کجا رِسد به تو‌ مکتوبِ گریه‌آلودم ؟ ‏که باد هم نبَرَد کاغذی که نَم دارد ؛ آندِرومِدا

تنها یک چراغِ امید برایش روشن باقی مانده بود .

‏شاگردم اومد تمرینی که حل کرده بود نشون داد، اومدم مدادشو بگیرم دیدم دستاش یخ کرده، دستشو گرفتم گفتم میدونی اصلا مهم نیست که اشتباه حل کنی یا بلد نباشی؟ من هرچند بار که بخوای برات توضیح میدم و هیچ‌وقت خسته نمیشم و چیزی بهت نمی‌گم. دستاش گرم شد تو دستام. کاش به ما هم همینو میگفتن _آندِرومِدا

که اونم من خاموش کردم😔😂

جناب اریانفر ، منفیِ سه .

مگر لیلی کند درمان ؛ غم مجنون شیدا را . .

-آندِرومِدا

و آدمی بر خلاف آنچه که گمان می‌کند، دوام می‌آورد .

در من، منی پنهان است با خیالی دیگر .

مثلِ خنده‌‌ی بی‌جا وسط یه موسیقی غم انگیز .

قشنگ ترین دیالوگ اونجاییه که پدر ژپتو به پینوکیو میگه : ‹ پینوکیو ، از چوب بمون انسان ها همشون از سنگن :) 🍀'🪨›