سکوت، تقلاییست غمگین که در آستین گلو جان می کند

زِ خود جداشدگان پُرس دردِ تنهایی ... که هر که دور زِ مردم فُتاده، تنها نیست ! 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_بوسه‌هایت بویِ آتش، بویِ دوزخ می‌دهد؛ نَحنُ أصحابُ الجَهَنَّم!پس مَرامحکم بِبوس💋(: 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_خلاصه که آقا مخشو بزن💐♥️ 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_مثلِ یک بوسه نشستم لَبِ آن گونه‌یِ چال ‌ ‌ اَخم کردی و من از چاله به چاه اُفتادم🤍 ..' 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

قشنگ بود✨ 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

_'رو سر بنه به بالین، تنها مرا رها کن،

『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』

- یه نخ سیگار برداشت ، پاکتشو گرفت سمتم . . برداشتم و فندک گرفتم واسش ؛ گفت : میدونی ك ! گفتم : من آخرش فلسفه‌ی این سیگارِ همیشه خاموش ك از دستت نمیفته رو نفهمیدم . . غرق شده بود انگار ؛ یهو گفت : اوایل وقتی سیگار می‌کشیدم ، چشماش ناراحت میشد ، ولی هیچی نمی‌گفت ؛ یه روز دل به دریا زد و گفت : سیگار کشیدنت اذیتم میکنه ؛ خیلی وقت بود می‌کشیدم ، سخت بود ترک کردنش ، ولی از خاطرش عزیزتر نبود ك . . گفتم : چشم بانو ! شما بخند واسه ما ، این سیگار دیگه روشن نمیشه ؛ اما میدونی اشکال ما آدما کجاست ؟! همیشه یه وابستگی رو با یه وابستگی دیگه ترک می‌کنیم ! این یکی دیگه وابستگی نبود ؛ عشق بود ك تزریق شده بود به تمومِ تارو پودم ؛ به این راحتیا نمی‌شد ترکش کرد ؛ از وقتی رفت ، همین سیگار مونده واسم ك به احترام خنده‌هاش خاموشه ؛ تا ابد خاموشه . . می‌گیرم دستم ، غرق میشم تو خاطراتش . . دلم گُر میگیره از نبودنش . . ‹ همینجوری نگاش می‌کردم چند تا تارِ موی سفید بین موهاش بود ؛ همون خاکسترِ نسوخته‌ی سیگارش . .! 『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』