وفای به شروط داشته باشد. ▪️اینجا، همان آزمونِ تمایز دو نوع قرارداد است. اگر بر محتوای آن استوار باشیم و دقیقاً به مفادش عمل کنیم، همان خواهد شد که رهبر معظم انقلاب نوید داده‌اند: نصرت الهی بر ما نازل خواهد گشت؛ و اگر چنان نکنیم، کوه بر سرمان فرود خواهد آمد و کسی جز خودمان مقصر نخواهد بود. ▪️امروز، گام نخستین است؛ گامی که مرز خدمت و خیانت را مشخص می نماید. ▪️نخستین بند، پایان نبرد و عقب‌نشینی رژیم صهیونیستی از مناطق اشغالی است که در بیان رئیس تیم مذاکره و وزیر امور خارجه نیز به‌وفور مورد تأکید قرار گرفته و نشانگر آن است که گفت‌وگوها از موضع قوت و قدرت پیش رفته است. اگر این عقب‌نشینی رخ دهد، قدرت و قوت در قرارداد نمایان شده و دیگر بندها نیز قابلیت تحقق می‌یابند و صرفاً وعده‌هایی توخالی نخواهند بود. اما اگر دشمن بدان عمل نکرد و ما چشم بستیم و همچنان تنگه را باز نگه داشتیم، این خود عهدشکنی و رهاکردن کتاب است که یقین داریم سرانجامش، سقوط کوه بر سر ما خواهد بود. ▪️برادر عزیزمان، آقای قالیباف، به‌عنوان رئیس تیم مذاکره، امروز بیش از هر کس در بوتهٔ آزمون الهی قرار دارد؛ که آیا به آنچه با قوت بر زبان می‌راند، در عمل وفادار می‌ماند و سرداری خود را به اثبات می‌رساند، و در اولین گام، با بستن تنگه، صداقت مجموعهٔ شعام را در پاسداشت حقوق ملت به منصهٔ ظهور می‌گذارد، یا ... ▪️از دیگر سو، امروز وظیفهٔ میدان‌ها، مطالبهٔ همه‌جانبه و بدون اغماضِ مفاد قرارداد است که اولین رکن آن، مسئلهٔ لبنان است. امروز، نه فردا، اگر رژیم اشغالگر آتش را قطع نکرد و بی‌فاصله مناطق را تخلیه ننمود، باید بی‌هرگونه درنگی تنگه بسته شود. ▪️آنچه دربارهٔ «شصت روز» گفته شد، هرچند برای اذهان عمومی و افکار بین‌الملل مناسب می‌نماید، اما تداوم آن در حالی که رژیم اشغالگر همچنان در مناطق اشغالی باقی مانده باشد، پیامی جز عقب‌گرد و خروج از تعهدی که مجموعهٔ شعام -اعم از رئیس آن، رئیس تیم مذاکره و دیگر اعضای نظامی و غیرنظامی- به رهبر معظم انقلاب داده‌اند، در بر نخواهد داشت. ▪️باید توجه داشت که به دلیل بصیرتی که در سال‌های انقلاب و به‌ویژه در نبرد چهل‌روزه و پس از آن، در ملت ما و حتی در ملت‌های جهان پدید آمده است، باید از هرگونه سخنی که با میدان عمل همخوانی ندارد، به‌شدت پرهیز کرد؛ روزگار «اگر چنان کنم، چنان خواهم کرد» به سر آمده است. ▪️بلکه در اطلاعیه‌ها باید گفت: «چنین کردیم، چنان شد؛ دشمن در لبنان پیمان‌شکنی کرد، تنگه را بستیم و ...» والسلام ارادتمند و ملتمس دعا مهدی طائب ٢٩ خرداد ١۴٠۵ 🔴@ANALYSTS

♨️ نقش مشورت در اتخاذ تصمیم و صدور حکم ولی فقیه چیست؟ اینجا کلیک کنید 🔴@ANALYSTS