رویِ صندق پستی نوشته: "براش نامه عاشقانه بنویس؛ چون بعیدِ 40 سالِ دیگه پیام های واتساپ رو تو زیر‌شیروونی پیدا کنه(:"🌱✨ 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

هیچوقت حساب زمان از دستش نمی‌رفت ! یادمه اولین باری ك قهر کردیم چند ساعت بعد برام نوشت : ‹ سه ساعت و بیست و پنج دیقه بیا آشتی › یا یه روز ك اینترنتم خاموش بود ، رویِ خطم پیام گذاشت و گفت : ‹ هشت ساعت و سیزده دیقه‌ ، کجایی؟ › اونقدر توی رفتارش گذشت داشت و بهم اهمیت می‌داد ك باعث شده بود تمام بینمون اختلافی پیش میومد حتی وقتایی ك خودم مقصر بودم سکوت کنم و منتظر بمونم تا خودش پیش قدم بشه و معمولا هم همینطور میشد. . . . تا اینکه یه بار دعوامون بالا گرفت خیلی بالاتر از همیشه شاید خودش هم تو اون ماجرا بی تقصیر نبود ، اما من خیلی زیاده روی کردم ، ولی اون تمام اون مدت ساکت مونده بود و هیچی نمی گفت. . . چند روز گذشت و ازش خبری نشد ، کمی دلهره گرفتم آخه هیچوقت بیشتر از یک روز طول نمی‌کشید ! ولی باز هم سراغی ازش نگرفتم و با خودم گفتم : ‹ این آدم ، آدمِ رفتن نیست نهایتاً یکی دو روز دیگه پیداش میشه و مثل همیشه میگه نتونستم › یک هفته دیگه هم گذشت و باز هم هیچ خبری نشد ! دیگه طاقت نیاوردم و برای اولین بار پیش قدم شدم و برای معذرت خواهی پیام فرستادم اما جوابم رو نداد ؛ روزها ماه‌ها سال‌ها همینطور پشت سر هم سپری می‌شد و هر چقدر منتظر موندم دیگه خبری ازش نشد . . . اونجا بود ك فهمیدم زن‌ها اگه کسی رو دوست داشته باشن ، در هر شرایطی کنارش می‌مونن و بهش عشق میورزن اما روزی ك از چشمشون بیفتی یه جوری میرن و تنهات میزارن ك انگار آدمی مثل تو رو هیچوقت نمیشناختن . . . حالا از نبودنش سال‌های زیادی میگذره و با اینکه می‌دونم دیگه هیچ جایی تو زندگیش ندارم و خیلی وقته ك فراموشم کرده ولی دلم پر میکشه ك همین الان گوشیم به صدا در بیاد و و ببینم ك نوشته : ‹ پنج سال و بیست و شیش روزه بیشتر از این نمیتونم بیا آشتی › #خیالی‌نوشت 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

تو،همون شیرینیِ دورانِ کودکی هستی که میذاشتن بالایِ کمد. . . و من هنوز دستم به تو نمی‌رسه(:🌊" 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

تپیدم،ناله‌کردم،داغ‌گشتم،خاک‌گردیدم وَفاافسانه‌هادارد‌که‌می‌باید‌شنید‌ازمن:)! 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

گرمه 🔥🤌🏻 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

ولی گرما بمن ثابت کرد ک من اهل جهنم نیستم ، هرجور شده باید ادم خوبی بشم 🦦 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

سره ظهری به یه نتیجه‌ای رسیدم اینکه: ما به دهن همه شیرین اومدیم اِلا بز اصلی:| والا به خدا 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

کجا دنبالت بگردم؟ کجا به دستت آورم؟ چطور بی‌تو تسکین دهم این دردی را که خفه‌ام می‌کند؟ روزها می‌گذرند اما کُند، مثل شب‌هایِ بی خوابی و من دیگر تابِ تحمل خودرا هم ندارم(:🌊" "💌:نامه‌ی آلبرکامو به ماریا"

بعضی وقتا در اوجِ سکوت، یه صداهایی میاد.. مثل صدای خُرد شدن صدای فریادی عمیق صدای شلیکِ کلماتِ کشنده صدای شکسته شدن قاب عکس نمیدونم، شاید هم صدای خنده‌هایی که خیلی آشناست صدایِ صداش! فکر میکنم منشا همه‌ی این صداها از متروکه‌ی کنج قلب باشه، بلندترین فریادِ سکوت فقط از اونجا به گوش میرسه. 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

تماشا کن تو این دردو به دنیایِ من آوردی؛ تماشا کن تویی که خنده‌هامو با خودت بردی؛) 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』