حرف را میشود ‌از حنجره بلعید و نگفت ‌! واى اگر چشم ‌بخواند ، غم ناپیدا را 

_

<<آنگه‌که‌دیگر‌من‌از‌دنیا‌رفته‌ام،ماهِ‌زیبائِ‌آوريل‌موهائ‌ خیس‌از‌بارانش‌را‌پریشا‌ن‌مي‌کند‌و‌تو‌دل‌شکسته‌ بر‌رویِ‌پیکر‌بی‌جانِ‌مَن‌خم‌میشوی . ‌و‌مَن‌اهمیتی‌نمی‌دهم . چرا‌که‌میخواهم‌‌در‌آرامش‌‌به‌سر‌برم . به‌سان‌درختان‌سرسبز،هنگامی‌که‌قطرات‌‌باران‌ شاخه‌هايِ‌نازکشان‌را‌خم‌مي‌کند . ‌و‌من‌ساکت‌تر‌و‌سنگ‌دل‌تراز‌اکنونِ‌تو‌خواهم‌بود>> نامه‌خودکشي،²⁸ژانویه¹⁹⁹⁴

می‌نشینم خاطراتت را مرتب میکنم در مرور اولین دیدار ویرانم هنوز : )'

_غم داستانی تازه سرکرده است! اینجا سراپا گوش باید بود!

_

_گفتی نگو هرگز حرفه خداحافظ من بی تو میمیرم آهسته آهسته - :)

_در دَشت کویر دله مَن نعمت بارانی🌧✨

-! صبح‌اتفاق قشنگیست‌بیخودی‌نیست که‌گنجشک‌هاشلوغش‌میکنند'