دنیای بیخیالیها عجب دنیای عجیب و غریبیست !
غمها از سر و کول روزمرگیهایت بالا میرود و تو انگار نه انگار !
ثانیهها چه تند و چه کند ، از کنار هم میگذرند و تو ؛ تنها از رنگ آسمان متوجه گذر آن میشوی !
چهارچوب دنیای بیخیالیها ، به رنگ آرامش است و روی دیوار روزمرگی هایش
هیچ نگرانی و استرسی آویزان نیست !
دنیایی که فقط به دست خودت ساخته میشود ؛ دنیایی که در گوشهای از ذهنت پابرجاست . .
_ نازیلا زارع _
ما معمولیها میگیم وویس بده بشنوم صدات رو حسین جانِ منزوی میگه:
کجاست بارشی از ابرِ مهربانِ صدایت؟!