«دو تا حقیقت جالب درمورد آلبرکامو که شاید نمیدونستید»🌟
•کامو عاشق فوتبال بود
کامو یک بار در جای نوشته بود: «بعد از گذشت سالها که زندگی چیزهای زیادی را به من نشان داد اما مطمئنترین آن، بیشک اخلاق و مردانگی بود که آن را مدیون ورزش هستم.
کامو تا سن 18 سالگی و قبل از ابتلایش به بیماری سل دروازهبان تیم فوتبال رده جوانان تیم راسینگ دانشگاه الجزیره بود که بیماری سل مانع از ادامه فعالیت حرفهایاش در ورزش شد.🥀🥅
•: ترجیح میداد که در حالت ایستاده بنویسد
همانند بسیاری از نویسندگان سرشناسی چون، چارلز دیکنز، ارنست همینگوی و ویرجینیا وولف، آلبر کامو نیز ترجیح میداد تا در حالت ایستاده قلم به دست بگیرد و بنویسد.🖊📓
کتاب «باچان/ بوچان»🍱🎐
رمان دوم «سوسهکی» در زمانی نوشته شد که او همچنان در دانشگاه به تدریس مشغول بود. «سوسهکی» برای خلق این داستان از تجارب شخصی خودش هنگام تدریس در منطقهی «شیکوکو» استفاده کرد. کتاب «باچان»، روایتِ اول-شخصِ مردی جوان است که توسط پدر و مادری نه چندان مهربان و حامی بزرگ می شود؛ فقط خدمتکار وفادارش، «کییو»، قادر است جنبه های مثبت در وجود او را ببیند.🗾🧩
کتاب «باچان» که از زمان نخستین انتشار خود به جایگاهی برجسته در میان مخاطبین ژاپنی دست یافت، تصویری جذاب از شخصیتی بیآلایش، اخلاقمدار و جسور را ارائه می کند که نمی تواند در مقابل کارهای ناشایستِ صاحبان قدرت، سکوت کند و دست روی دست بگذارد.❤️🩹💡