زنو ساختم شهر ویرانه را سپس خانه دادم به آواره ها🌱

چو روزی مرا عمر پایان رسید زمانی که جانم ز تن بر کشید نه طاغوت باید مرا در بدن نه با مومیایی کنیدم کفن. . . ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

« دلم روشنه اما آیا شب از این همه تاریکیه خودش نمیترسه » 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

ولی این ✨🐣 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

دلخوش باش به باریکه‌‌ ی نوری که از بین چین های پرده، روی تخت تابیده،🌤🌿 به کتاب نیمه‌کاره‌ی روی میز، به داغی فنجانت در هوای سرد. . . دلخوش باش به دو صندلی که هنوز روبه‌رو‌ی هم‌اند، به تنظیم کردن زنگ ساعت برای صبح فردا، به دفترچه‌ی کوچکی که رویاهایت را نگه‌ می‌دارد🪴💚! که معنیِ همین ریز ریزهای ساده، شاید "زندگی ادامه دارد" باشد. . . 🎐' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

هر سخن کز دل برآید لاجرم بر دل نشیند . . . 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

જ⁀➴𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂💗ᯓ

«گفتم شعر نجاتم می‌دهد؛ غرقم کرد!» 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

چـگونه از تو بگویم، به دیگری که بفهمـد برای اهل ِ کلیسا، اذان چه فایده دارد🌿 ؟! 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』