『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

چـالـه ای بر گـونـه ات جـانِ مـرا آواره کـرد دیـدن لبـخند تـو، قلـب مـرا بیچـاره کـرد =) 🍓🤍 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

یک سوره بخوان ، مهریه‌ام کن غزلت را ‏من طاقت یعقوب ندارم ، ‏بغلم کن . . 🫂✨️ 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

با خیال تو به سر بردن اگر هست گناه باخبر باش که من غرق گناهم همه عمر :) ♥️🌊 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

مادرم شاعر نیست. . . . در عوض نصف غزل های جهان را گفته شعر را می فهمد. . . . مادرم قافیه ی لبخند است وزنِ احساس، ردیفِ بودن مادرم مثنوی معنوی است. . . . حافظ و سعدی و خیّام و نظامی اصلاً. . . مادرم شعرترین منزوی است من رباعی هستم خواهرانم غزل اند. . . . پدرم شعر سپید. . . . صبح، بیدل داریم، با کمی نان و پنیر ظهر سهراب و عطر ریحان شب رهی یا قیصر مادرم شاعر نیست. . . . در عوض نصف غزل های جهان را گفته دفتر شعرش آب، ناشرش آیینه و محلّ توزیع، خانه ی کوچک ما☁️🌿💙') 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

که یارِ دیر دیداری و ماهِ زود اجرا . ‌ . 🌙 ✨️ 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

قشنگ‌ترین رعد و برقی بود که تو زندگیم دیدم . . ‌. ☁️ 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

نفسم تنگ شده باز هوا می‌خواهم به چه رویی بنویسم که " تو " را می‌خواهم =) 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- امیدوارم وقتی مردم منو بسوزونن و وقتی ذره هایِ وجودم توی هوا پخش شدن ، غبارِ دستام بیاد بشینه رو موهات . . بعد از مرگ نوازشت کنم ! یا اگر قرار بود دفنم کنن یه ‹ بیدِ مجنون › رویِ مزارم بکارن شاید یه روز راهت این سمتی افتاد بیای زیر سایه م بشینی . . یا خاکسترمو بریزن تویِ اب دریا ، گذرت ك به دریا افتاد قاطی موجا میشم و آرومت می‌کنم . یا میرم توی آسمون و با بارون میبارم هرجا ك تو هستی . . یا با باد قاطی میشم و یه غبارِ کوچیک میشم رویِ پنجره اتاقت ؛ حداقل چندروز میتونم بهت خیره بشم ، یا می‌گم ، خاکسترمو تبدیل به بذر کنن و یه درخت بشم . . از چوبم ‹ ساز بسازن › و هدیش بدن به تو ! تا هر بار توسط تو نواخته شم :) 💚🌿 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_ وَ اِصالت ، یَزدِ زیبا 📸🤍››› 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

عشق داغی‌ست که تا مرگ نیاید نرود    هر که بر چهره از این داغ نشانی دارد 🌝❤️‍🔥 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』