۴. چرا دیستوپیا در زمانه بحران محبوب‌تر می‌شود؟❤️‍🔥📀 تاریخ ادبیات نشان می‌دهد که اوج‌گیری دیستوپیا معمولاً هم‌زمان با دوره‌های بحران اجتماعی، اقتصادی و سیاسی است. جنگ‌های جهانی، جنگ سرد، بحران‌های اقتصادی، همه با موجی از آثار دیستوپیایی همراه بوده‌اند. دلیلش ساده است: دیستوپیا زبان بحران است. وقتی زبان‌های رسمی، تبلیغاتی یا امیدبخش دیگر کار نمی‌کنند، دیستوپیا وارد می‌شود و چیزی را می‌گوید که بقیه نمی‌توانند یا نمی‌خواهند بگویند. برای مخاطب، خواندن دیستوپیا نوعی «همدلی ساختاری» ایجاد می‌کند: این حس که رنج او استثنا نیست، بلکه بخشی از یک الگوی بزرگ‌تر است. این آگاهی لزوماً تسلی‌بخش نیست، اما صادقانه است.🩺🔗

یه کتاب صوتیِ دلهره آور...👀

فقط یک لحظه فکر کن ، شش نفری، توی یک جنگل گم میشین، و یکی یکی به طور مشکوکی کشته میشین..

پاندای بزرگ پرسید: کدومش مهم تره، سفر یا مقصد؟ اژدهای کوچک گفت: همسفر! _پاندای بزرگ و اژدهای کوچک

شب خوش`🌃.

بسم الله۰🌱

به قول دکتر عباسی پا شدنه که سخته، وگرنه همه ما یه روزی زمین می‌خوریم. _زیبا صدایم کن

دوست دارید با چند تا از شخصیت‌هایِ کتابم آشنا بشید؟! 💞

_از زبون خود دخترام بشنوید👀🧡

۵. دیستوپیا و اخلاق: تمرین انتخاب در شرایط غیرانسانی🌿💻 یکی از جنبه‌های کمتر گفته‌شده دیستوپیا، نقش آن در پرورش حساسیت اخلاقی است. دیستوپیا شخصیت‌ها را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که انتخاب اخلاقی در آن‌ها یا بسیار دشوار است یا عملاً ناممکن.⚖ در چنین شرایطی، سؤال اصلی این نیست که «کار درست چیست؟» بلکه این است که «در جهانی نادرست، درست بودن چه معنایی دارد؟» دیستوپیا ما را وادار می‌کند با این تناقض زندگی کنیم، بدون پاسخ‌های ساده.✉️🎐 این تمرین فکری، برای دنیای واقعی هم ضروری است. ما اغلب در شرایطی تصمیم می‌گیریم که هیچ گزینه کاملاً اخلاقی‌ای وجود ندارد. دیستوپیا به ما یاد می‌دهد با این خاکستری‌ها کنار بیاییم، نه اینکه انکارشان کنیم.📖🔒