کجا دنبالت بگردم؟ کجا به دستت آورم؟ چطور بی‌تو تسکین دهم این دردی را که خفه‌ام می‌کند؟ روزها می‌گذرند اما کُند، مثل شب‌هایِ بی خوابی و من دیگر تابِ تحمل خودرا هم ندارم(:🌊" "💌:نامه‌ی آلبرکامو به ماریا"

بعضی وقتا در اوجِ سکوت، یه صداهایی میاد.. مثل صدای خُرد شدن صدای فریادی عمیق صدای شلیکِ کلماتِ کشنده صدای شکسته شدن قاب عکس نمیدونم، شاید هم صدای خنده‌هایی که خیلی آشناست صدایِ صداش! فکر میکنم منشا همه‌ی این صداها از متروکه‌ی کنج قلب باشه، بلندترین فریادِ سکوت فقط از اونجا به گوش میرسه. 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

تماشا کن تو این دردو به دنیایِ من آوردی؛ تماشا کن تویی که خنده‌هامو با خودت بردی؛) 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

« درکتون نمیکنم واقعا اون دسته از آدما رو ک اگه با توهین و منم منم و فلان حرف نزنن روزشون شب نمیشه اینکه تو بلدی توهین کنی افتخار نیست اینکه هعی همو بکوبید افتخار نیست توهینو همه بلدن، همه هر وقت تونستی یکم یکم با آدما درست حرف بزنی و با حرفات نکوبیشون اونوقت بیا خودم بهت افتخار میکنم🦦 » 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

اونجا که اخوان ثالث میگه: چمدان بسته‌ام از هرچه منم دل بِکَنم، پیرو عقل شوم قید دلم را بزنم

دست‌هایِ تو در دستِ من است. امیدِ تو با من است. چه‌چیز ممکن است بتواند مانع پیشرفت من شود؟ کوچکترین لبخندِ تو مرا از همه‌ی بدبختی‌ها نجات می‌دهد. یقین داشته باش که احمدِ تو مفلوک و شکست خورده نیست. تمام لذت‌هایِ دنیا، تمام ثروت‌هایِ دنیا،تمام عالم برایِ من در وجودِ "آیدا" خلاصه می‌شود(:🫀" "💌:نامه‌ی احمد‌شاملو به آیدا"

کیوسک های تلفن را جمع کردند و دوستت دارم ها را به انبار بُردند با موبایل عشق رد و بدل نمی شوَد و دوزاریِ هیچکس نمی اُفتد...🔖 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』