یه جمله تو رمان غرور و تعصب هست که میگه:
شرایط و قسمت دروغ اند،
اگر انسانی، انسان دیگر را
دوست بدارد ؛
برایش جنگ به پا میکند..
مولانا:
انسان چه چیزی را دیر از همه می‌فهمد؟
شمس:
اینکه روزهای معمولی، همان روزهای خوشبختی بودند، که گذشت.
باشه باشه منم میدونم که این روزها میگذره ولی نکته جالب تر از اون اینه که این روزا عمر منه...
کی گفته من تنهام!؟
منو کودک درونم و کرم درونم و اون روی سگم یه خانواده خوشبختیم :)