تو کتاب "هنر و زندگی پیکاسو"
یه جمله بی نظیری بود؛
که باید به عنوان نصیحت برای تمام عمرمون بهش نگاه کنیم.
میگه:
"وقتی برای دیگران لقمه ی بزرگتر از دهانشان باشی،
آنها چارهای ندارند جز آنکه خردت کنند،
تا برایشان اندازه شوی!
پس مراقب معاشرت هايت باش...
5.6M حجم رسانه بالاست
مشاهده در ایتا
_-قده دزده معروف یه ده شرافت داشته باشیم(:
- من نور نيستم
درماندهاى هستم
ك راهش را ميان خارها گم كرده است
من كوچه اى بنبست هستم
تو یه استکانم سرد و گرم کنی ترک میبینه،دل آدمیزاد که دیگه جای خود داره.
-شهرزاد
± یجا خوندم نوشته بود :
‹ انقدر الکـ.ل خورده بود ك نمیتونست
روی ِپاهاش وایسه ! ›
سوارش کردم گوشیشو درآورد ،
دیدم داره یچیزایی تایپ میکنه .
حالش بد شد ماشینو نگه داشتم . .
وقتی داشت پیاده میشد گوشیش افتاد .
برداشتم دیدم واسه یکی نوشته :
بدونِ تو غرق شدم توی دنیایی ك
ازش بیزار بودم .
تازه اونجا بود فهمیدم چرا آدما
بد میشن . . ')!💙'🎼'
‹ + تا حالا شکار رفتی?! من می رفتم ، ولی دیگه نمیرم . آخرین باری ك شکار رفتم ، شکار گوزن بود . خیلی گشتم تا یه گوزن پیدا کردم ، من شلیک کردم بهش . درست زدم به پاش ! وقتی رسیدم بالای سرش هنوز جون داشت نفس می کشید و با چشم هاش التماس می کرد . زیباییش مسخم کرده بود حس کردم ك میتونه دوست خوبی واسم باشه ! می تونستم نزدیک خونه یه جای دنج واسش درست کنم - اما خوب ك فکر کردم ، فهمیدم ك این جوری اون گوزن واسه همیشه لنگ می زنه و هروقت من رو می بینه یاد بلایی میفته ك سرش آوردم ! از نگاهش فهمیدم بزرگترین لطفی ك می تونم در حقش بکنم اینه ك یه گلوله صاف تو قلبش شلیک کنم ! اینارو گفتم ک بهت بگم تو هیچ وقت نمی تونی با کسی ك بدجور زخمیش کردی ، دوست باشی 🩻 ' 🩹!' ›
『𝘼𝙣𝙙𝙧𝙤𝙢𝙚𝙙𝙖 ᡴꪫآنـܥܝوܩِܥߊ』
‹ + تا حالا شکار رفتی?! من می رفتم ، ولی دیگه نمیرم . آخرین باری ك شکار رفتم ، شکار گوزن بود . خیلی
اونایی که قهوه ی تلخ آقای نویسنده رو خوندن
میدونن این تکه متن کوچولو یکی از قشنگیای اون کتابه ✨🤎
『𝘼𝙣𝙙𝙧𝙤𝙢𝙚𝙙𝙖 ᡴꪫآنـܥܝوܩِܥߊ』
شده آیا که غمی ریشه به جانت بزند ؟
گره در روح و روانت به جهانت بزند ؟