گر چه کاشانۀ دل، خاص غم مهر تو نیست
پس، چرا مهر تو را بر در این خانه زدند✨☁️؟
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
عشق را در سرم دفن کردم؛
از من پرسیدند چرا سرم شکوفه داده است🌱✨؟
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
دوست داشتن
شبیه آخرین چکّهی آبی است
که مسافر مانده در بیابان را به آبادی میرساند
شبیه آخرین کبریت یک کوهنورد گم کرده راه
در لبه ی پرتگاه دور و سرد
شبیه جُستن کوره راهی در جنگل🌳
و دستانداختن به آخرین تکه تختهای که موجها میآورند🌊
شبیه شعری است
در حاشیه ی کتابی کهنه
به دست خطی آشنا🤎. . .
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
ترس فقط اونجا که هوشنگ ابتهاج میگه:
وقتی همه چیز خوب است میترسیم!
ما به لنگیدن یک جای کار عادت کردهایم🔗 . . :))
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
- شادی را به گور خواهند برد،
آنان که رنج را در ما آفریدند. . .
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
- یه دیالوگی بود میگفت:
"اگه پیش کسی گریه کردی و باز هم
تورو آدم قوی دونست
اگه پیش کسی
لحظهای خشمگین شدی
و بازم تورو آدم مهربونی دونست، رهاش نکن."
به همین قشنگی 🤍
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』