گاهی با خودم میگم کاش روی پیشونی آدمایی که دارن زیربار غصه هاشون له میشن یه چیزی نوشته بود، تا بقیه یه کم فقط کمی مراعاتشونو میکردن. مثلا نوشته بود : این آقا داره از صدمین جایی که فرم پر کرده و استخدام نشده برمیگرده، این خانم سالهاست بغل نشده، این آقا رو دارن میذارن خانه ی سالمندان، این خانم مادرش مریضی صعب‌العلاج داره، این آقا قول داده تابستان برای پسرش دوچرخه بخره ولی پول نداره، این خانم تا حالا کسی عاشقش نشده، و این آقا خیلی حالش بده، و اگه یقه اش رو بگیرید امشب خودش رو میکشه، این آدم شکستنیه! این آدم دیگه نمیتونه :)! _خیالی نوشته آندِرومِدا

كلماتى كه از دل برمى آيند هرگز بيان نمى شوند، در گلو گير مى كنند و تنها در چشم ها خوانده مى شوند! - ژوزه ساراماگو _آندِرومِدا

‹سبز سازم خار اگر در زیر پا باشد مرا🌱›

و چه قشنگ میگہ : غرقِ زخمیم ولي قامت‌مان خم نشده " . _آندِرومِدا

بٰاده نــآبـــ می‌شوم شِعرُ و کِـتآبـــ می‌شوم یِکسَره خـوآب می‌شوم؛ باز مُقابلم تویی _آندِرومِدا

آنگاه که انسان آموخت که چگونه با رنج هایش تنها بماند؛ آن وقت چیز زیادی نمانده که یاد نگرفته باشد! _آندِرومِدا

گویند کریم است و گُنــهـ می بخشد! گیریم که بخشید... زِ خجالت چهـ کُنــم:)!؟ _آندِرومِدا

رها چو برگ ِخسته در بـٰاد シ︎

ما سَبز تر از تمام تَبرهایی که خورده‌ایم ، ادامه میدهیم همچنان؛ _آندِرومِدا