من ماندم و من ،
من از من رنجیده و هیچکس نیست
پادرمیانی کند ؛
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
کوچ کردم که دلم را به کسی نسپارم
حس خوبیست که من این، همه بی آزارم
خوش ندارم به کسی قولی و قلبیبدهم
که به یک حادثه روزی دل از او بردارم
این دلیلیست که در این سفر تنهایی
از مسیری که به عشقی برسد بیزارم . . . ᯒ
જ⁀➴𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂ᯓ
گاهی یه حرفایی رو نمیشه زد
یه اشکایی رو نمیشه ریخت . . .
مثل جایی که هوشنگ ابتهاج میگه :
سال ها ناگفته ماند این شرحِ درد
سالها. . . "(:
જ⁀➴𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂ᯓ
تو که یک روز پراکنده نبودهست دلت
صورتِ حالِ پراکندهدلان کِی دانی . . . ؟!
જ⁀➴𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂ᯓ
زخم ها
حافظه دارند
پس از خوب شدن هم
به یاد می آورند
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』