هدف داشتن آدمی را از آزار های جانبی حفظ می‌کند. _سازمان‌طراحی

شما: چادری هستی و این آهنگ و کتاب هارو میخونی ؟ عکس هاشونم میذاری -------------📬 آنمون: چه ربطی داره دوست عزیز😐😂 اگه منظورت آهنگ های خارجیه که ، من روی معنی حساسم و اگه آهنگ معنای بدی داشته باشه گوش نمیدم . آهنگ به زبان دیگه گوش دادن زبان رو تقویت می‌کنه. این چه مشکلی داره ؟ درمورد کتاب و فن آرت هاشون هم دیگه نمیدونم چی بتون بگم😂 خندم میگیره

قابل توجهتون داستانی هم که خودم نوشتم حجاب نداره و توی ایران اتفاق نیوفتاده اصلا مشخص نیست مکانش کجاست حتما این رو هم میخواید ایراد بگیرید.. (هرچند چند نفری صحبت هایی کردن)

یکم طرز فکرتون رو سطح بالا کنید بد نیست! دیدتون اینه هرکس چادریه اجازه هیچ کاری و در چارچوب خودش نداره ....

در شهری خیالی دادگاهی برپا شده است، نه برای قاتلان و دزدان، بلکه برای موجوداتی به‌ظاهر بی‌خطر: اسپویل‌کنندگان کتاب.💀 قاضی با پتک سنگینش بر میز می‌کوبد و فریاد می‌زند: «متهم! تو پایان داستان را لو دادی. می‌دانی چه کرده‌ای؟ تو نه یک جمله، که یک زندگی را نابود کردی!» تماشاگران با کتاب‌های نیمه‌خوانده در دست، فریاد می‌زنند: «اعدام! اعدام!» در این شهر، اگر کسی همسایه‌اش را بکشد شاید بخشیده شود، اما اگر کسی بگوید «آخرش قهرمان می‌میرد»، دیگر هیچ شفاعتی کارگر نیست. اسپویل در اینجا به‌مثابه‌ی ریختن سم در چای صبحگاهی است؛ جرمی که نه جسم، که روح را می‌کشد. مجازات اسپویل‌کنندگان هم عجیب است: آن‌ها را مجبور می‌کنند هزار بار کتابی را بخوانند که پایانش از همان صفحه‌ی اول لو رفته، یا در اتاقی تاریک حبس می‌شوند که بلندگو مدام می‌گوید «آخرش همه می‌میرند»، یا به کتابخانه‌ای تبعید می‌شوند که هیچ کتابی پایان ندارد و هر فصل بی‌وقفه ادامه پیدا می‌کند.👀❗️

موقعیت :

واکنش خواهرم/رفیقم وقتی برای بار هزارم میگم چقدر داستان هام مزخرفه!

پیام هاتون رو گذاشتم اتاق‌زیر پله🕯