ستاره را گفتم :
کجاست مقصد این کهکشان سرگشته؟
کجاست خانه این ناخدای سرگردان؟
کجا به آب رسد تشنه با فریب سراب؟
ستاره گفت : خاموش ،
لحظه را دریاب!
< فریدونمشیری
وَاوآبادتَراَزآنبودكهيادِمنِويرانهبيوفتَد . .🔐
_آندِرومِدا