میروم خسته و افسرده و زار،
سوی منزلگه ویرانه خویش؛
به خدا می برم از شهر شما...
دل شوریده و دیوانه خویش 🦋🖤
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
میروم تا که مرا یک غزل آرام کند
شور یک قافیه در مثنوی فریااد کند.🌿📜
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
شب در حریر مهتاب،
تو خوابِ یار بینی ...
من هم در این خیابان،
شب را بغل بگیرم : )
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
یه جا خوندم نوشته بود:
وقتی که یه نفر میگه:
"همه مثل همن"،
معنیش این نیست که همه رو امتحان کرده!
معنیش اینه که
"از اونی ضربه خورده،
که قدِ دنیا
روش حساب میکرده...!"🗞'
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
« با چراغـے همہ جا گشتم
و گشتم در شھر؛ولی
هیچکس،هیچکس
اینجا بھ تو مانند نشد🎐🤍 »
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
『𝘼𝙣𝙙𝙧𝙤𝙢𝙚𝙙𝙖 ᡴꪫآنـܥܝوܩِܥߊ』
خاطره ها 🎞
_باران نیکراه زیادی شعر و دکلمه هاش خوبه>>
در جان هزار گونه جراحت پدید شد
لب را به قهر ما چو گزیدن گرفته است 🌚✨️
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
هر که از دل پاکی ام دم زد مرا تنها گذاشت
آمدم حفظش کنم دیدم گناهی لازم است🦋
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
آذرخشم گهی نشانه گرفت .
گه تگرگم به تازیانه گرفت .
بر سرم آشیانه بست کلاغ .
آسمانم تیره گشت چون پرِ زاغ ؛
مرغ شبخوان ک با دلم میخواند ....
رفتو این آشیانه خالی ماند 🌿
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』
گر نه گل دادمو برآوردم ؛ بر سر چند ...
سایه گستردم !
دست هیزم شکن فرود آمد ،
در دل هیمه بوی دود آمد :)
کنده ی پیرِ آتشاندیشم
آرزومندِ آتشِ خویشم 🪐✨️
『𝑨𝒏𝒅𝒓𝒐𝒎𝒆𝒅𝒂』