چه سخاوتمند است پاییز
که شکوه
بلندترین شبش
را عاشقانه
پیشکش تولد زمستان کرد⛄️❄️
امشب آخرین دقیقه های آذرماه رو ورق میزنیم
و شمع های روشن پاییز رو فوت میکنیم
شب شروع زمستونه
چراغ خونه ها بیداره
گردِ آتشِ گرمِ دوستی
می شینیم و از خاطرات دیروز و روزهای خوب آینده میگیم
خلاصه پاییز چمدونش رو بسته و راهی سفره🍂
دخترک موطلایی و هزار رنگ
داره میره با همه ی بغض های آسمونش🌧
با بوی پرتقال و نارنگی های نارنجی قشنگش🧡🍊
با همه ی داستان های عاشقانه ای که به خودش دیده💕
داره میره و چمدون خاطره هاش رو بسته
و میدون رو برای زمستون خالی کرده
درسته پاییز میرود و برای زمستان عاشقانه ای میسراید به بلندای
یلدا🤍
یلداتون مبارکا رفقا♥️✨
و شبتون بهشت🌙🌱
_خیالی_نوشته_آندِرومِدا
این شعر خیام قشنگ ترین چیزی بود که خوندم:
«بد خواه کَسان هیچ به مقصد نرسد
یک بد نکند تا به خودش، صد نرسد!
من نیکِ تو خواهم و تو خواهی بدِ من،
تو نیک نبینی و به من بد نرسد..»
از فرودگاهها متنفرم .
فرودگاه محل رفت و آمد هواپیماها نیست، محل سفرهایِ هوایی نیست . فرودگاه مکانِ وداعه ، مکانِ بغض و چشمهایِ قرمزه ، مکانِ خداحافظیهایِ طولانیه .
فرودگاه قبرستون عشقها و رابطههاس
فرودگاهها از قبرستونها هم غمگینترن :)
هیچ آدمی یهو یا ناگهانی تغییر نمیکنه
طیِ یه مدت درد میکشن ، نا امید میشن ، دلشون میشکنه ، به فروپاشی میرسن ، کلی عذاب میکشن
وبعدِ همهیِ اینا یه جرقه کافیه که تبدیل بشن به
آدمی که قبلِ همهی این اتفاقا نبودن
حالا میتونه درمورد یه آدمی خوشایند باشه ولی
در مورد یه آدمِ دیگه نه
چیزی که این وسط مهمه اینه که بدونی اون آدم
بی دلیل و یا یهویی تغییر نکرده ،
پشتش کلی درد بوده...