۵. دیستوپیا و اخلاق: تمرین انتخاب در شرایط غیرانسانی🌿💻 یکی از جنبه‌های کمتر گفته‌شده دیستوپیا، نقش آن در پرورش حساسیت اخلاقی است. دیستوپیا شخصیت‌ها را در موقعیت‌هایی قرار می‌دهد که انتخاب اخلاقی در آن‌ها یا بسیار دشوار است یا عملاً ناممکن.⚖ در چنین شرایطی، سؤال اصلی این نیست که «کار درست چیست؟» بلکه این است که «در جهانی نادرست، درست بودن چه معنایی دارد؟» دیستوپیا ما را وادار می‌کند با این تناقض زندگی کنیم، بدون پاسخ‌های ساده.✉️🎐 این تمرین فکری، برای دنیای واقعی هم ضروری است. ما اغلب در شرایطی تصمیم می‌گیریم که هیچ گزینه کاملاً اخلاقی‌ای وجود ندارد. دیستوپیا به ما یاد می‌دهد با این خاکستری‌ها کنار بیاییم، نه اینکه انکارشان کنیم.📖🔒

۰فن آرت سنگدل³❤️‍🔥

ما با نوشتن یا خواندن کتاب وارد یک زندگی می‌شویم و همراه با آدم هایش زندگی می‌کنیم. _خاطرات کتابی

شب خوش`🌃.

بسم الله۰🌱

فایده قلب چیه اگر نتونی ازش برای بخشیدن نقایص دیگران که ذهنت قضاوتشون می‌کنه استفاده کنی ؟ _سریر شیشه ای

نوشته‌ی پنهان از نظر شما؟🎤.

پست دوم من در بهخوان بارگذاری شد💞^^

۶. دیستوپیا و بدن: کنترل، مقاومت، فرسایش🔧🕳 بسیاری از دیستوپیاها تمرکز ویژه‌ای بر بدن دارند: بدنِ کنترل‌شده، بدنِ نظارت‌شده، بدنِ مصرف‌شده یا بدنِ مطیع. این تمرکز تصادفی نیست.💉 قدرت، پیش از آنکه ذهن را کنترل کند، سراغ بدن می‌رود. دیستوپیا این حقیقت را عریان می‌کند. از کنترل تولیدمثل در «سرگذشت ندیمه» تا فرسایش جسمی در «پیاده‌روی طولانی»، بدن میدان اصلی نبرد است.⚔ خواندن این آثار، حساسیت ما را نسبت به سیاست‌های بدن در دنیای واقعی بالا می‌برد: از قوانین پوشش و تولیدمثل گرفته تا کار، سلامت و خشونت ساختاری.📇