جلوی موکب ایستاده بود. مجذوب پیکسلهای روی کولهاش شدم. ترکیب پرچم آلمان کنار تمثال امام علی(ع) و عکس رهبر عجیب بود. کنجکاوی وادارم کرد بروم جلو. دختر پیکسلی همانقدر فارسی میدانست که من آلمانی! ترجمهی آنلاین گوشی به دادمان رسید. گفت اولینبار است که میآید پیادهروی اربعین. همزمان فیزیک را در آلمان میخواند و زبان عربی را در لبنان. پرسیدم عربی به چه کارت میآید؟ گفت: «نهجالبلاغه را نمیفهمم!» گفتم: «چطور مسلمان شدی؟»
جواب داد: «مسلمان نه، شیعه! با ترجمهی دعای کمیل شیعه شدم.» لبخند روی لبم ماسید. توی دلم گفتم خوشبهحالت. تو علی را شناختی و من هنوز نه.
توی مسیر سیگار تعارف کرد. اسم مرجع تقلیدش را پرسیدم. دستش را گذاشت روی قلبش و گفت: «خامنهای!» گفتم: «خُب مرجعت احتیاط داده برای سیگارکشیدن.» سیگار را مچاله کرد و گفت:
«او مثل علی است. هرچه بگوید قبول!» حرفش یک پارچ آب یخ شد و ریخت روی سرم. برایش نوشتم: «خوشبهحالت! تو علی را شناختی و من هنوز نه.»
آنشب شرایط تغییر مرجع تقلید را از گوگل پرسیدم. ظهر فردا، من جدیدترین مقلد رهبر ایران در کربلا بودم. کاش میشد دوباره دختر آلمانی را ببینم. بگویم: «راست میگفتی هانا! اگر مثل علی نبود که حالا داغ یتیمی روی قلب اینهمه آدم نبود!»
#فاطمه_تقیزاده
#امامخامنهایِشهید💔
