فَإِنَّكَ بِأَعْيُنِنَا - تـودرـحفـاظـت‌مایـے🌱!

دزفولیا یه اصطلاح قشنگ دارن ، به اونی که خیلی دوسش دارن میگن ؛ ‹‍ سَرُم مِ سَرِت › یعنی سردردات واسه من ، یعنی اونقدر دوستت دارم که با وجود همه ی دردای خودم ، دردای دیگه‌ تورو هم به جونم میخرم 🤍🫁. .

﮼شاید‌دلیل‌زیبایی‌ِماه‌دوریشه.

در نامه‌اش پرسیده بود ، بی من خوشبختی؟دردم تازه شد! بالُ‌پرم‌راچیده بودُاز پرواز می‌پرسید❤️‍🩹. .

':)

یک لحظه باد ، روسری‌اش را کنار زد ؛ از آن به بعد بود که شاعر زیاد شد♥️☁️..!

- من که نه! قلبم به تو نیاز داشت . . ‹ نبودی! من برایِ درد هایِ قلبم تو نبودنت هزاران بار بغض کردم! نتونستم نجاتش بدم مُرد . اومدنت دردی رو از یک آدم بدونِ قلب دوا نمیکنه هیچوقت نیا : )!💙🗞 ›

⌝‏ کویر‌بودم‌و‌بارانی‌از‌تو‌،باغم‌کرد !🌱'⌞

اوج دلبری کردن فقط اونجاست ك نزار قبانی میگه : تو آخرین سرزمینی ، باقی مانده در جغرافیای آزادی ، تو آخرین وطنی هستی ، که از ترس و گرسنگی ایمنم می‌کند ، تو واپسین خوشه ، و واپسین ماه ، واپسین کبوتر ، واپسین ابر ، تو واپسین شکوفه‌ای هستی که بوییده‌ام ، و واپسین کتابی که خوانده‌ام ، آخرین واژه‌ای که نوشته‌ام : )!🫂'🫀

🖇🤍

اونجاکه‌نیمایوشیج‌میگه:‌ ‌به تو که میرسم، مکث میکنم انگار در زیبایی‌ ات چیزی جا گذاشته‌ام مثلا در صدایت آرامش یا در چشم‌ هایت زندگی🍂📽''