چيستی؟ خوابی؟ خيالی؟ آرزویی؟ خلسه ای؟ يا همان شعری که بردم آرزويش را به گور🌾 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- لب به «احساس» زدم مست شدم فهمیدم: ⌝‌ ‌شاعران مست‌ترین طایفه هشیارند ⌞ بی‌خود از حال شدن گرچه‌گناه‌ است . . . ولی شاعری‌جرمِ‌قشنگی‌ست اگر‌بگذارند ! 🌊 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

بغ کرده نشسته بود گوشه‌ی اتاقشو موهای بلندشو ریخته بود رو صورتش که اشکاشو نبینم . پسرم زیادی مرد بود ، حتی با وجود همین موهای بلندش که نمیذاشت کوتاهشون کنم . درست مثل ؛ بگذریم ! وقتی دید حرفی نمیزنم سرشو بلند کرد و طلبکار با همون صدای گرفته ش گفت : اون برمیگرده ، خودش گفت . سعی کردم جلوی خنده مو بگیرم ؛ خوردنی شده بود پسر کوچولوم . با احتیاط گفتم : اگه میخواست برگرده که نمی رفت🍂 . اشکاش دوباره راه گرفتن رو صورتش : خودش که نمی خواست بره ؛ به زور بردنش . تکیه مو از چارچوب در گرفتم و رفتم جلوتر و کنارش نشستم رو زمین . قیافه ی ناراحتی گرفتم به خودمو شونه بالا انداختم : به هرحال رفته ، خونه‌شونو عوض کردن ؛ بهتره فراموشش کنی . گریه‌ش شدت گرفت و با لحنی که سعی میکرد مردونه ترش کنه داد زد : نخیرم . تو که نمیدونی دوست داشتن یعنی چی : ) انگشتای تپل کوچولوشو گرفت جلوی صورتم و ادامه داد : اون دوتا دوستم داشت ، دوتا🤍🌿 . منو حتی از بستنی و پاستیل خرسیم بیشتر دوست داشت . میخواست با من عروسی کنه ، قول داده بودم بزرگ که شدم براش از النگوهای خاله فاطمه بخرم ؛ که جیرینگ صدا بده تو دستش . تو که نمیدونی اون فقط با من بازی میکنه ؛ تازه اون روز زمین که خوردم خیلی درد داشت ، اما من گریه نکردم ، مردا که گریه نمیکنن ؛ ولی اون داشت واسه من گریه میکرد🫂 . تو که نمیدونی دوست داشتن چجوریه ؛ تو که تا حالا یه گاز از بستنیت به کسی ندادی ، آخه تو که . . . ' به هق هق و سکسکه افتاده بود ؛ سرشو بغل گرفتم ، شروع کرد مشتای کوچیکشو ؛ حواله ی سر و سینه‌م کرد و با هق هق زار زد : فراموشش نمیکنم ، میرم دنبالشو پیداش میکنم ؛ بهش قول دادم گمش نکنم ، بهش قول دادم نرم با سارا بازی کنم . من . . ب . . بهش قول دادم . . من . . یاد حرفای تو افتادم ، یاد قول و قرارامون ؛ یاد همه ی خاطرات خوب و بدمون . هرچیم که من ضعیف بودمو زود کم آوردم ؛ پسرم به تو رفته ؛ حرفش حرفه . میدونه دوست داشتن یعنی چی ؛ میدونه دوتا یعنی چی . چشمامو بستمو سعی کردم به یاد بیارم صورتتو ؛ ناخودآگاه زیرلب اسمتو صدا کردم . پسر بچه‌ی آروم گرفته تو آغوشم ، با صدای خش دار جواب داد : دیگه اسممو صدا نزن ؛ دیگه دوستت ندارم . 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- اونقدرام که فک میکردم با بقیه فرق نداشتی. . . ' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

< دست‌های تو‌ >' انگار پرچم‌های صلح‌اند🏳 بر خرابهٔ روزهای من . . .'

امید از پیله های مرده هم پروانه میسازد(:🦋 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- آندرومِدای عزیزم . . . '

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- به اون شاخه گلی که روی موهاته نزن دست گل خشکیده اما هنوزم عاشقونست 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』